Ισπανία-Ελλάδα: 80-72

Η κατάληξη του Μουντομπάσκετ για την Ελλάδα δεν ήταν και η καλύτερη δυνατή. Απο 3η στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας και 2η στο παγκόσμιο της Ιαπωνίας  καταλήξαμε να αποκλειστούμε απο τους 16 στην Τουρκία. Όσο δύσκολα ανεβαίνεις στο βουνό τόσο γρήγορα κατρακυλάς  στους πρόποδες του και η αλήθεια είναι οτι η κατρακύλα πόνεσε κιόλας πολύ. Καταρχάς να τονίσω οτι εξακολουθώ να πιστεύω οτι είμαστε καθαρά μια μπασκετομάνα χώρα όσο και εαν ο περισσότερος κόσμος ασχολείεται με το ποδόσφαιρο.  Κατα δεύτερο νοιώθω οτι το σημερινό ήταν η νέμεσις (και όχι δικαίωση για τους “καλοθελητές”) της ύβρεως που πραγματοποιήσαμε κατα την διάρκεια του τουρνουά και καθόλη την διάρκεια της περιπέτειας που λέγεται Μουντομπάσκετ αρχής γενομμένης απο της κλήσεις των διαφόρων παικτών και τα κριτήρια με τα οποία έγιναν.

Ξεκινώντας απο τα μπασκετικά της υπόθεσης το σημερινό ήταν αναμενόμενο. Η ομάδα σε κανένα παιχνίδι δεν έδειξε στοιχεία ομάδας που θα μπορούσε να φτάσει ψηλά, έχασε με κάτω τα χέρια απο τους Τούρκους, και έχασε επίτηδες απο τους Ρώσους στην προσπάθεια της να αποφύγει Ισπανούς και Αμερικάνους. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε δήλαδη, είχε φτάσει να κάνει σχέδια για το παίχνίδι των 8 χωρίς να έχει περάσει απο τους 16 (ελληνικό γνώρισμα αυτό). Σήμερα σε αντίθεση με όλα τα προηγούμενα παιχνίδια παίξαμε επιτέλους άμυνα. Και σωστή άμυνα. Δεν πηγαίναμε για το κλέψιμο, είχαμε σωστές περιστροφές στα pick n roll τους, κλείσαμε την ρακέτα όταν έπρεπε και δεν δώσαμε πολλά εύκολα σουτ. Στην επίθεση ουσιαστικά μας μπήκαν ορισμένα σουτ (30% στο 3ποντο) παρ’όλα αυτά βραχυκυκλώσαμε στο χειρότερο σημείο του αγώνα με την άμυνα ζώνης, καθότι και σουτερ κλασσικό δεν έχουμε και υπήρξε σοβαρή καταπόνηση απο τα λεπτά συμμετοχής των βασικών παιχτών μας. Κατα την προσωπική μου άποψη το ματς χάθηκε απτο γεγονός οτι αφενός η ομάδα κουράστηκε, οι 5 βασικοί μας Σπανούλης, Διαμαντίδης, Ζήσης, Φώτσης και Σόφο είχαν 167 λεπτά όλοι μαζί με Μ.Ο τα 33,4 λεπτά συμμετοχής , δεύτερο η επίθεση μας κυμάνθηκε στο ίδιο μοτίβο των ακατανόητων και μυριάδων drives + split out, στα σουτ που δεν μπήκαν και στην βοήθεια απο τον πάγκο που δεν ήρθε ποτέ.

Εαν παίξαμε ωραίο μπάσκετ, θα απαντήσω όχι. Απλά παίξαμε στα πρώτα 30 λεπτά κάτι που έμοιαζε στο παλιό καλό μπάσκετ, σωστή άμυνα, καλή κυκλοφορία, ρυθμός, ταχύτητα και επιτέλους πόντοι απο την περιφέρεια. Ποιός φταίει για το αποτέλεσμα θα απαντήσω οτι είναι ένα puzzle παραμέτρων. Προσωπικά κατηγορώ τον προπονητή για τις επιλογές Βουγιούκα, Καλάθη, Πρίντεζη και διαφωνώ εν μέροι με τις επιλογές Περπέρογλου και Καιμακόγλου. Και εαν οι 2 τελευταίοι είναι αναγκαίο κακό , ειδικά ο άνευρος και εκνευριστικός Περπέρογλου, οι 3 πρώτοι κάκιστα ήταν στην σύνθεση της Εθνικής. Όταν στο Βελιγράδι είχες 12ατο παίχτη τον Βασιλόπουλο και έμπαινε μέσα και έβγαζε άμυνες και φτάνουμε εν έτοι 2010 να μπαίνει ο Καλάθης ο αναπληρωματικός PG να κάνει σε 3 λεπτά , 1 φάουλ , 1 πόντο και 1 κλέψιμο και να παίζει 4/4 κακές άμυνες τότε είναι πρόβλημα. Ο Βουγιούκας δεν κατάλαβα απτην πρώτη στιγμή γιατί κλήθηκε, μόνο μποϊ έχει και τίποτε άλλο, στο ματς με Τουρκία και Ισπανία ουτε καν και χρησιμοποιήθηκε, μια χαψιά θα τον κάναν. Απο την άλλη ο πιο αθλητικός μας παίχτης νομίζει οτι είναι ο Λεμπρον επειδή έχει σώμα. Πρίντεζη αγόρι μου απορώ γιατί σε πληρώνουν εκεί στην Ισπανία για να παίζεις. Μηδέν προσφορά όποτε έπαιξε. Ο coach απο την άλλη σήμερα προσπάθησε να βγάλει το παιχνίδι με 6-7 παίχτες…που κυριολεκτικά τους έσκασε και στο τέλος δεν μπορούσαν απλά να κάνουν τίποτα. Απόλυτα λογικό το φινάλε. Το κακό με τον Καζλάουσκας είναι οτι ήταν λάθος η όλη του διαχείριση, απο το σφάλμα με Παπαλουκά, που κατ’εμέ πρέπει να έπαιξαν το ρόλο τους και οι γνωστοί που λυμαίνονται τον χώρο και τον έχουν κάνει κλίκα τους, τις κλήσεις των διεθνών, την γύμνια της ομάδας στην επίθεση που ευαγγελιζόταν το επιθετικό παιχνίδι φέτος και την αδυναμία της να παίξει στοιχειωδώς ωραίο μπάσκετ στη φάση των ομίλων. Ο σκοπός δεν αγιάζει πάντα τα μέσα και πολλές φορές μας γυρνάει μπούμπερανγκ αυτό που σχεδιάσαμε. Κρίμα πραγματικά γιατί είναι παρα πολύ συμπαθητικός άνθρωπος.

ΥΓ1. Υπήρχε σοβαρά άνθρωπος που θεωρούσε οτι σήμερα θα κερδίζαμε? Καλώς ή κακώς το μπάσκετ είναι το πιο δίκαιο άθλημα του κόσμου στα ομαδικά, πολύ δύσκολα κρύβονται οι αδυναμίες και στις περισσότερες φορές ο καλύτερος κερδίζει. Εμείς σε όλο το τουρνουά κάναμε απλά καταναγκαστική εργασία.

ΥΓ2. Ο Διαμαντίδης ακούστηκε οτι θα σταματήσει απο την Εθνική, τουλάχιστον αυτό είπε στους συμπαίκτες του στα αποδυτήρια. 29 χρονών, χόρτασε απο την Εθνική ή μήπως κρύβονται τίποτα δυνάμεις απο πίσω που δεν τους αρέσει ο Λιθουανός στο πάγκο, πέρασε και απο Ολυμπιακό βλέπεις…

ΥΓ3. Οι Ισπανοί πάντως ήταν μέτριοι και σήμερα. Το επόμενο ματς θα είναι ενδιαφέρον με τους Σέρβους. Πάμε Ντούσαν!

ΥΓ4. Αψυχολόγητο σήμερα να παίξουν τόσο χρόνο οι ίδιοι και οι ίδιοι. Όταν όμως βάζεις Καλάθη και σου κάνει λάθη στις άμυνες, ο Περπέρογλου δεν σκοράρει πόντο και είναι νωχελικός και ο Μπουρούσης σε 18 λεπτά βάζει 2 τι το ψάχνεις…Αλήθεια ο Τσαρτσαρής γιατί έπαιξε μόνο 4 λεπτά?

ΥΓ5. Λάθος τραγικό οτι υπήρξαν παίκτες εκτος τουρνουά που θα μπορούσαν να είχαν βοηθήσει και κλήθηκαν παίκτες οι οποίοι γυαλίζαν πάγκο. Εφόσον γυαλίζαν πάγκο γιατί κλήθηκαν???

Ελλάδα – Ρωσία 69 – 73

2η ήττα για την ομάδα μας στο τουρνουά μετα απο αυτήν με τους Τούρκους. Τώρα λοιπόν που ολοκληρώθηκε η φάση των ομίλων να κάνω μια σούμα με ότι είδα στα φιλικά και ότι άφησε να φανεί στην πρώτη φάση των ομίλων. Καταρχάς τα φιλικά μας δεν ήταν αδύναμα όπως βγαίνουν και λένε δεξιά και αριστερά διάφοροι απλά απο ότι φάνηκε εμείς φορτσάραμε απο πολύ νωρίς με το σκεπτικό (λογικά) να μπούμε δυναμικά στον όμιλο για την κατάληψη της 1ης θέσης για να αποφύγουμε τους Ισπανούς απο τον 4ο όμιλο και το πιθανό σταύρωμα με τους Αμερικάνους στη φάση των 8 εαν τερματίζαμε 2οι. Απο ότι φαίνεται αυτό το πλάνο χάθηκε μάλλον νωρίς καθώς στα πρώτα 2 παιχνίδια φάνηκε οτι έχουμε σοβαρότατο αμυντικό πρόβλημα, 80 πόντους απο Κίνα και Πουέρτο Ρίκο και φυσικά οξύνθηκε όταν αντιμετωπίσαμε την πρώτη σοβαρή ομάδα του ομίλου την Τουρκία.

Εκεί κάπου μάλλον φάνηκε να ξεκινά ένα σενάριο που προσωπικά δεν μου άρεσε καθόλου. Οι Ισπανοί είχαν κάνει 2 ήττες και δεν βγαίναν με τίποτα 1οι, υπάρχει μάλιστα και σοβαρό ενδεχόμενο να βγαίναν 4οι διότι δεν δείχναν σημάδια άλλων ετών. Υποθέτω μόνο γιατί δεν μπορώ να είμαι σίγουρος οτι η άμυνα χαλάρωσε παραπάνω με τους Τούρκους γι’αυτό τον λόγο. Μέχρι και πριν λίγα λεπτά είχα απλά υποψίες, πλεον έχω πειστεί οτι το πλάνο των ομίλων ήταν να αποφύγουμε παντιοτρόπως τους Ισπανούς. Σήμερα δεν κατεβήκαμε καν να παίξουμε μπάσκετ. Έβλεπα ψηλούς να μην πηδάνε για rebound, μονίμως στη ζώνη ήταν και κάποιος ελεύθερος για σουτ και “αντιδράσαμε” όταν η διαφορά ήταν στους +20 και την κατεβάσαμε εύκολα στους 4…αλλά μας πρόλαβε το καμπανάκι της λήξης. Αυτά είναι ασόβαρα πράγματα. Είμαστε φυγόπονοι και αυτό που κάναμε λέγεται κουτοπονηριά. Είμαστε η 2η μεγαλύτερη δύναμη στην Ευρώπη (και τυπικά στον κόσμο απο το προηγούμενο Μουντομπάσκετ) και το να οδηγούμε τα πράγματα υπ’ευθύνη μας εδώ που τα οδηγήσαμε μόνο κακό θα μας κάνει. Ήταν μοναδική ευκαιρία να σπάσει η κατάρα των τελευταίων ετών με τους Ισπανούς, που είναι χωρίς Gasol & Calderon, και εμείς διαλέξαμε τους Γάλλους. Δεν θέλω να ευχηθώ να μας αποκλείσουν οι Γάλλοι αλλά θέλω οι Ρώσσοι να κερδίσουν τους Ισπανούς και εμείς να χρειαστούμε 1-2 παρατάσεις για τους Γάλλους.

ΥΓ1. Μπουρούση είχε κόλλα το παρκέ σήμερα και δεν πηδούσες.

ΥΓ2. Μπουρουσάκο ήταν ιδρωμένοι οι Ρώσσοι και δεν τους μαρκάριζες ε?

ΥΓ3. Μπουρουσάκο πότε θα μάθεις να το ράβεις όταν σου μιλάει η κερκίδα παπαράκο?

ΥΓ4. Ζήση τις βολές μην τις πετάς πάνω απο την στεφάνη, κάντε airball.

ΥΓ5. Να στείλτε κάτι για δύναμη στον Διαμαντίδη. Απο 3ποντο ίσα που φτάνει το στεφάνι, το έπαθε και χθες με τους Ιβοριανούς (μεγάλη δύναμη).

ΥΓ6. Μπράβο στους Καλάθη, Καιμακόγλου, Σπανούλη, οι μεν πρώτοι διότι προσπαθούν παρα πολύ και τιμούν την κλήση τους απο τον προπονητή και στον Σπανούλη διότι ανεξαρτήτου αντιπάλου θα παίξει παρότι το παιχνίδι του το ξέρει και η κουτσή Μαρία.

Το ζήτημα δεν είναι πως χάσαμε. Το ζήτημα δεν είναι (μόνο) εάν θα αποκλειστούμε από τα γήπεδα της Τουρκίας. Πιστεύω πως απλά ήρθε η ώρα να κάνουμε (σωστή) αυτοκριτική σε μια από τις μεγαλύτερες ομάδες του κόσμου (γιατί είναι, άσχετα αν έχασε ένα δύο παιχνίδια). Εξηγούμαι:

-Από το πρώτο παιχνίδι του τουρνουά βλέπεις τους αντιπάλους σου να προσπαθούν να σε παίξουν έξω από τα 6,25 και να σου δίνουν χώρο για σουτ 3 πόντων. Τυχαίο; δε νομίζω. Οποιοσδήποτε δει αυτή την ομάδα τουλάχιστον τα τελευταία 5-6 χρόνια θα πρέπει να παραδεχθεί πως δεν υπάρχει κλασσικός τριποντέρ στο ρόστερ και ΟΧΙ ο Φώτσης είναι καλός, είναι χρυσός αλλά μεγάλος τριποντέρ δεν είναι. Έχουν όλοι καταλάβει πού πονάς, γιατί πονάς πολύ καιρό και δεν κάνεις τίποτα, δεν φρόντισες να κλείσεις το κενό και σε χτυπούν σε αυτό το σημείο.

-Δεν κατάλαβα τι κάνουν ο Καλάθης με το Βουγιούκα σε αυτή την ομάδα στη δεδομένη χρονική στιγμή. Καλοί παίκτες αναμφίβολα, αλλά άπειρη. Υπάρχουν άλλοι (Βασιλειάδης;) που είναι και πιο έτοιμοι και μπορούν να προσφέρουν κάτι που δεν έχει η ομάδα αυτή τη στιγμή (τρίποντο ίσως;)

Δεν έχω να πω πολλά άλλα. Δεν έχουμε έτσι και αλλιώς πολλές αδυναμίες. Το κακό είναι πως είναι λίγες αλλά υπολογίσμες.

Μιας και δεν πάμε κάθε μέρα στην τελικη φάση του Mundial, θα ήθελα να ευχηθώ μια καλή τύχη στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα (άσχετα από το αν διαφωνώ για κάποια θέματα, αυτό είναι αλλού παπά ευαγγέλιο..). Καλή αρχή αύριο με την Κορέα και μακάρι να μην πάμε άκλαυτοι όπως την τελευταία φορά…

Τρίτο ματσάκι μέσα σε 1.5 βδομάδα! Αποκτάμε και φυσική κατάσταση πλεον. Βρεθήκαμε λοιπόν χθες, 6 νοματαίοι και καταθέσαμε τα διεπιστευτήρια μας στο άθλημα του μπάσκετ. Παίξαμε ανάκατα, δηλαδή μετα απο κάθε παιχνίδι αλλάζαν οι ομάδες μιας και δεν υπήρχε απαρτία με 8 άτομα για να κάνουμε party

Περιττό να σας πω, οτι μερικοί μόλις είχαμε φάει με αποτέλεσμα στην αρχή να μην μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας. Ίσως να παίζαμε λίγο παραπάνω, αλλά κάποιοι μικροτραυματισμοί, ο Θέμης με δάχτυλο πρησμένο και εγώ με ζαλάδα απο μια μπαλιά που έφαγα κατακούτελα (πόνεσε αρκετά) σχεδον στην αρχή των παιχνιδιών.

MVP και τέτοια δεν έχουμε διότι ήταν εσωτερικό ματς προετοιμασίας (πάντως έριξα πάλι κανα δυο τάπες και ήμουνα και ο κλέφτης της βραδιάς :p )

ΥΓ. Πρέπει να πάρω παπούτσια ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!

Ήταν να μην κάνουμε την αρχή μου φαίνεται. 4 vs 4 σήμερα σε ένα απο τα πιο απολαυστικά παιχνίδια που έχω παίξει τον τελευταίο καιρό. Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχος, σταμάτησε και το ενοχλητικό αεράκι και μόλις αρχίσαμε να τρέχουμε δεν καταλαβαίναμε και τη ψύχρα που είχε. Εκτος των άλλων είχαμε και κάποιες αλλαγές οι οποίες μάλλον θα είναι μόνιμες.

Ομάδα Α: Γιώργος (Αγρίνιο) , Μήτσος, Μεθόδιος, Στρατής

Ομάδα Β:  Βασίλης, Γιώργος (Μυτιλήνη), Θέμης , Νίκος

Ο Φράγκος λόγω κολλήματος αμαξιού δεν μπόρεσε να έρθει χάνοντας ένα πολύ ωραίο μάτς. Το τελικό σκόρ ήταν 3-0 υπερ Ομάδας Α. MVP όλη η ομάδα Α, δεν γίνεται να ξεχωρίσεις κάποιον.

Until next time

Μετά απο πολλές και επίμονες προσπάθειες τελικώς καταφέραμε να πάμε για μπάσκετ σήμερα, οι 5 απο τους γνωστούς 6. Για καλή μας τύχη βρέθηκε ένα παιδάκι και έπαιξε μαζί μας καλύπτοντας το κενό του Φασαράκη που έλειπε.

Απο πλευράς αποτελέσματος το τελικό σκορ ήταν 1-1 αλλά ήταν καταλυτική η απόδοση των Μεθόδιου-Θέμη-Γιώργου με ωραίες συνεργασίες και καλή άμυνα. Απο τους Δημητράδες + τον Χ (Τάκης) έπαιξε καλά μόνο ο Χ καθότι οι άλλοι 2 κάναμε αρκετά λάθη και δεν είχαμε ιδιαίτερη ενέργεια.  MVP ο Θέμης που ήταν σχεδόν αλάνθαστος σε ότι σουτ και εαν έπαιρνε.

Καλή αρχή να έχουμε, ματς πρώτο Πέμπτη 18/02/2010.

Με 4χ4 η Ελλάδα μάλλον θα έλεγα έχει πάει καλύτερα απο ότι περίμενα. Όχι οτι είμαστε τίποτα τυχαίοι, απλά τα αρκετά προβλήματα στη προετοιμασία δεν αφήναν και πολλές υποσχέσεις για το απόλυτο στην αρχή. Μόνο η Γαλλία έχει κάνει κάτι παρόμοιο μέχρι στιγμής.

Βεβαιώς με τους αντιπάλους που είχαμε μέχρι και εδώ δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολο να τους παρακάμψουμε, αν και η Κροατία και η Γερμανία είναι ποιοτικές και σκληροτράχηλες ομάδες.

Επόμενο ματς της εθνικής είναι την Κυριακή εαν δεν κάνω λάθος με τους Γάλλους. Εκεί θα φανούν παρα μα πάρα πολλά!

Για τις υπόλοιπες ομάδες, και αφήνοντας έξω τους Γάλλους οι οποίοι επίσης δεν είχαν κανένα σοβαρό αντίπαλο μεχρι στιγμής, οι Ισπανοί έχουν προβληματίσει παρα πολύ, αν και πιστεύω οτι στο τέλος αυτοί θα είναι οι νικητές της διοργάνωσης. Απο εκεί και έπειτα, Σέρβοι, Ρώσοι, Λιθουανοί και Σλοβένοι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο πάνω κάτω και θα παλέψουν για την 4αδα.

Εντύπωση μου έχει προκαλέσει η Τουρκία. Πολύ δεμένο σύνολο και με καλό μπάσκετ. Σήμερα ξεκινά ο 6ος όμιλος άντε να δούμε εκεί τι θα γίνει γιατί σχεδόν όλα τα ματας είναι derby.

Και όμως οι Ισπανοί μπορούν να χάσουν! Ο Μίλος και η παρέα του το απέδειξε παίζοντας απλά σωστό μπάσκετ. Δεν θα πω οτι το περίμενα, απλά περίμενα πολύ δυνατή τη Σερβία στο Ευρωμπάσκετ. Εξάλλου στο Ακρόπολις είχε δείξει πολύ καλά στοιχεία και πριν απο αυτά μας είχε κερδίσει (με ένα πόντο διαφορά μεν, αλλά μας κέρδισε).

Μετα απο αυτό νομίζω οτι θα πρέπει να αναθεωρήσω λιγάκι τις προβλέψεις μου σχετικά με το τουρνουά, όπως φαίνεται θα είναι πιο αμφίρροπο απο όσο νόμιζα στην αρχή.

ΥΓ. Για τα δικά μας πεπραγμένα απέναντι στους Σκοπιανούς δεν χρειάζεται να πω τίποτα, απλά πολύ χαμηλής δυναμικότητας ο αντίπαλος, καλή εμφάνιση και τέλος.

Στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων που διεξάγεται στο Όκλαντ προκρίθηκε η Ελλάδα, νικώντας την Αυστραλία με 84-69 στον ημιτελικό.

Συγχαρητήρια στα παιδιά για την τεράστια πρόκριση τους στον τελικό. Μιλάμε για ένα εκπληκτικό κατόρθωμα, μετα το χρυσό στο τελευταίο Ευρωμπάσκετ στην Ηλεία δεν νομίζω ότι υπάρχει ομάδα που να έχει κάνει κάτι ανάλογο, δηλαδή συνεχόμενες προκρίσεις σε τελικούς, ευρωπαικού και παγκοσμίου πρωταθλήματος. Αυτό και μόνο το γεγονός δείχνει οτι το μπάσκετ είναι ίσως το μοναδικό ομαδικό άθλημα στην Ελλάδα που ανθεί με σωστό τρόπο, διαχειρίζεται κατα ένα μεγάλο ποσοστό σωστά και αναδεικνύει καλούς παίχτες και εκπροσωπεί επάξια τα γαλανόλευκα χρώματα στο εξωτερικό.

Είτε σε ομαδικό είτε σε εθνικό επίπεδο έχουμε συνεχείς διακρίσεις τα τελευταία 20 χρόνια, πράγμα που θα πρέπει να συνεχιστεί και θα πρέπει να βοηθηθεί. Φυσικά και τα ίδια τα παιδιά της εθνικής εφήβων δε θα πρέπει να κάνουν τα ίδια λάθη που γίνονται συχνά πυνκά σε τέτοιες ηλικίες, όπως πχ το κυνήγι ενός καλό συμβολαίου στον Ολυμπιακό ή στον ΠΑΟ αλλά να κοιτάξουν να πάνε σε ομάδες που θα τους δίνουν χρόνο συμμετοχής για να μπορέσουν να δουλέψουν και να γιγαντωθούν.

Επειδή παρακολούθησα τα 2 τελευταία παιχνίδια μου θυμίζει κάτι απο την ομάδα του 95 (εαν δεν κάνω λάθος στην χρονολογία) που ήταν πραγματικός οδοστρωτήρας τότε με την διαφορά ότι σήμερα τα παιδιά παίζουν μπάσκετ επιπέδου ανδρών και όχι εφήβων. Άμυνα πολύ καλή, επίθεση με συστήματα και όχι εντελώς 1vs1, split out, pick n roll, και διαολεμένη κυκλοφορία μπάλας. Πραγματικά μακάρι να παίζαν και κανα δύο ομάδες μεσσαίες έτσι στο Ελληνικό πρωτάθλημα να είχαμε και λίγο συναγωνισμό, παρα το κλασσικό Ολυμπιακός vs ΠΑΟ συνεχώς (καταντά και κάπου κουραστικό ε…)

ΥΓ. Σημειώστε μερικά ονόματα που θα μας απασχολήσουν σίγουρα στο μέλλον, Κασελάκης, Παππάς, Παπανικολάου, Γιάνκοβιτς πιστεύω ότι θα πρωταγωνιστήσουν σε λίγα χρόνια ΧΩΡΙΣ όμως να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είναι αμελητέοι έτσι.

Ραντεβού αύριο το πρωί στις 10.30 , ΕΤ1, λογικά με τους Αμερικανούς, τους άλλους αήττητους του τουρνουά!