Τρίτο ματσάκι μέσα σε 1.5 βδομάδα! Αποκτάμε και φυσική κατάσταση πλεον. Βρεθήκαμε λοιπόν χθες, 6 νοματαίοι και καταθέσαμε τα διεπιστευτήρια μας στο άθλημα του μπάσκετ. Παίξαμε ανάκατα, δηλαδή μετα απο κάθε παιχνίδι αλλάζαν οι ομάδες μιας και δεν υπήρχε απαρτία με 8 άτομα για να κάνουμε party
Περιττό να σας πω, οτι μερικοί μόλις είχαμε φάει με αποτέλεσμα στην αρχή να μην μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας. Ίσως να παίζαμε λίγο παραπάνω, αλλά κάποιοι μικροτραυματισμοί, ο Θέμης με δάχτυλο πρησμένο και εγώ με ζαλάδα απο μια μπαλιά που έφαγα κατακούτελα (πόνεσε αρκετά) σχεδον στην αρχή των παιχνιδιών.
MVP και τέτοια δεν έχουμε διότι ήταν εσωτερικό ματς προετοιμασίας (πάντως έριξα πάλι κανα δυο τάπες και ήμουνα και ο κλέφτης της βραδιάς :p )
Ήταν να μην κάνουμε την αρχή μου φαίνεται. 4 vs 4 σήμερα σε ένα απο τα πιο απολαυστικά παιχνίδια που έχω παίξει τον τελευταίο καιρό. Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχος, σταμάτησε και το ενοχλητικό αεράκι και μόλις αρχίσαμε να τρέχουμε δεν καταλαβαίναμε και τη ψύχρα που είχε. Εκτος των άλλων είχαμε και κάποιες αλλαγές οι οποίες μάλλον θα είναι μόνιμες.
Ομάδα Α: Γιώργος (Αγρίνιο) , Μήτσος, Μεθόδιος, Στρατής
Ομάδα Β: Βασίλης, Γιώργος (Μυτιλήνη), Θέμης , Νίκος
Ο Φράγκος λόγω κολλήματος αμαξιού δεν μπόρεσε να έρθει χάνοντας ένα πολύ ωραίο μάτς. Το τελικό σκόρ ήταν 3-0 υπερ Ομάδας Α. MVP όλη η ομάδα Α, δεν γίνεται να ξεχωρίσεις κάποιον.
Μετά απο πολλές και επίμονες προσπάθειες τελικώς καταφέραμε να πάμε για μπάσκετ σήμερα, οι 5 απο τους γνωστούς 6. Για καλή μας τύχη βρέθηκε ένα παιδάκι και έπαιξε μαζί μας καλύπτοντας το κενό του Φασαράκη που έλειπε.
Απο πλευράς αποτελέσματος το τελικό σκορ ήταν 1-1 αλλά ήταν καταλυτική η απόδοση των Μεθόδιου-Θέμη-Γιώργου με ωραίες συνεργασίες και καλή άμυνα. Απο τους Δημητράδες + τον Χ (Τάκης) έπαιξε καλά μόνο ο Χ καθότι οι άλλοι 2 κάναμε αρκετά λάθη και δεν είχαμε ιδιαίτερη ενέργεια. MVP ο Θέμης που ήταν σχεδόν αλάνθαστος σε ότι σουτ και εαν έπαιρνε.
Καλή αρχή να έχουμε, ματς πρώτο Πέμπτη 18/02/2010.
Με 4χ4 η Ελλάδα μάλλον θα έλεγα έχει πάει καλύτερα απο ότι περίμενα. Όχι οτι είμαστε τίποτα τυχαίοι, απλά τα αρκετά προβλήματα στη προετοιμασία δεν αφήναν και πολλές υποσχέσεις για το απόλυτο στην αρχή. Μόνο η Γαλλία έχει κάνει κάτι παρόμοιο μέχρι στιγμής.
Βεβαιώς με τους αντιπάλους που είχαμε μέχρι και εδώ δεν ήταν και ιδιαίτερα δύσκολο να τους παρακάμψουμε, αν και η Κροατία και η Γερμανία είναι ποιοτικές και σκληροτράχηλες ομάδες.
Επόμενο ματς της εθνικής είναι την Κυριακή εαν δεν κάνω λάθος με τους Γάλλους. Εκεί θα φανούν παρα μα πάρα πολλά!
Για τις υπόλοιπες ομάδες, και αφήνοντας έξω τους Γάλλους οι οποίοι επίσης δεν είχαν κανένα σοβαρό αντίπαλο μεχρι στιγμής, οι Ισπανοί έχουν προβληματίσει παρα πολύ, αν και πιστεύω οτι στο τέλος αυτοί θα είναι οι νικητές της διοργάνωσης. Απο εκεί και έπειτα, Σέρβοι, Ρώσοι, Λιθουανοί και Σλοβένοι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο πάνω κάτω και θα παλέψουν για την 4αδα.
Εντύπωση μου έχει προκαλέσει η Τουρκία. Πολύ δεμένο σύνολο και με καλό μπάσκετ. Σήμερα ξεκινά ο 6ος όμιλος άντε να δούμε εκεί τι θα γίνει γιατί σχεδόν όλα τα ματας είναι derby.
Και όμως οι Ισπανοί μπορούν να χάσουν! Ο Μίλος και η παρέα του το απέδειξε παίζοντας απλά σωστό μπάσκετ. Δεν θα πω οτι το περίμενα, απλά περίμενα πολύ δυνατή τη Σερβία στο Ευρωμπάσκετ. Εξάλλου στο Ακρόπολις είχε δείξει πολύ καλά στοιχεία και πριν απο αυτά μας είχε κερδίσει (με ένα πόντο διαφορά μεν, αλλά μας κέρδισε).
Μετα απο αυτό νομίζω οτι θα πρέπει να αναθεωρήσω λιγάκι τις προβλέψεις μου σχετικά με το τουρνουά, όπως φαίνεται θα είναι πιο αμφίρροπο απο όσο νόμιζα στην αρχή.
ΥΓ. Για τα δικά μας πεπραγμένα απέναντι στους Σκοπιανούς δεν χρειάζεται να πω τίποτα, απλά πολύ χαμηλής δυναμικότητας ο αντίπαλος, καλή εμφάνιση και τέλος.
Στον τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Εφήβων που διεξάγεται στο Όκλαντ προκρίθηκε η Ελλάδα, νικώντας την Αυστραλία με 84-69 στον ημιτελικό.
Συγχαρητήρια στα παιδιά για την τεράστια πρόκριση τους στον τελικό. Μιλάμε για ένα εκπληκτικό κατόρθωμα, μετα το χρυσό στο τελευταίο Ευρωμπάσκετ στην Ηλεία δεν νομίζω ότι υπάρχει ομάδα που να έχει κάνει κάτι ανάλογο, δηλαδή συνεχόμενες προκρίσεις σε τελικούς, ευρωπαικού και παγκοσμίου πρωταθλήματος. Αυτό και μόνο το γεγονός δείχνει οτι το μπάσκετ είναι ίσως το μοναδικό ομαδικό άθλημα στην Ελλάδα που ανθεί με σωστό τρόπο, διαχειρίζεται κατα ένα μεγάλο ποσοστό σωστά και αναδεικνύει καλούς παίχτες και εκπροσωπεί επάξια τα γαλανόλευκα χρώματα στο εξωτερικό.
Είτε σε ομαδικό είτε σε εθνικό επίπεδο έχουμε συνεχείς διακρίσεις τα τελευταία 20 χρόνια, πράγμα που θα πρέπει να συνεχιστεί και θα πρέπει να βοηθηθεί. Φυσικά και τα ίδια τα παιδιά της εθνικής εφήβων δε θα πρέπει να κάνουν τα ίδια λάθη που γίνονται συχνά πυνκά σε τέτοιες ηλικίες, όπως πχ το κυνήγι ενός καλό συμβολαίου στον Ολυμπιακό ή στον ΠΑΟ αλλά να κοιτάξουν να πάνε σε ομάδες που θα τους δίνουν χρόνο συμμετοχής για να μπορέσουν να δουλέψουν και να γιγαντωθούν.
Επειδή παρακολούθησα τα 2 τελευταία παιχνίδια μου θυμίζει κάτι απο την ομάδα του 95 (εαν δεν κάνω λάθος στην χρονολογία) που ήταν πραγματικός οδοστρωτήρας τότε με την διαφορά ότι σήμερα τα παιδιά παίζουν μπάσκετ επιπέδου ανδρών και όχι εφήβων. Άμυνα πολύ καλή, επίθεση με συστήματα και όχι εντελώς 1vs1, split out, pick n roll, και διαολεμένη κυκλοφορία μπάλας. Πραγματικά μακάρι να παίζαν και κανα δύο ομάδες μεσσαίες έτσι στο Ελληνικό πρωτάθλημα να είχαμε και λίγο συναγωνισμό, παρα το κλασσικό Ολυμπιακός vs ΠΑΟ συνεχώς (καταντά και κάπου κουραστικό ε…)
ΥΓ. Σημειώστε μερικά ονόματα που θα μας απασχολήσουν σίγουρα στο μέλλον, Κασελάκης, Παππάς, Παπανικολάου, Γιάνκοβιτς πιστεύω ότι θα πρωταγωνιστήσουν σε λίγα χρόνια ΧΩΡΙΣ όμως να σημαίνει ότι οι υπόλοιποι είναι αμελητέοι έτσι.
Ραντεβού αύριο το πρωί στις 10.30 , ΕΤ1, λογικά με τους Αμερικανούς, τους άλλους αήττητους του τουρνουά!
Πρώτο είμαι άρρωστος. Δε φτάνει που είμαι άρρωστος, ακούω μωρή γαμιόλα ότι θες να διώξεις τον Ισπανό γιατί δεν τα βρίσκεται στα οικονομικά και θέλεις λέει να φέρεις τον Κετσπαγια. Κόκκαλη ο Ολυμπιακός δεν είναι δικός σου. Σταμάτα να κάνεις μαλακίες, το ότι τον ξεχρέωσες πριν πολλά πολλά χρόνια δε σου δίνει το δικαίωμα να κάνεις ότι γουστάρεις. Τόσα χρόνια η ομάδα δεν είχε παίξει 1 ματς καλό μέσα στη χρονιά και μετα απο ΠΑΡΑ πολλά χρόνια βρέθηκε άνθρωπος να μας κάνει ομάδα και εσύ τον διώχνεις για να φέρεις τι? Τον άμπαλο που έπαιζε σύστημα Ρεχάγκελ και του είχε ανοίξει ο κώλος και έφτασε εκεί που έφτασε?
Εαν φύγει ο Βαλβ, για μένα το ποδοσφαιρικό τμήμα τελειώσε οριστικά.
Στο διήμερο που μας πέρασε η ομάδα μας είχε σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ δύο από τις σημαντικότερες αναμετρήσεις της χρονιάς. Ο ημιτελικός του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με τον αιώνιο και ο τελικός κυπέλλου με την ΑΕΚ. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως με τη σειρά τους…
Παρασκευή 01 Μαΐου 2009 και ώρα Ελλάδος 22:00. Πιστεύω πως οι περισσότεροι φίλαθλοι και των δύο ομάδων ετοιμαζόντουσαν για μια πραγματική τιτανομαχία μεταξύ δύο πολύ μεγάλων συλλόγων και πραγματικά δεν πρέπει να έμειναν απογοητευμένοι. Το παιχνίδι είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν για να καθηλώσει τους φίλους και των δύο ομάδων. Τον Παναθηναϊκό να είναι μπροστά στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού , αλλά να μην μπορεί να ξεφύγει με μεγάλη διαφορά από τον Ολυμπιακό ο οποίος τον ακολουθούσε επίμονα στο σκορ και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις βρέθηκε και μπροστά. Όμως τελικά αυτό που έκρινε το παιχνίδι δεν ήταν καθεαυτή η κλάση των παικτών η οποία έκρινε το παιχνίδι -παρόλο και την απειρία που είχε ο Ολυμπιακός ως νεότερη ομάδα που δεν έχει στα χέρια της τους τελικούς και τα μεγάλα παιχνίδια που έχει ο Παναθηναϊκός- αλλά η ψυχραιμία. Το τελευταίο μάλιστα λεπτό ήταν φανερό πως η πλάστιγγα αυτής της παραμέτρου έγειρε στο μέρος του Παναθηναϊκού καθώς καμία από τις τις τελευταίες επιθέσεις του Ολυμπιακού δεν κατέληξε στο καλάθι , με τους παίκτες του να μην έχουν εμφανώς το καθαρό μυαλό που χρειαζόταν για να πάνε το παιχνίδι έστω στην παράταση αφού η διαφορά ήταν στους δύο πόντους. Σε κάθε περίπτωση όμως πιστεύω ότι παρόλο που δεν προκριθήκαμε στον τελικό είναι εμφανής η βελτίωση της ομάδας και καλό θα ήταν να συνεχίσουν με τη μέθοδο που δουλεύουν ως αυτή τη στιγμή γιατί τα αποτελέσματα είναι φανερά. Μόνο ένα πράγμα είναι που πρέπει πλέον να αποτινάξει ο Ολυμπιακός από πάνω του: Το σύνδρομο της ψυχολογικής ήττας και του “φόβου” του Παναθηναϊκού. Έχουν χαθεί αρκετά παιχνίδια (και μέσα σε αυτά και ο τελικός κυπέλλου) και δεν μπόρεσε να το βγάλει αυτό από πάνω του. Βέβαια πρέπει να παραδεχτώ ότι η ομάδα βρήκε σωστό ρυθμό αρκετά μετά τα Χριστούγεννα. Αν όλα κυλήσουν όπως διαφαίνεται στη σειρά των τελικών του Ελληνικού Πρωταθλήματος αντίπαλοι θα είναι πάλι οι αιώνιοι. Είναι λοιπόν καιρός , μιας και βλέπουμε όλοι ότι μπορεί , να διώξει το σύνδρομο Παναθηναϊκός από πάνω του όχι μόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα , αλλά περισσότερο να προσπαθήσει να κερδίσει τους αγώνες εκτός έδρας.
Το χτεσινό παιχνίδι ομολογώ πως δεν το είδα , παρά μόνο ενημερωνόμουν για το σκορ χάρη στην online υπηρεσία ενημέρωσης που δεν πληρώνω (να ‘σαι καλά Μήτσο). Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτα περισσότερο παρά μόνο ένα πράγμα: μα καλά 33 πέναλτι;….
Δύσκολα τα λόγια ακόμα και 2 μέρες μετα τον ημιτελικό. Ευτυχώς που δεν έγινε το κακό και χτες και τουλάχιστον χαρήκαμε λίγο.
Πίσω στο Βερολίνο, ήττα ακόμα μια φορά απο τον ΠΑΟ στο μπασκετάκι. Πόσες σφαλιάρες θα φάμε για να μάθουμε να κοιτάμε τις λεπτομέρειες που κάνουν ειδικά στα τελευταία ματς την διαφορά?
Έβλεπα το βιντεάκι απο τα τελευταία λεπτά, βασικά το τελευταίο λεπτό. Έχουμε και λέμε, είμαστε ήδη με 2 πίσω και είναι ο Βουίσιτς στο τρίποντο και υποθέτω ότι τελειώνε ο χρόνος και το σούταρε, ουσιαστικά της απελπισίας. Δυστυχώς δε μπορώ να θυμηθώ εαν όντως τελείωνε ο χρόνος ή απλά έχασε το μυαλό του και το σούταρε. Δε το πιστεύω το δεύτερο γιατί έχει τεράστια εμπειρία. Τεσπα χάθηκε η επίθεση και στο καπάκι βγάζουμε εξαιρετική άμυνα με κόψιμο του Μπουρούση και ξαφνικά νοιώθεις το momentum να αλλάζει υπερ μας. Φευ όμως. 2 λάθη ξανά στην επίθεση που φάνηκε ότι έλειπαν τα κρίσιμα παιχνίδια απο την ομάδα. Πρώτο λάθος ο Greer μαλλον έψαχνε το σουτ με αποτέλεσμα να μην δώσει στον Μπουρούση πιο νωρίς όταν ήταν και μόνος του κάτω απο το καλάθι παρα όταν είχε πέσει πάνω η άμυνα του Πέκοβιτς και το δεύτερο λάθος λόγω κατάληξης της φάσης πλεον ήταν το χουκ που έκανε ο Μπούρου.
Δεν φταίνε τα παιδιά, δεν φταίει κανείς και φταίνε και όλοι. Είμαστε μικροί και νέοι ακόμα, σιγά σιγά γίνεται η αγουρίδα μέλι και θα έρθει και η δική μας η στιγμή. Πραγματικά ήταν απίστευτη η αίσθηση να βλέπεις 2 μεγαθήρια να χτυπιούνται σαν τα σκυλιά και ότι τα μεγαθήρια αυτά ήταν Ελληνικές ομάδες με Έλληνες παίχτες! Μπράβο και στους 2 και μακάρι να συνεχιστεί η κόντρα αυτή για 10 χρόνια σε τέτοιο επίπεδο (και με πιο μοιρασμένους τίτλους για πολλούς λόγους).
«Μετά από 20 και πλέον χρόνια ποδοσφαιρικής παρουσίας στα γήπεδα, αποφάσισα, με τη λήξη της ποδοσφαιρικής περιόδου που διανύουμε, να τερματίσω την καριέρα μου σαν ποδοσφαιριστής.
»Η απόφασή μου αυτή ήταν ιδιαίτερα δύσκολη γιατί το ποδόσφαιρο, σε επίπεδο πρωταθλητισμού και όχι μόνο, μου έχει προσφέρει πολύ δυνατά και ιδιαίτερα συναισθήματα.
»Από τα πρώτα μου ποδοσφαιρικά βήματα στις προηγούμενες ομάδες μου έχω όμορφες αναμνήσεις, όμως τα 13 χρόνια που ανήκω στη μεγάλη οικογένεια του Ολυμπιακού θα είναι πάντα ξεχωριστά, καθώς έζησα μοναδικές στιγμές, με τη συμμετοχή μου σε σημαντικούς αγώνες και τις κατακτήσεις πολλών τίτλων. Η χαρά που ένιωθα κάθε φορά που πανηγύριζα με τον κόσμο του Ολυμπιακού είναι συναίσθημα που θα μείνει βαθιά χαραγμένο στην καρδιά και στη μνήμη μου, όπως και η τιμή που μου έγινε με το να είμαι ο αρχηγός της ομάδας.
»Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους που πίστεψαν σε μένα και με βοήθησαν σε όλη την ποδοσφαιρική μου διαδρομή, όλους όσοι συνεργαστήκαμε, όσους συνάντησα σαν αντιπάλους και βέβαια τους φιλάθλους μας.
»Εύχομαι σε όλη την οικογένεια του Ολυμπιακού να συνεχίζουμε να πανηγυρίζουμε τίτλους».
Ένα μεγάλο ευχαριστώ για τον Τζόλε μέχρι και το 2004. Πραγματικά ΤΕΡΑΣΤΙΑ προσωπικότητα μέχρι τότε, ένας μύθος που έσπειρε τον τρόμο στους αντιπάλους. Ο καραφλός είναι το σύμβολο της ανάστασης του ποδοσφαιρικού τμήματος του Ολυμπιακού και αυτό δε του το αρνείται κανείς. Θυμάμαι χαρακτηριστικά στο ξεκίνημα κάποιας χρονιάς ήταν τραυματίας και είχαμε ξεκινήσει πολύ νωχελικά και με το που γύρισε ο αρχηγός λες και μας ακούμπησε ραβδάκι μαγικό. ΔΥΣΤΥΧΩΣ για τον ίδιο ξεκίνησε τις τεράστιες μαλακίες μετα το 2004 και κυρίως ξέχασε να παίζει μπάλα, τρώγοντας παρα πολλές φορές την φανέλα του βασικού απο άλλους ΙΣΩΣ πιο φορμαρισμένους παίχτες.
Τζόλε στο καλό και να μας γράφεις, ελπίζω να σου δοθεί κάποιο πόστο στον Ολυμπιακό ,καλύτερα scouter ή κάτι τέτοιο γιατί φοβάμαι το ανακάτωμα που θα φέρεις σε οποιαδήποτε άλλη θέση.
lukedench: @MadAGu remember that there is also an equally good approach through Quartz. Compiz isn't the only way of getting 3D effects on the desktop. 13 hours ago
