Over 15,000 likely dead in Russian heat wave.
The Great Russian Heat Wave of 2010 brought temperatures of 37°C (99°F) to Moscow today, and smog and smoke from wildfires blanketed the city for a sixth straight day. Air pollution levels were 2 - 3 times the maximum safe level today, and peaked on Saturday, when when carbon monoxide hit 6.5 times the safe level. The death toll from heat and air pollution increased to approximately 330 people per day in Moscow in recent days, according to the head of the Moscow health department. Yevgenia Smirnova, an official from the Moscow registry office, said excess deaths in Moscow in July averaged 155 per day, compared to 2009. The heat wave began on June 27. These grim statistics suggest that in Moscow alone, the Great Russian Heat Wave of 2010 has likely killed at least 7,000 people so far. A plot of the departure of July 2010 temperatures from average (Figure 1) shows that the area of Russia experiencing incredible heat is vast, and that regions southeast of Moscow have the hottest, relative to average. Moscow is the largest city in Russia, with a population just over ten million, but there are several other major cities in the heat wave region. These include Saint Petersburg, Russia's 2nd most populous city (4.6 million), and Nizhny Novgorod, Russia's 5th most populous city (1.3 million people.) Thus, the Russian population affected by extreme heat is at least double the population of Moscow, and the death toll in Russia from the 2010 heat wave is probably at least 15,000, and may be much higher. The only comparable heat wave in European history occurred in 2003, and killed an estimated 40,000 - 50,000 people, mostly in France and Italy. While the temperatures in that heat wave were not as extreme as the Russian heat wave, the nighttime low temperatures in the 2003 heat wave were considerably higher. This tends to add to heat stress and causes a higher death toll. I expect that by the time the Great Russian Heat Wave of 2010 is over, it may rival the 2003 European heat wave as the deadliest heat wave in world history.
Figure 1. A comparison of August temperatures, the peak of the great European heat wave of 2003 (left) with July temperatures from the Great Russian Heat Wave of 2010 (right) reveals that this year's heat wave is more intense and covers a wider area of Europe. Image credit:NOAA/ESRL.
Worst Russian heat wave in 1,000 years of history
The temperature at Moscow's Domodedovo Airport hit 99°F (37°C) today. Prior to this year, the hottest temperature in Moscow's history was 37.2°C (99°F), set in August 1920. The Moscow Observatory has now matched or exceeded this 1920 all-time record five times in the past two weeks. Temperatures the past 27 days in a row have exceeded 30°C in Moscow. Alexander Frolov, head of Russia's weather service, said in a statement today, "Our ancestors haven't observed or registered a heat like that within 1,000 years. This phenomenon is absolutely unique." There is some slight relief in sight--the latest forecast for Moscow calls for high temperatures of 31 - 33°C (88 - 91 °F) Wednesday though Sunday.
Belarus records its hottest temperature in history for the second day in a row
The Russian heat wave has also affected the neighboring nations of Ukraine and Belarus. All three nations have recorded their hottest temperatures in history over the past few weeks. Belarus, on the western border of Russia, recorded its hottest temperature in history on Saturday, August 7, when the mercury hit 38.9°C (102°F) in Gomel. This broke the all-time record for extreme heat set just one day before, the 38.7°C (101.7°F) recorded in Gorky. Prior to 2010, the hottest temperature ever recorded in Belarus was the 38.0°C (100.4°F) in Vasiliyevichy on Aug. 20, 1946. As I described in detail in Saturday's post, Belarus' new all-time extreme heat record gives the year 2010 the most national extreme heat records for a single year--seventeen. These nations comprise 19% of the total land area of Earth. This is the largest area of Earth's surface to experience all-time record high temperatures in any single year in the historical record. Looking back at the past decade, which was the hottest decade in the historical record, Seventy-five countries set extreme hottest temperature records (33% of all countries.) For comparison, fifteen countries set extreme coldest temperature records over the past ten years (6% of all countries). Earth has now seen four consecutive months with its warmest temperature on record, and the first half of 2010 was the warmest such 6-month period in the planet's history. It is not a surprise that many all-time extreme heat records are being shattered when the planet as a whole is so warm. Global warming "loads the dice" to favor extreme heat events unprecedented in recorded history.
Data Shows Dangerous Smoke Plumes Over Russia
A series of over 500 forest fires across Russia have killed at least 48 people since last week. Air quality in Moscow and the surrounding areas has been severely degraded, with extremely dangerous levels of smoke and carbon monoxide. The cause of these fire outbreaks is due to excessively hot and dry conditions, leading to drought and conditions ripe for the intensification and spread of otherwise normal fires in the Russian forests.
The blanket of smoke resulting from the fires can be seen in satellite Aerosol Optical Depth data, such as from the NASA MODIS sensor, shown here over the period of July 31 - August 2, 2010. Smoke is a combination of gases and small particles called aerosols, which affect the way that energy is transmitted though Earth's atmosphere into space. The MODIS sensor detects these differences. Aerosol optical depths around 0.1 are associated with clear skies, whereas values near 1.0 represent incredibly hazy conditions.
Δυστχώς για τους Ρώσσους οι τελευταίες βδομάδες ήταν εφιαλτικές. Αντικυκλώνας ο οποίος επηρρεάζει την περιοχή τους απο τις αρχές Ιούλη έχει ανεβάσει την θερμοκρασία σε τρομερά υψηλά νούμερα για την χώρα. Αποτέλεσμα είναι ολόκληρα δάση ουσιαστικά να αναφλέγονται και να καταστρέφονται μεταφέροντας σωματίδια (αεροζολ) πολύ μεγάλης συγκέντρωσης. Προσωπικά θεωρώ οτι γινόμαστε μάρτυρες μιας ασυνήθιστης συμπεριφοράς του καιρού, αλλαγή η οποία εππηρεάζει την ζωή πολλών ανθρώπων.
Να υπενθυμίσω οτι η ίδια κατάσταση απο πλευράς φωτιών επικρατούσε και στην Ελλάδα το 2007, και τότε είχαμε παρατεταμένες περιόδους ξηρασίας και υψηλών θερμοκρασιών, πράγμα το οποίο οδήγησε σε τεράστιες πυρκαγιές στα τέλη Αυγούστου. Φέτος φαινομενικά το καλοκαίρι μπορεί να φάνηκε πιο δροσερό για την περιοχή μας, κάτι τέτοιο όμως δεν ισχύει καθώς οι περισσότερες βροχές που είχαμε με μορφή καταιγίδας απάλυναν την αίσθηση της ζέστης και κυρίως η υγρασία που μεταφέραν στο έδαφος εμπόδισε να ζήσουμε φωτιές τύπου 2007.
15 Ιουλίου 1974 – Τι οδήγησε στην καταστροφή.
Επέτειος σήμερα, (μαύρη) της προδοτικής ΕΟΚΑ Β' της χουντικής κυβέρνησης της Ελλάδος εναντίον του Προέδρου Μακαρίου για την ανατροπή του, πράξη που οδήγησε τα τουρκικά στρατεύματα 5 μέρες αργότερα να καταλάβουν το 40% της Κύπρου, κατοχή η οποία διατηρείται μέχρι τις μέρες μας. Ας δούμε ένα μικρό χρονικό των πεπραγμένων απο το 1967 της κυβέρνησης της Αθήνας η οποία απο ότι φαίνεται τοποθετήθηκε με απώτερο σκοπό την εναρμόνηση της Κύπρου προς το Δυτικό μπλοκ , για να αποτραπεί η Ρωσική παρουσία εγγύτερα της Μ.Ανατολής, περιοχή άκρως ευαίσθητη για την Αμερικάνικη-Νατοϊκή πολιτική.
Προλεγόμενα
Το προδοτικό πραξικόπημα κατά του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου της 15ης Ιουλίου 1974 ήταν η αρχή του τέλους ενός «προαναγγελθέντος θανάτου». Η προαναγγελία αυτή εντοπίζεται στο Νοέμβρη του 1967, όταν την επαίσχυντη αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας ακολούθησε ο ουσιαστικός αφοπλισμός της Κύπρου.
Πρέπει όμως να επισημανθεί ότι και η Κύπρος δεν κατόρθωσε να αναπληρώσει, εν μέρει, το αμυντικό κενό αυτής της απόσυρσης και εδώ οπωσδήποτε υπάρχουν σημαντικές ευθύνες και στις εκάστοτε ηγεσίες της Εθνικής Φρουράς. Κυρίως αυτές οι ευθύνες είναι η μη προμήθεια κατάλληλων οπλικών συστημάτων, η μη συνέχιση της οργάνωσης του εδάφους, αλλά πρωτίστως η παντελής έλλειψη εκπαίδευσης της εφεδρείας, τη στιγμή μάλιστα που λόγω της σημαντικής μείωσης της αμυντικής ισχύος από την απόσυρση του Νοεμβρίου του 1967 της Ελληνικής Μεραρχίας, η κύρια δύναμη αποτροπής θα ήταν η εφεδρεία. Αυτό κατεφάνη απόλυτα με την έναρξη των επιχειρήσεων.
Επισημαίνεται επίσης -από στρατιωτικής πλευράς- ότι η σημαντική διάλυση και αποδιοργάνωση της Εθνοφρουράς, λόγω του πραξικοπήματος, είχε ως αποτέλεσμα τον πλήρη αιφνιδιασμό και την επέκταση της σύγχυσης στις στρατιωτικές Μονάδες. Συγκεκριμένα η μη εφαρμογή των σχεδίων από την ηγεσία του ΓΕΕΦ (Γενικόν Επιτελείον Εθνικής Φρουράς Κύπρου), η μη έξοδος των στρατευμάτων από τα στρατόπεδα την νύκτα τουλάχιστον της 19ης προς την 20ην Ιουλίου και η μη επάνδρωση των πολυβολείων που υπήρχαν από το 1964 στην περιοχή της Κυρήνειας [τούτο δεν συνέβη στην περιοχή Αμμοχώστου όπου ύστερα από επιμονή του ηρωικώς πεσόντος την 20ην Ιουλίου πρώτου Έλληνα αξιωματικού, του Ταγματάρχη Ανδρέα Μουζάκη αλλά και άλλων αξιωματικών προς τον διοικητή της 1ης Ανωτέρας Τακτικής Διοίκησης Αμμοχώστου (επιπέδου Συντάγματος), ο οποίος μόλις είχε τοποθετηθεί και υιοθέτησε άμεσα την πρόταση να εξέλθουν τα στρατεύματα στις περιοχές αραιώσεως]
Τραγικό σφάλμα επίσης ήταν η συνεχής αίτηση αδείας της ηγεσίας του ΓΕΕΦ από το επιτελείο της Αθήνας για ενέργειες στην Κύπρο αφού η Αθήνα, πλήρως ανίκανη από την εκουσία ή έστω ακουσία προδοσία της, προσέτρεχε σε αίτηση βοηθείας από τους πάτρωνές της Αμερικανούς. Όλα αυτά, μαζί με την εν τω μεταξύ ανάγνωση των Βρετανικών και Αμερικανικών αρχείων οδηγούν σήμερα στη βεβαιότητα ότι η δικτατορία του 1967 επεβλήθη για έναν κυρίως λόγο. Την καταστροφή της Κύπρου.
Πρέπει στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι η σύνθεση των εις Κύπρο ευρισκομένων αξιωματικών, ήταν, πλην των κρισίμων τοποθετήσεων («θέσεις κλειδιά»), μάλλον αντιχουντικοί τους οποίους το δικτατορικό καθεστώς της Αθήνας τους έστειλε στην Κύπρο προκειμένου να απαλλαγεί από την εις Ελλάδα παρουσίαν τους ή και να τους ενοχοποιήσει σε περίπτωση αποτυχίας των άνομων σχεδίων της.
Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση του Αρχηγού του ΓΕΕΦ Στρατηγού Ντενίση τον οποίον το δικτατορικό καθεστώς κάλεσε στην Αθήνα την 13-7-1974 για να του αφαιρέσει ουσιαστικά τη Διοίκηση και να αφήσει ελεύθερον τον Ταξίαρχο Γεωργίτση, πιστόν στο καθεστώς, να εκτελέσει το πραξικόπημα.
Συνεπώς το πραξικόπημα του Ιουλίου του 1974 δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τέλος Μαΐου ή εντός του Ιουνίου 1974, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, σε ένδειξη καλής θελήσεως παραχώρησε στους υπουργούς εξωτερικών των ΗΠΑ και της ΕΣΣΔ, Κίσιντζερ και Γκρομύκο, το Προεδρικό Μέγαρο για συζητήσεις επί του Μεσανατολικού. Κατά τη διάρκεια ή στο περιθώριο αυτής της συνάντησης τόσον ο Χ. Κίσιντζερ, όσον και ο Γκρομύκο εξεθίασαν τον Αρχιεπίσκοπο και μάλιστα ο Κίσιντζερ δήλωσε «ότι η Κύπρος δεν έχει τίποτα να φοβάται από την όξυνση των Ελληνοτουρκικών σχέσεων η οποία οφειλόταν στην έξοδο του ερευνητικού τουρκικού πλοίου Τσάνταρλι στο Αιγαίο για παράνομες γεωλογικές έρευνες».
Πέραν πάσης αμφιβολίας συμπεραίνεται ότι ο Κίσιντζερ προσπάθησε να παραπλανήσει τον Αρχιεπίσκοπο για τα άνομα σχέδιά του (πραξικόπημα και εισβολή). Άλλωστε τούτο φάνηκε στην εκφρασθείσα και από τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο δυσπιστία του, όσον αφορά τις πληροφορίες που συνέρρεαν για επικείμενο πραξικόπημα, τόσο από το στενό του περιβάλλον όσο και από ελλαδικούς κύκλους (είναι σήμερα γνωστό ότι αυτή την ανησυχία του την είχε διατυπώσει έγκαιρα, μεταξύ πολλών και ο Ευάγγελος Αβέρωφ).
Όμως τα γεγονότα έτρεχαν και το χειρότερο, ενώ οι περισσότεροι ανησυχούσαμε, ταυτόχρονα διαπιστώναμε ότι υπήρχε πλήρης αδυναμία αποτροπής. Μία μικρή παρηγοριά ήταν ότι η ευφυΐα και η ικανότητα του Αρχιεπισκόπου θα ανέτρεπε τον προδιαγεγραμμένο όλεθρο. Όταν όμως, το επίσημο ΓΕΕΦ δεν αντέδρασε καν στην απόφαση του Μακαρίου να επανέλθουν όλοι οι αξιωματικοί στην Ελλάδα (η γνωστή επιστολή προς Γκιζίκη) τότε σχεδόν διεφάνη ότι οδηγούμεθα ολοταχώς προς τον όλεθρο.
Το Ιουλιανό λοιπόν πραξικόπημα όχι μόνον έφερε καίριον πλήγμα στο κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και διέλυσε τον Κυπριακόν κοινωνικόν ιστόν με την απομάκρυνση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, ο οποίος ουσιαστικά είχε κάνει γνωστή την Κύπρο εις ολόκληρον τον κόσμο, αλλά αδυνάτισε δραματικά και την όποια αποτρεπτική στρατιωτική ικανότητα της Εθνικής Φρουράς και αδυνάτισε επίσης και την μοναδική αξιόμαχη στρατιωτική δύναμη της ΕΛΔΥΚ (Ελληνική Δύναμις Κύπρου η οποία βάσει των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου ανήρχετο σε 900 άνδρες).
Την 19η Ιουλίου 1974 ήταν προγραμματισμένο να λάβει χώρα η αντικατάσταση του 30% σχεδόν των στρατιωτών της ΕΛΔΥΚ. 300 περίπου εκπαιδευμένοι παλαιοί στρατιώτες επέστρεφαν στην Ελλάδα και τους αντικαθιστούσαν ισάριθμοι, νέοι που ήρχοντο στην Κύπρο σε μια χαώδη κατάσταση και με πλήρη άγνοια των τοπικών συνθηκών, τελείως άπειροι.
Βλέπετε οι Τούρκοι δεν κάνουν ούτε το παραμικρό λάθος. Η ΕΛΔΥΚ, το μόνο αξιόμαχο στρατιωτικό τμήμα, έχανε ένα σημαντικό έμπειρο δυναμικό. Όλα πλέον ήταν έτοιμα για το έγκλημα.
Εδώ οφείλουμε να σταθούμε -πολλές φορές θα το πράξουμε- σε ευλαβική στάση Προσοχής! Οι 300 περίπου αυτοί στρατιώτες που αναχώρησαν αφήνοντας πίσω ένα χάος, που έβλεπαν να γλιτώνουν από του χάρου τα δόντια, απολύοντο! Όμως μόλις έφτασαν κοντά στη Ρόδο επέστρεψαν, αποβιβάσθηκαν στην Πάφο, πήραν όπλα, ενσωματώθηκαν με ενθουσιασμό με τους συναδέλφους τους της ΕΛΔΥΚ και πολλοί από αυτούς είναι μεταξύ των ηρωικών Νεκρών της Κυπριακής Ελευθερίας.
Είναι ενδιαφέρον όμως, να διαβάσει κάποιος και τα συναισθήματα των Τούρκων με όποια, έστω, αντικειμενικότητα τα περιγράφει στο βιβλίο του «Απόφαση, Απόβαση» ο Τούρκος δημοσιογράφος Αλί Μπιράν (πρωτοδημοσιεύτηκε στην “Μιλλιέτ”, σε συνέχειες το 1977). Διαβάζοντας θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η διστακτικότητα και ο συντηρητισμός των ενεργειών των τουρκικών στρατευμάτων, έδινε μία θαυμάσια ευκαιρία να συντριβεί η αποβατική δύναμη, αν η Ελληνική πλευρά, έστω και μετά το πραξικόπημα ενεργούσε στοιχειωδώς με στρατιωτική σύνεση.
Το βράδυ της 19ης/20ην Ιουλίου 1974, οι ενεργές Μονάδες Αμμοχώστου εξήλθαν των στρατοπέδων στους χώρους αραιώσεως, ενέργεια σωτήρια για την ασφάλειά τους κυρίως από τους βομβαρδισμούς καίτοι η Αμμόχωστος δεν επελέγη τελικά από τους Τούρκους ως χώρος απόβασης. Τις απογευματινές ώρες της 19ης Ιουλίου διετάχθη από το ΓΕΕΦ επιστράτευση των πυρήνων των επιστρατευομένων Μονάδων. Όμως με την από τις πρώτες πρωινές ώρες της 20ης Ιουλίου εκδηλωθείσα εισβολή διετάχθη γενική επιστράτευση, ενέργεια η οποία έδειξε τον πανικό της Διοίκησης αφού έπρεπε να είχε ήδη σημειωθεί σταδιακή επιστράτευση, όπως τα ίδια τα σχέδια και τα μέτρα εμπλοκής που είχε σχεδιάσει το ΓΕΕΦ προέβλεπαν. Η γενική επιστράτευση εκτός από τον πανικό που μετέφερε στον άμαχο πληθυσμό επέφερε σύγχυση και στους στρατιωτικούς σχηματισμούς αφού ήταν αδύνατον να επιτευχθεί υπό συνθήκες μάχης. Πλήθος επιστρατευομένων και λοιπόν πολιτών συνέρρεε στις έδρες των μη εμπλεκομένων Μονάδων να καταταγεί, για να υπερασπίσει την άμοιρη πατρίδα του.
Με την έναρξη της επιστράτευσης, όπως όριζαν τα σχέδια, ανέλαβα την Διοίκηση του επιστρατευομένου Τάγματος 336 ΤΕ, του οποίου οι αποθήκες υλικών ευρίσκοντο στο στρατόπεδο του 201 ΤΠ (εγγύς Αμμοχώστου) και του οποίου οι πυρήνες είχαν μερικώς επιστρατευθεί από την Νύκτα 19ης/20ην Ιουλίου.
Η επιστράτευση ολοκληρώθηκε τις απογευματινές ώρες της 20ης Ιουλίου στο χωριό ΠΡΑΣΤΕΙΟ Αμμοχώστου και το Τάγμα διατάχθηκε να επιστρέψει στην Αμμόχωστο περί την 19:00 της ιδίας ημέρας. Υποδιοικητής Τάγματος ανέλαβε ο Λοχαγός Αντρέας Δημητρίου και Διοικητές Λόχων ορίσθηκαν οι:
1ος Λόχος, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Πανίκος Παπόρης, 2ος Λόχος, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Χρήστος Σολωμής, 3ος Λόχος, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Λάκης Σοφρωνίου, Λόχος Υποστήριξης, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Αντώνης Καρράς, Λόχος Διοίκησης, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Μιχάλης Κουτούρης, Υπασπιστής Τάγματος, Έφεδρος Ανθυπολοχαγός Μιχάλης Στεφανίδης, άπαντες έφεδροι Κύπριοι, πλην του Υποδιοικητή ο οποίος ήταν μόνιμος του Κυπριακού Στρατού.
Την πρωίαν της 21ης Ιουλίου και ώραν 04:00 διετάχθη το Τάγμα, δι’ ενός Λόχου [επελέγη ο 2ος Λόχος (έφ. Ανθυπολοχαγός Χρήστος Σολωμής)] να καταλάβει την τουρκοκυπριακή συνοικία Σακάρια Αμμοχώστου, αλλά με την εκδήλωση της επίθεσης διεπιστώθη ότι η στρατιωτική Τουρκοκυπριακή (Τ/Κ) δύναμη είχε ήδη εκκενώσει τη συνοικία και μετέβη εις την εντός των τοιχών παλαιά Αμμόχωστο (Τ/Κ περιοχή).
Στη Λευκωσία
Το βράδυ της ίδιας μέρας το Τάγμα έλαβε διαταγή να κινηθεί στη Λευκωσία, να εγκατασταθεί στην περιοχή Προεδρικού Μεγάρου και να τεθεί στη διάθεση του ΓΕΕΦ.
Κατά την είσοδό μας στην Λευκωσία περί την 3ην πρωινή ώρα, ακούσαμε βόμβους αεροσκαφών και έντονους πυροβολισμούς. Εντυπωσιάσθηκα γνωρίζοντας από το 1964 ότι οι Τούρκοι δεν πολεμούσαν την νύκτα. Σύντομα πληροφορήθηκα το τραγικό γεγονός της κατάρριψης ενός ελληνικού πολεμικού αεροσκάφους (Α/Φ) τύπου Νορ Άτλας από φίλια πυρά, ως αποτέλεσμα έλλειψης ενημέρωσης. Ας είναι αιωνία η μνήμη των ηρωικών καταδρομέων και του πληρώματος της Πολεμικής Αεροπορίας.
Το Τάγμα εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου περί την 5ην πρωινήν και αφού τοποθετήθηκαν τα περίπου οκτώ αντιαεροπορικά σε επίκαιρες θέσεις ήταν πλέον σε ετοιμότητα ανάληψης αποστολής όπου αυτή ήθελε διεταχθή από το ΓΕΕΦ.
Ενώ ξημέρωνε, πρόβαλε σιγά-σιγά, σαν σκηνικό αρχαίας τραγωδίας, το προ εβδομάδος καμένο και καταστραμμένο, αλίμονο από ελληνικά χέρια, κτίριο του Προεδρικού Μεγάρου. Σίγουρα πολλοί, παρά την αγωνία και την κόπωση, νοιώσαμε την ειρωνεία και τη χλεύη να μας παρατηρεί με αυστηρότητα από τα ερείπια, τα οποία ως άλλη Κασσάνδρα, μας κραύγαζαν με ιερή μανία για την μοίρα της προδοτικής αλαζονείας, όχι μόνον των επίορκων των Ιερών και Οσίων…
22α Ιουλίου
10:00ω: Το Τάγμα διετάχθη όπως έχει ετοιμότητα κινήσεως, είτε προς διάβαση Πανάγρων (προς περιοχή Κερύνειας), είτε ανάληψης αμυντικού τομέα Λευκωσίας.
18:00ω: Ελήφθη διαταγή ΓΕΕΦ, ότι συμφωνήθηκε εκεχειρία. Έχοντας την εμπειρία του 1964 [είχα λάβει μέρος στις επιχειρήσεις Μανσούρας Κόκκινων, 4-8 Αυγούστου 1964] ως Διοικητής Λόχου του 206 Κυπριακού Τάγματος Πεζικού, όπου οι Τούρκοι ουδέποτε τηρούσαν την όποια εκεχειρία] κατέστησα λίαν προσεκτικούς τους στρατιώτες ιδίως τους χειριστές των αντιαεροπορικών πολυβόλων (0.50mm). Όντως οι Τούρκοι όχι μόνον συνέχισαν τις αεροπορικές επιδρομές αλλά όπως αμέσως με ενημέρωσαν επιτίθετο στις ανατολικές περιοχές της Λευκωσίας, πλησίον της Πράσινης Γραμμής. Έλαβα μάλιστα διαταγή να στείλω επειγόντως προς την περιοχή Καϊμακλί-Τράχωνα έναν Λόχο. Ήταν η σειρά, μετά το Λόχο του Σολωμή στη Σακάρια, να δοκιμαστεί ο Λόχος του Λάκη Σοφρονίου (1ος). Όμως όταν έφθασε, οι Τούρκοι είχαν καταλάβει μέρος του Τράχωνα όπου πολέμησε με ηρωισμό ο Λόχος του Ελληνοκυπρίου (Ε/Κ) Λοχαγού Χ. Λόττα (του 211 ΤΟ).
Στο σημείο αυτό είμαι αναγκασμένος να κάνω ένα ακόμη σχόλιο. Το 1964 όταν η άμυνα της Κύπρου, και με την παρουσία της Ελληνικής Μεραρχίας βρισκόταν σε πολύ καλό επίπεδο, διαπιστώθηκε αμέσως ότι υπήρχε σημαντικό έλλειμμα Αντιαεροπορικής ομπρέλας. Η Κυπριακή Κυβέρνηση και το ΓΕΕΦ αποφάσισαν την αγορά Αντιαεροπορικών πυραύλων, μάλλον Σοβιετικής προέλευσης και για το σκοπό αυτό μετέβησαν αξιωματικοί στην Αίγυπτο, για εκπαίδευση σε άκρα μυστικότητα. Όμως στο μέσον περίπου της εκπαίδευσης η αποστολή αποκαλύφθηκε και οι πύραυλοι δεν έφθασαν ποτέ στο νησί.
Λυπάμαι αλλά δεν μπορώ να αποφύγω τον πειρασμό να θυμηθώ τι αντίστοιχο έγινε το 2000 με τους πυραύλους S-300 αλλά και σε ποιο σημείο βρίσκεται σήμερα το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού χώρου, και η αεροπορική υποδομή, γνωστού όντος ότι αντιαεροπορική ομπρέλα δεν υπάρχει χωρίς αεροπορία, πυραύλους μακρού και βραχέως βεληνεκούς κ.ά).
23η Ιουλίου
10:00ω: Ελήφθη διαταγή από την 3η Ανωτέρα Τακτική Διοίκηση (Διοικητής Συνταγματάρχης Αζίνας) μέσω του 211ΤΠ με ΑΠΟΣΤΟΛΗ την «Εγκατάσταση Τάγματος στον έως τώρα τομέα του 1ου Λόχου του 211ΤΠ» (από δεξιά στρατοπέδου ΕΛΔΥΚ έως και της οδού Λήδρας). «…336 Τάγμα, αμυνθεί, πάση θυσία απαγορεύοντας την κατεύθυνση του δρόμου Κυρήνεια-Λευκωσία. Όλα τα ευρισκόμενα εντός του τομέα του Τάγματος Τμήματα, καθώς και τυχόν μεμονωμένοι στρατιώτες που κυκλοφορούσαν σε όλο τον τομέα Τάγματος, τίθενται υπό διοίκησιν 336ΤΕ. Έναρξη εγκατάστασης από την ώρα εκείνη με ευθύνη 336ΤΕ και έως τις πρωινές ώρες της 23-7. Υπαγωγή στην 3η Ανωτέρα Τακτική Διοίκηση, μέσω του 211ΤΠ. Ζωτικό Έδαφος Τάγματος η περιοχή που ορίζεται από το Σχολείο του Αγ. Παύλου (Σχολείον Κύκκου] έως τον Ιππόδρομο».
Στον Τομέα του Τάγματος, προϋπήρχαν: Στην περιοχή, εκ δεξιόν ΕΛΔΥΚ-περιοχή Σχολείου, ο Λοχαγός Ευάγγελος Παπαχατζόπουλος (απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων το 1963) με διάφορους επιστράτους και δύναμη κληρωτών του 211Τάγματος (περίπου 190-200 άνδρες).
Στην περιοχή του ξενοδοχείου Λήδρα Πάλλας και οικία Έλληνα Πρέσβη, Λόχος εφέδρων αξιωματικών με διοικητή τον Υπολοχαγό Νίκο Λιγουδιστιανό (απόφοιτος της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων το 1969) ο οποίος διεκρίθη για την αντίστασή του και την πειθαρχία στην Πρώτη φάση της εισβολής (δύναμη περίπου 120 ανδρών).
Στην περιοχή Πύλη Πάφου-Κτήριον Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (ΣΙΤΑ), Λόχος υπό τον έφεδρο Ανθυπολοχαγό Γιώργο Ρωσσίδη. Και φυσικά σε όλο τον τομέα υπήρχαν κληρωτοί του Λόχου του 211 Τάγματος με επικεφαλής τον Κύπριο Λοχαγό Γιάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο), στην έδρα του οποίου τοποθέτησα το Σταθμό Διοίκησης του 336 Τάγματος σε 100 περίπου μέτρα από τα εν επαφή φυλάκια.
Περί την 17:00 ώραν, αρχής γενομένης εκ του αριστερού και μαζί με τον μέχρι τότε Διοικητή του τομέα Λοχαγόν Μαυρόγιαννο και το Υπασπιστή μου, άρχισα την τοποθέτηση των στρατιωτών του 336 Τάγματος, η οποία και ετερματίσθη περί την 04:00 πρωινήν (ακριβώς την ώραν που στην Ελλάδα ορκίζετο ως Πρωθυπουργός ο Κ. Καραμανλής) με ελάχιστα γενικά προβλήματα πλην της εκφρασθείσης ανησυχίας από τους αξιωματικούς της Ειρηνευτικής Δύναμης (ΟΥΝΦΙΚΥΠ) του ΟΗΕ -αν ενθυμούμαι καλώς ήσαν Καναδοί- οι οποίοι πρέπει να το επισημάνω δεν ήσαν φίλα διακείμενοι, τουλάχιστον εκείνη την περίοδο, και το έδειχναν.
Η νέα διάταξη του τομέα του Τάγματος έχει, πλέον, ως εξής:
Εκ δεξιόν χαράδρας στρατοπέδου ΕΛΔΥΚ-Περιοχή Σχολείου, Λόχος Παπαχατζόπουλου (δύναμης περίπου 200 ανδρών).
Δεξιόν Σχολείου έως Αριστερά Φυλακών Λευκωσίας, 3ος Λόχος 336 ΤΕ με τον Ανθυπολοχαγό Πανίκο Παπόρη (δύναμης 220 ανδρών).
Φυλακές Λευκωσίας-Πρεσβείες, Πεδιαίος, 2ος Λόχος 336 Τάγματος.
Δικαστήρια-Λήδρα Πάλλας-Οικία Έλληνα Πρέσβυ, Λόχος Λιγουδιστιανού (δύναμης 120 ανδρών).
ΣΙΤΑ-Πύλη Πάφου, Λόχος Ρωσσίδη (δύναμης 80 ανδρών).
Παλαιά Λευκωσία μέχρις και οδού Λήδρας, 1ος Λόχος 336 Τάγματος, Ανθυπολοχαγός Λάκης Σωφρονίου (δύναμης 140 ανδρών)
Λόχος Διοίκησης 336 Τάγματος (ανθυπολοχαγός Μιχάλης Κουντούρης) εντός του Ιπποδρόμου, όπου και ο Υποδιοικητής του Τάγματος Λοχαγός Ανδρέας Δημητρίου, ώστε εάν τεθεί εκτός Μάχης ο Διοικητής να μην μείνει ακέφαλο το Τάγμα.
Λόχος Υποστήριξης, διοίκηση και ελάχιστα στοιχεία που απέμειναν διότι τα υπόλοιπα διετέθησαν στους Λόχους και στην ασφάλεια του χώρου του Προεδρικού Μεγάρου (Ανθυπολοχαγός Αντώνης Καρράς) εντός αυτού.
Το Τάγμα είχε την υποστήριξη από στοιχεία Μοίρας Πυροβολικού υπό τον Ταγματάρχη Σεβασλίδη (απόφοιτο της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων το 1958) με τον οποίον είχα άμεση τηλεφωνική επαφή και ουσιαστικά του έδινα προσωπικά τις συντεταγμένες για αιτήσεις βολών. Θεωρώ υποχρέωση να εξάρω την σημαντική του συμβολή στη διατήρηση του τομέα του Τάγματος ανέπαφου. Ας είναι αιώνια και αυτού η μνήμη γιατί ατυχώς επιστρέψας στη Ελλάδα απεβίωσε από ηλεκτροπληξία σε τραγικό δυστύχημα, το επόμενο έτος, κατά τη διάρκεια στρατιωτικής άσκησης.
Στον τομέα όμως του Τάγματος και κυρίως εντός της Λευκωσίας η οποία εν μέρει είχε εγκαταλειφθεί, κυκλοφορούσαν και διάφοροι ένστολοι και ένοπλοι οι οποίοι -θα μου επιτραπεί εδώ να σημειώσω ότι δεν αποδίδω σε κανέναν κακή πρόθεση και μάλιστα ύστερα από τόσα χρόνια- λειτουργούσαν ως αυτόβουλοι υπερασπιστές της πόλης. Τελικά οι μισοί σχεδόν από αυτούς ενετάγησαν στο Τάγμα ενώ τους υπόλοιπους αφού τους αφαιρέσαμε τον οπλισμόν (όχι και πολύ εύκολη υπόθεση!) τους απομακρύναμε.
Τελικά στον Τομέα του Τάγματος (3.5 περίπου χιλιομέτρων) παρατάχθησαν περί τους 1000 άνδρες, αξιωματικοί και στρατιώτες του 336 Τάγματος και των τεθέντων υπό διοίκηση του Τάγματος τμημάτων της εν τη ζώνη του 336 προϋφισταμένων τμημάτων. Οι στρατεύσιμοι έφεδροι του 336 ήταν στη συντριπτική πλειοψηφία από την Αμμόχωστο, όμως κατετάγησαν και από άλλες Μονάδες διότι λόγω της εισβολής δεν μπορούσαν να μεταβούν σε αυτές.
Το σημειώνω αυτό για να καταδείξω ότι σ’αυτή τη χαώδη κατάσταση ο πραγματικός αντιστασιακός Κύπριος Πατριώτης έδωσε εθελοντικά το παρόν.Ίσως κάποιοι δεν μπορούν να μεταφερθούν σε εκείνο το κλίμα των γεγονότων και απορούν με αυτό που αναφέρω (το εθελοντικό της παρουσίας και συνεπώς και το εθελοντικό της θυσίας τους). Όμως στην πραγματικότητα είναι έτσι όπως τα αναφέρω και μόνον όσοι ζήσανε εκείνα τα τραγικά αλλά και ηρωικά γεγονότα μπορούν να καταλάβουν το μέγεθος και την αξία αυτής της ουσιαστικά πατριωτικής εθελοντικής θυσίας τους.
***
Από την επομένη της εγκατάστασής μας στη Πράσινη γραμμή και ενώ στην Ελλάδα είχε σχηματισθεί η Κυβέρνηση Εθνικής ενότητας του Κ. Καραμανλή, αρχίσαμε εντατική οργάνωση τόσο των τμημάτων όσο και του εδάφους, ενώ είχαμε να αντιμετωπίσουμε καθημερινά ανταλλαγές πυρών με τα εν επαφή εχθρικά στρατεύματα, άλλοτε ήπιας και άλλοτε πιο σφοδρής έντασης. Η εκτίμησή μου γι’ αυτά ήταν ότι συντηρείτο, κυρίως από τους Τούρκους, ένα κλίμα επηρμένης έντασης. Με τη βοήθεια κυρίως των επικεφαλής των τμημάτων ήρθα σε πιο στενή επαφή με τα τμήματα και ένοιωσα την ευχαρίστηση να διαπιστώσω ότι τόσον μεταξύ τους όσο και σε σχέση με εμένα άρχιζε να κτίζεται ένα κλίμα εμπιστοσύνης και ύψωσης του ηθικού. Χωρίς αλαζονεία θα έλεγα ότι οι Διοικητές των Λόχων και λοιπών τμημάτων αλλά σιγά-σιγά και οι άλλοι αξιωματικοί και στρατιώτες άρχισαν να συναγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα προσφέρει τα πιο πολλά. Εγνώριζα όμως και το αισθανόμουν ότι χρειαζόταν μεγάλη προσοχή γιατί μία κακή έκβαση κάποιων καταστάσεων μπορούσε να ανατρέψει αυτό το θετικό κλίμα.
Οι πληροφορίες από την περιοχή Κερύνειας όμως ήταν συγκλονιστικά αρνητικές. Μετά την πολύ εύθραυστη εκεχειρία, την οποίαν τηρούσαν μόνο οι ελληνοκυπριακές δυνάμεις, οι Τούρκοι αποβίβασαν στο μέχρι τότε δημιουργηθέν προγεφύρωμα, περί τοις 40.000 στρατιώτες με το ανάλογο αρματικό και λοιπό οπλικό υλικό, τελείως ανενόχλητοι παρά τις αναγκαστικά σκιώδεις διαμαρτυρίες και “παραστάσεις” τόσο της Κυπριακής όσο και της Ελληνικής Κυβέρνησης.
Σκέπτομαι ότι αν θέλει κάποιος να αποδείξει το μέγεθος του εγκλήματος της χούντας των Αθηνών το ‘74, και μόνο αυτή την εικόνα να έχει στο μυαλό του αρκεί. Η χούντα εξεφτέλησε τις ένοπλες δυνάμεις, χρεώνοντάς τους το πραξικόπημα του ‘67, ενώ παράλληλα με χιλιάδες αποστρατείες διώξεις-βασανιστήρια και φυλακίσεις εν ενεργεία και εν αποστρατεία αξιωματικών τις διέλυσε. Εδώ πρέπει να επισημανθεί ότι μέσα στις ένοπλες δυνάμεις υπήρξαν πολλές αντιστασιακές ενέργειες κατά της χούντας με κορυφαίες την οργάνωση «Ελεύθεροι Έλληνες» και κυρίως το κίνημα του Ναυτικού το 1973 και την συγκλονιστική ανταρσία του πολεμικού πλοίου «Βέλος» με τον Κυβερνήτη του Πλοίαρχο Νίκο Παππά και όλους του αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και ναύτες του, οι οποίοι κατέρριψαν διεθνώς το μύθο που καλλιεργούσε η χούντα. Όμως η διάλυση των ΕΔ ήταν γεγονός ενώ με τα επόμενα βήματά της η χούντα αφόπλισε ουσιαστικά την Κύπρο. Με την απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας και το βλακώδες και προδοτικό πραξικόπημα του Ιουλίου του ‘74 άνοιξε ουσιαστικά την κερκόπορτα, και στη συνέχεια εγκατέλειψε την εξουσία αφήνοντας και τυπικά την καθημαγμένη Ελλάδα και Κύπρο να αντιμετωπίσουν τη διεθνή συνομωσία εντελώς ανοχύρωτες.
Μέχρι την 31η Ιουλίου τα τουρκικά στρατεύματα γράφοντας στα “παλαιότερα των υποδημάτων” τους την εκεχειρία είχαν φθάσει στον Καραβά με τους Κύπριους να εγκαταλείπουν αλλόφρονες τις εστίες τους γιατί αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο της αιχμαλωσίας και των βιασμών.
Αρχές Αυγούστου συνεστήθη μία μικτή επιτροπή με μέλη από τις δυνάμεις του ΟΗΕ, του ΓΕΕΦ (Ταγματάρχης Τσολάκης Ευάγγελος) και Τούρκου ή Τουρκοκύπριου αξιωματικού, προκειμένου να “διευθετηθούν οι γραμμές αντιπαράθεσής“. Δεν γνωρίζω τι έγινε στη υπόλοιπη Κύπρο αλλά όταν η επιτροπή ήλθε στην περιοχή του Τάγματος και ο Ταγματάρχης, με ευπρέπεια ομολογουμένως, μου ζήτησε κάποια μικρή εις βάρος μας διευθέτηση του απάντησα ευγενώς ότι δεν προτίθεμαι να το πράξω και ότι εκείνοι που πρέπει να απέλθουν ήταν οι Τούρκοι, δεδομένου ότι μπροστά στο Σχολείο του Κύκκου (επί της Γραμμής αντιπαράθεσης στον δρόμο Λευκωσίας-Κερύνειας) υπήρχε προ της εισβολής μία μεγάλη νεκρή ζώνη την οποίαν τις πρώτες μέρες της εισβολής σιγά-σιγά την εκάλυπταν τα στρατεύματά τους. Ήταν βέβαια και πρόσφατη, στον Πρώτο Γύρο των επιχειρήσεων (20-23/8/1974) η λυσσαλέα επίθεσή τους προς το στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ η οποία απεκρούσθη με την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων στρατιωτών.
Δύο ή τρεις μέρες αργότερα και ενώ είχε ήδη αρχίσει στη Γενεύη η γνωστή διάσκεψη (κωμωδία την ονομάζω εγώ) εκινήθη στην περίπου εκ 500 μέτρων νεκρή ζώνη στην περιοχή του Σχολείου, Τάγμα Τούρκων σε διάταξη και με μπουλντόζες έφθασε σε απόσταση 150-200μ. Ετοιμαστήκαμε να αποκρούσουμε επίθεση αλλά εσταμάτησαν αφού διαμόρφωσαν σημαντικά το έδαφος, μάλλον αμυντικά. Μου έκανε εντύπωση και εζήτησα από το ΓΕΕΦ να μου στείλουν ανάλογα υλικά για δική μου οχύρωση. Το ΓΕΕΦ μου εγνώρισε ότι δεν διέθετε και ζήτησε αν έχω τη δυνατότητα να καλύψω εξ επιτόπιων πόρων, πράγμα το οποίον και έγινε.
10η και 11η Αυγούστου
Από τις προηγούμενες ημέρες είχα παρακαλέσει τον διοικητή του 2ου Λόχου, Χρήστο Σολωμή, στην περιοχή του οποίου ευρίσκοντο οι πρεσβείες (Ιταλική και Αμερικάνικο νομίζω προξενείο), να παρακολουθεί την κίνησή τους δεδομένου ότι βρίσκοντο στη γραμμή επαφής. Τυχόν εγκατάλειψη των κτιρίων θα ήταν μία σοβαρή ένδειξη επικείμενης επίθεσης. Ο Σολωμής μου ζήτησε, αν εγκαταλειφθεί το κτίριο του Αμερικάνικου προξενείου, να το καταλάβει γιατί εκτιμούσε ότι θα το καταλάβουν οι Τούρκοι και είχε τακτική σημασία για την άμυνά μας. Συμφώνησα. Την νύκτα λοιπόν αυτή εγκαταλείπονται όλες οι πρεσβείες, γίνεται από μας κατάληψη του Προξενείου και αναφέρω στο ΓΕΕΦ. Τότε ο πρόξενος διαμαρτυρήθηκε προς το ΓΕΕΦ και κατέφθασε επί τόπου ανώτερος αξιωματικός του ΓΕΕΦ, ο οποίος όταν του εξήγησα την κατάσταση ενέκρινε την ενέργειά μου (δεν γνωρίζω αν το προξενείο θα έκανε διαμαρτυρία στην περίπτωση που το κτίριο το κατελάμβαναν οι Τούρκοι…).
Πρωινές ώρες 12ης Αυγούστου
Με το Πρώτο Φως διακρίνουμε στο απέναντι πρανές του Υψώματος ΠΕΝΤΑΔΑΚΤΥΛΟΥ εχθρική επιλαρχία αρμάτων σε αραιή διάταξη με μέτωπο προς τον άξονα ΛΕΥΚΩΣΙΑ-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ να γεμίζει τα ντεπόζιτα των αρμάτων με καύσιμα. Αναφέρω στο ΓΕΕΦ και φτάνει επί τόπου αξιωματικός του, για να διαπιστώσει και ο ίδιος την κατάσταση. Όλες οι ενδείξεις ήταν πλέον σαφείς. Η διάσκεψη -παρωδία- της Γενεύης έπνεε τα λοίσθια…
Διατρέχω όλη τη Γραμμή αντιπαράθεσης και απευθύνω παραινέσεις. Διαπιστώνω καλό ηθικό αλλά και σκεπτικισμό. Σε συνεννόηση με τους Λοχαγούς και Διοικητές Τμημάτων συγκεντρωνόμαστε στον χώρο των ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΜΝΗΜΑΤΩΝ και ορκιζόμαστε ότι δεν θα τα καταλάβουν οι Τούρκοι, έστω και αν περάσουν πάνω από τα πτώματά μας.
Η σκηνή αυτή έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη όλων μας. Και ίσως η περιγραφή μου αδικεί την ένταση και τα πολλαπλά συναισθήματα που μας κατείχαν. Εμείς οι άσημοι στεκόμαστε Προσοχή μπροστά σ αυτούς τους Νεαρούς Γίγαντες της Κυπριακής Ελευθερίας και ορκιζόμαστε… Σ’ Αυτούς. Οποία μεγάλη μας τιμή! Να έχουμε εμείς αυτή την τιμή!
Φύγαμε κατασυγκινημένοι, αλλά είναι τέτοιες αυτές οι στιγμές που πιστεύεις ότι η ζωή έχει συνέχεια. Χωρίς κανένας να το ομολογήσει δεν πήγαμε μόνο να ορκιστούμε. Πήγαμε για να πάρουμε από τους ήρωες Εκείνους, Θάρρος. Αφού μπόρεσαν αυτά τα νεαρά παιδιά να τραγουδήσουν τη θυσία τους γιατί εμείς να μην μπορούμε να τους μοιάσουμε στο ελάχιστο…
Μετά τόσα χρόνια θα έλεγα ότι το προσκύνημα εκείνο ήταν καταλυτικό για την αποφασιστικότητά μας. Και οι Θαυμάσιοι Λοχαγοί του Τάγματος μπόρεσαν και το μετέφεραν στους στρατιώτες τους. Κι είναι 45, αυτοί που έσπευσαν να τους συναντήσουν στο Πάνθεο των Ηρώων στη Νήσο των Μακάρων. Ας είναι Αιωνία η Μνήμη τους.
12η και 13η Αυγούστου
Απογευματινές ώρες, πληροφορούμεθα το ναυάγιο της Διάσκεψης της Γενεύης ενώ η δήλωση Χένρυ Κίσιντζερ έρχεται ως καταπέλτης: «Οι Τουρκοκύπριοι [Τ/Κ] δεν έχουν ακόμη πετύχει την ασφάλειά τους….». Η Λευκωσία εγκαταλείπεται πλήρως από τους κατοίκους της και μοιάζει με πόλη φάντασμα.
Τετάρτη 14η Αυγούστου
04:30ω πρωινή: Μόλις χαράζει λαμβάνει χώρα σφοδρός, συντονισμένος βομβαρδισμός, πυροβολισμός, ολμοβολισμός και πυκνά πυρά ακούγονται σε όλο τον τομέα του Τάγματος αλλά και των διπλανών Μονάδων (ΕΛΔΥΚ, 211 Κυπριακόν Τάγμα).
Πολύ σύντομα διαπιστώνεται ότι η κύρια προσπάθεια στον τομέα του Τάγματος είναι το Σχολείο του Κύκκου και τα όρια με την ΕΛΔΥΚ. Οι Φυλακές βομβαρδίζονται ανηλεώς, αλλά αντιστέκονται. Τα αντιαεροπορικά μας καλά κρατούν αλλά όχι όλα, ορισμένα παθαίνουν εμπλοκές.
Οι επιχειρήσεις εναντίον του Τάγματος διεξάγονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα, ιδιαίτερα στον τομέα του Λοχαγού Παπαχαντζόπουλου και του Λοχαγού Παπόρη, όπου επί του υψώματος «Ελισαίος» διεξάγονται σκληρές μάχες με μεγάλες εκατέρωθεν απώλειες. Την επίθεση των Τούρκων υποστηρίζει και η Αεροπορία. Παρά την ηρωικήν αντίσταση το ύψωμα κατελήφθη και η εκδηλωθείσα αντεπίθεση με συμμετοχή και της Διοίκησης του Τάγματος δεν ετελεσφόρησε, κυρίως από μερική αναξιοπιστία των βαρέων όπλων του Τάγματος (πεπαλαιωμένοι όλμοι των 3 ιντσών). Απωλέσθη έδαφος 100μ…
Εν τω μεταξύ πληροφορούμεθα ότι η Τούρκικη δύναμις που ενεργεί προς την κατεύθυνση οδού Λευκωσίας-Αμμοχώστου κατέλαβε το εις την τοποθεσίαν «ΜΙΑ ΜΙΛΙΑ» (ΒΑ Λευκωσίας) όπου αμύνετο έτερον Τάγμα και κινείται προς Ανατολάς.
15η και 16η Αυγούστου
Την 15ην Αυγούστου το 336 ΤΕ δέχεται σφοδρές επιθέσεις με υποστήριξη Αεροπορίας, Πυροβόλων και Όλμων και σημειώθησαν και κινήσεις αρμάτων, με μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν χωρίς όμως να απολεσθεί έδαφος.
Την 16ην Αυγούστου οι επιθέσεις συνεχίζονται προς όλον τον τομέα του Τάγματος με ιδιαίτερη σφοδρότητα προς την κατεύθυνση των Λόχων Παπαχατζόπουλου και Παπόρη, ενώ εις το αριστερόν του Τάγματος η επίθεσις προς το στρατόπεδον της ΕΛΔΥΚ εκτυλίσσεται με ιδιαίτερην σφοδρότητα με αποτέλεσμα η εκεί ηρωικώς αγωνιζομένη διλοχία της ΕΛΔΥΚ -όπου μεταξύ των ηρωικών αγωνιστών πίπτει, ως άλλος Παλαιολόγος επί του πεδίου της τιμής ο Λοχαγός Σταυριαννάκος- να συμπτυχθεί περί την 1600 ώραν στα υψώματα «ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ-ΓΚΡΑΜΜΑΡ ΣΚΟΥΛ».
Ο κίνδυνος υπερκέρασης από το αριστερόν του 336 ΤΕ είναι ορατός (κατεύθυνση οδού ΓΡΙΒΑ-ΔΙΓΕΝΗ) ενώ σημειούται κίνηση 3 τουρκικών αρμάτων στην ιδίαν κατεύθυνση.
Με επιτυχημένη βολή Πυροβολικού της υπό τον Ταγματάρχη Σεβασλίδη Μοίρας και τη βολή ΠΑΟ 90χιλ. ενός Έλληνα Καταδρομέα, τον οποίον έστειλε τη αιτήσει του Τάγματος ο Αρχηγός του ΓΕΕΦ, εβλήθη το πρώτο τουρκικό άρμα και η επίθεση ετερματίσθη εν τη γενέσει της. Ταυτόχρονα το 336 Τάγμα έσπευσε, με ενίσχυση του αριστερού του άκρου, στην περιοχή «ΑΡΜΕΝΙΚΟΝ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟΝ», προκειμένου να καλύψει το κενόν που δημιουργήθηκε από την σύμπτυξη της ηρωικώς μαχόμενης ΕΛΔΥΚ, πράγμα που το έπραξε επιτυχώς.
Οι στιγμές ήταν πράγματι δραματικές γιατί διαπίστωσα ότι η εν τω μεταξύ αναγγελία της -αμαχητί- κατάληψη της ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ από τους Τούρκους επηρέασε αρνητικά τους στρατιώτες του Τάγματος το μεγαλύτερο ποσοστό των οποίων ήταν από την πόλη και Επαρχία της Αμμοχώστου.
Ήταν θαύμα το ότι οι Αμμοχωστιανοί στρατιώτες μου, παρά το δράμα των οικογενειών τους στην Αμμόχωστο στέκοντο εκεί να μην πάρουν οι Τούρκοι τη Λευκωσία. Και έπεφταν ηρωικά, εδώ! «…και περισσότερη τιμή σας πρέπει γιατί, γνωρίζατε ότι οι Μήδοι, στο τέλος, θα περάσουν» (Κ. Καβάφης).
Σε μία πετυχημένη γενικά πολεμική ενέργεια όλοι συνωστίζονται να πάρουν τα εύσημα. Είναι φυσικό, έχει αξία ο αγώνας τους και οπωσδήποτε η θυσία τους, αλλά σε έναν από την αρχή προδομένο αγώνα η αξία αυτών πού θυσιάστηκαν είναι ουρανομήκης. Ας είναι ελαφρό το χώμα που σας σκεπάζει αθάνατοι ηρωικοί Νεκροί…
Την 1800ω της 16ης Αυγούστου διετάχθη εκεχειρία η οποία ετηρήθη γενικά σε όλο το νησί ΠΛΗΝ δυο περιπτώσεων. Στην περιοχή του ΠΥΡΟΙ (προς Λάρνακα) και στην περιοχή των Λόχων Παπαχατζόπουλου και Παπόρη στο 336 Τάγμα!
Είναι φανερόν ότι οι Τούρκοι ήθελαν να καταλάβουν τη Λευκωσία και επετέθησαν με σφοδρότητα αμέσως μετά την εκεχειρία και την ελάχιστη σύμπτυξη της ΕΛΔΥΚ προς τα υψώματα «ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ».
Στην επίθεση προς τον Λόχο Παπόρη -και ιδιαίτερα στην Διμοιρία του εφ. Ανθυπολοχαγού Νίκου Κουτσού- κατελήφθη με μεγάλες απώλειες εκατέρωθεν ένα φυλάκιο του Τάγματος εκείνο το -μετά την εκεχειρία- απόγευμα.
Τη νύχτα της 16ης/17η Αυγούστου με επιτόπια επίσκεψή μου σε όλο τον τομέα του Τάγματος διαπίστωσα υψηλόν ηθικόν εξαιτίας του αποτελέσματος της διατήρησης ανέπαφων των θέσεων ολόκληρου του τομέα του Τάγματος, αλλά και τεράστιο προβληματισμό από την εν τω μεταξύ απώλεια της μισής Κύπρου. Όλοι με ρωτούσαν τι έγινε με την ιδιαιτέραν τους περιοχή, κυρίως αυτή της Αμμοχώστου. Είναι αδύνατον να αποτυπώσω με λόγια την πρώτη αυτή εικόνα των ηρωικών αυτών εθελοντών που μαχόμενοι δίπλα στους μόλις προ ολίγου ηρωικώς πεσόντες συντρόφους τους, μάθαιναν ότι τα χωριά τους και οι πόλεις τους ήταν ήδη στα χέρια των Τούρκων.
17η Αυγούστου
04:30ω: Το Τάγμα -παρά την τηρηθείσαν σε όλην την Κύπρο εκεχειρία- δέχεται σκληρή επίθεση στον τομέα του Λόχου Παπόρη και ιδιαίτερα στη Διμοιρία Νίκου Κουτσού, μπροστά από τον επί της γραμμής αντιπαράταξης Σταθμόν Διοικήσεως του Τάγματος παρά την παλαιάν εκκλησιάν του Αγίου Παύλου.
Το σοκ που υπέστημεν όλοι ήταν τεράστιο γιατί το Τάγμα κινδύνεψε να απωλέσει ότι κατόρθωσε να διατηρήσει επί τρεις ημέρες. Ευτυχώς λόγω της υποστήριξης του Πυροβολικού και της ενίσχυσης του Τάγματος με δυο τεθωρακισμένα [Τ/Θ] οχήματα τύπου ΜΑΡΜΟΝ ΧΑΡΡΙΚΤΟΝ (το ένα κατεστράφη), λόγω της συγκέντρωσης των πυρών όλων των γειτονικών λοιπών Λόχων του Τάγματος (ιδίως του Λόχου των Φυλακών του Χρήστου Σολωμή) και της θυσίας των τελευταίων ηρωικών 8 νεκρών στρατιωτών, διετηρήθησαν οι θέσεις μας με μόνην απώλεια δύο φυλακίων οικείων περιοχής «Αγ. Παύλου» και ουσιαστικά οι επιχειρήσεις έλαβαν τέλος την 09:30ω περίπου πρωινήν.
Πριν κλείσω την περιγραφή, οφείλω να προσθέσω το περιστατικό της συνάντησής μου με τον διοικητή του Τουρκικού επιτεθέντος Τάγματος που πραγματοποιήθηκε στις 12:00 της 17ης Αυγούστου επί του υψώματος του Σχολείου του Κύκκου, ύστερα από προτροπή των αξιωματικών της Ειρηνευτικής Δύναμης του ΟΗΕ και με εντολή του ΓΕΕΦ.
Ο Τούρκος αξιωματικός (Ταγματάρχης) μας ζήτησε να μεταφερθούμε περί τα 500μ. -με αντίστοιχη δική τους ενέργεια προς τα πίσω για να υπάρξει κάποιου είδους «νεκρή ζώνη» ώστε να αποφευχθούν εντάσεις μεταξύ των τμημάτων μας, προσθέτοντας ότι «τα δικά του τμήματα είναι τακτικά και συνεπώς πειθαρχημένα ενώ τα δικά μας είναι «άτακτα» και συνεπώς μη πειθαρχημένα». Βέβαια η άμεση και αυθόρμητη ανταπάντηση στηρίχθηκε σε τρία επιχειρήματα:
Τα δικά του «πειθαρχημένα» τμήματα παραβίασαν κατάφωρα την εκεχειρία, κάτι που δεν έκαναν τα δικά μας «μη πειθαρχημένα».
Δεν έχουμε καμιά άδεια ή εντολή από την ανώτερη διοίκησή μας να κάνουμε τέτοιες διαπραγματεύσεις.
Δεν μετακινούμεθα ούτε ένα χιλιοστό προς τα πίσω γιατί «είναι πολύ μεγάλη η Ελληνική Ιστορία για να σας την αναλύσουμε τώρα».
Αναχωρήσαμε από τη συνάντηση και έμεινα με την εντύπωση ότι ο Τούρκος αξιωματικός μάλλον ήθελε να διαπιστώσει το ηθικό μας ενώ ο Καναδός αξιωματικός του ΟΗΕ, ο οποίος εν τω μεταξύ είχε αρχίσει να μας συμπαθεί, έμεινε εμβρόντητος…
Συμπεράσματα
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 απετέλεσε την τελευταίαν πράξιν του από της 21ης Απριλίου του 1967 σχεδιαζόμενου εγκλήματος κατά της Κύπρου και απετέλεσε την αφορμήν για την από καιρού σχεδιασθείσαν τουρκική εισβολήν.
Ο Ελληνισμός της Κύπρου μπορούσε να καταστεί πλήρως αξιόμαχος και με την ουσιαστική βοήθεια της Ελλάδας να χαράξει στρατηγική στην κατεύθυνση της απόκρουσης τουρκικής εισβολής, κάτι το οποίο η Τουρκία σχεδίαζε από την επομένην της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1960. Η απόσυρση της Ελληνικής Μεραρχίας το 1967 ήταν εγκληματική πράξη και ουσιαστικά άνοιξε την κερκόπορτα απώλειας της Κύπρου.
Ακόμη και μετά το εγληματικόν Ιουλιανό πραξικόπημα αν είχε διαταχθεί επιστράτευση και επανδρώνοντο οι από του 1964 υπάρχουσες οχυρωματικές θέσεις η αποβατική τουρκική δύναμη θα απετύγχανε. Βαρύτατη η ευθύνη της τότε χουντικής στρατιωτικής ηγεσίας.
Ο Έλλην Κύπριος στρατιώτης ουσιαστικά άοπλος αντιμετώπισεν με περίσσευμα θάρρους τον Τούρκο στρατιώτη και έγραψε σελίδες δόξας και ηρωισμού. Σε όσες περιπτώσεις ο ηγήτορας ευρίσκετο εις την πρώτην γραμμήν και εμάχετο παρά το πλευρόν του ουδείς εγκατέλειψε τις θέσεις του.
Παρά την πλήρη -λόγω των περιστάσεων αδυναμία της Εθνικής Φρουράς, η τουρκική στρατιωτική επιχείρηση δεν διεκρίθη για την ικανότητά της. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση αυτοβυθίσεως του τουρκικού πολεμικού πλοίου «ΚΟΤΖΑ-ΤΕΠΕ» από την ίδιαν την τουρκική αεροπορία η οποία προσέβαλε επίσης άλλα δυο τουρκικά πολεμικά πλοία τα οποία για να αμυνθούν κατέρριψαν 19 τουρκικά αεροσκάφη (έχει δημοσιευθεί έρευνα σε τουρκικά στρατιωτικά περιοδικά). Χαρακτηριστική είναι επίσης η περίπτωση ότι παρά την πλήρη απουσία ελληνικής αεροπορίας και στοιχειώδους αεράμυνας οι Τούρκοι υπεστήριξαν με αεροσκάφη ακόμη και επίθεση διμοιρίας.
Οι τεράστιες απώλειες των Τούρκων στρατιωτών τόσον στον τομέα του Τάγματος αλλά και της ΕΛΔΥΚ (ιδιαίτερα στην Πρώτη φάση των επιχειρήσεων που ακολούθησε την εισβολή στις 20-23/8/1974) είναι ενδεικτικές του πείσματος αλλά και της σφοδρότητας των επιθέσεών τους και του στόχου τους να καταλάβουν και την Λευκωσία.
Η διατήρηση της Λευκωσίας ως πρωτεύουσας της Κύπρου, ακόμη και μετά την κατάκτηση της μισής νήσου, οφείλεται στη θυσία των ηρωικών Νεκρών του 336 Τάγματος, της ΕΛΔΥΚ και των γειτονικών μονάδων οι οποίοι αντιστάθηκαν στην λυσσαλέα προσπάθεια των εισβολέων να την καταλάβουν και παραμένει τεράστια έως σήμερα προσδίδοντας βάρος στο διεθνές κύρος της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Άρρηκτα δεμένη με την γεωγραφία, η κρίση στην Ελλάδα
Του Robert D. Kaplan
The New York Times
Η οικονομική κρίση που ανάγκασε την Ελλάδα να ζητήσει διεθνή στήριξη έχει αποδοθεί σε αρκετούς παράγοντες, όλοι οικονομικής φύσης - δημοσιονομικό έλλειμμα, απουσία διαφάνειας και ανεξέλεγκτη διαφθορά. Την ίδια ωστόσο στιγμή υπάρχει μια βαθύτερη αιτία για την κρίση – η γεωγραφία.
Η Ελλάδα, βρίσκεται εκεί όπου συναντώνται οι υποανάπτυκτες κοινωνίες της Μεσογείου και των Βαλκανίων, γεγονός που έχει τεράστιες επιπτώσεις στην πολιτική και την οικονομία της. Η συμπερίληψη της από την βόρεια Ευρώπη στην νομισματική ένωση, συνιστά επίδειξη του μεγαλεπήβολου χαρακτήρα του υπερβολικά φιλόδοξου εγχειρήματος, όπως σήμερα εκτιμούν αρκετοί Γερμανοί και άλλοι βορειοευρωπαίοι.
Δεν είναι τυχαίο ότι όλες οι προβληματικές οικονομίες της Ευρώπης – Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία – βρίσκονται στο νότο. Οι Μεσογειακές κοινωνίες, παρά τις καινοτομίες στην πολιτική (Αθηναϊκή και Ρωμαϊκή δημοκρατία) χαρακτηρίζονταν, σύμφωνα με τον Γάλλο ιστορικό Φερνάντ Μπροντέλ, από «παραδοσιοκρατία και ακαμψία».
Το σχετικά άγονο έδαφος της Μεσογείου ευνόησε την εκμετάλλευση της γης, την οποία νέμετο η άρχουσα τάξη. Αυτό οδήγησε στην δημιουργία ενός άκαμπτου κοινωνικού συστήματος, όπου οι μεσαίες τάξεις αναπτύχθηκαν πολύ μετά τις αντίστοιχες της βόρειας Ευρώπης, και οι οποίες οδήγησαν σε οικονομικές και πολιτικές παθογένειες όπως ο συγκεντρωτισμός και οι ολοκληρωτικές κυβερνήσεις.
Στη Γερμανία το κέντρο της Ευρώπης;
Δεν είναι επίσης τυχαίο το ότι το αναπτυσσόμενο υπέρ-κράτος της εποχής μας, βρίσκεται στον μεσαιωνικό πυρήνα της Ευρώπης, με την πρωτεύουσα επί εποχής Καρλομάγνου Aix-la-Chapelle (σήμερα Άαχεν στη Γερμανία) ως το γεωγραφικό του κέντρο. Αυτή η εδαφική έκταση, η σπονδυλική στήλη του πολιτισμού του Παλαιού Κόσμου, είναι η πλουσιότερη θαλάσσια και χερσαία περιοχή της Ευρώπης.
Η αρχαία Ευρώπη καθοριζόταν από τον γεωγραφικό έλεγχο της Μεσογείου, ωστόσο όταν η Ρώμη απώλεσε την ενδοχώρα, η ιστορία μετακινήθηκε προς βορρά. Ως αποτέλεσμα, η Ρωμαϊκή δυτική αυτοκρατορία παρέδωσε την θέση της στο βασίλειο του Καρλομάγνου και το Βατικανό, δηλαδή στην δυτική Ευρώπη, ενώ η ανατολική αυτοκρατορία, το Βυζάντιο δηλαδή, κατοικείτο κυρίως από Ελληνόφωνους Ορθόδοξους Χριστιανούς, και μετά την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης, από Μουσουλμάνους.
Τα Καρπάθια Όρη, που διασχίζουν στα βορειοανατολικά την πρώην Γιουγκοσλαβία και χωρίζουν στα δύο την Ρουμανία, ενίσχυσαν το σύνορο μεταξύ της Ρώμης και του Βυζαντίου, και μετέπειτα μεταξύ της ακμάζουσας Αυτοκρατορίας των Αψβούργων και της φτωχότερης Τουρκικής αυτοκρατορίας. Η Ελλάδα είναι πολύ περισσότερο παιδί του Βυζαντινού και του Τουρκικού δεσποτισμού, παρά της Αθήνας του Περικλή.
Λάθος η σημερινή θέση της Ελλάδας
Στην αρχαιότητα, η Ελλάδα ευνοήθηκε από την γεωγραφική της θέση, ως ο προθάλαμος της Εγγύς Ανατολής, εκεί όπου τα «σκληρά» συστήματα της Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας εξωραΐστηκαν και εκπολιτίστηκαν, οδηγώντας στη συνέχεια στην επινόηση της Δύσης. Ωστόσο στην σημερινή Ευρώπη, η Ελλάδα, βρίσκεται σε άκρως λανθασμένη θέση. Το ότι εξακολουθεί να είναι πιο ακμάζουσα από την Βουλγαρία και το Κοσσυφοπέδιο, αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπήρξε θύμα του Σοβιετικού κομμουνισμού.
Για να γίνει αντιληπτό σε ποιο βαθμό η γεωγραφία και οι παλιές αυτοκρατορίες διαμορφώνουν την σημερινή Ευρώπη, αρκεί η κατάληξη της πρώην κομμουνιστικής Ανατολικής Ευρώπης – οι χώρες του βορρά, διάδοχες των Πρώσων και των Αψβούργων, όπως η Πολωνία, η Τσεχία και η Ουγγαρία, είχαν καλύτερες οικονομικές επιδόσεις σε σύγκριση με τις διάδοχες χώρες του Βυζαντίου και της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, όπως η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Αλβανία και η Ελλάδα.
Τα όρια της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
Η οικονομική κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα, είναι η μεγαλύτερη πρόκληση από τον καιρό της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Η Ευρώπη δεν αντιμετωπίζει πλέον εξωτερικές απειλές που θα μπορούσαν να την κλονίσουν συθέμελα. Το ότι οι ισχυρότερες, βόρειες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι πρόθυμες να βοηθήσουν εξολοκλήρου την Ελλάδα αλλά βασίζονται στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, καταδεικνύει ότι υπάρχουν όρια για το μέχρι που είναι διατεθειμένες να προχωρήσουν προς υλοποίηση του οράματος μιας ενωμένης υπερ-ηπείρου.
Η Κεντρική Ευρώπη, που επί εποχής του Ψυχρού Πολέμου είχε αποσπασθεί από την Δύση, σήμερα, είναι ο κοινός τόπος συνάντησης της ηπείρου. Ένα γεγονός που εναποθέτει την ευθύνη για ξεπέρασμα των πολιτικών του ιστορικού διαχωρισμού στους ώμους της ενωμένης Γερμανίας.
Οι Γερμανοί θα πρέπει να αντιληφθούν ότι η Ελλάδα, με πληθυσμό μόλις 11 εκατομμύρια, εξακολουθεί να παραμένει ο απόλυτος ρυθμιστής του Ευρωπαϊκού πλούτου. Είναι το μόνο μέρος στα Βαλκάνια που είναι προσβάσιμο από τόσες πολλές ακτές της Μεσογείου, απέχει εξίσου από τις Βρυξέλες και την Μόσχα, και πολιτισμικά είναι κοντά τόσο στην Ρωσία όσο και στην Ευρώπη. Σε έναν αιώνα ο οποίος θα σημαδευτεί από την άσκηση πίεσης στην Ευρώπη από μία αναγεννημένη Ρωσία, ειδικά στις πρώην Σοβιετικές χώρες-δορυφόρους, το πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση στην Ελλάδα, θα σηματοδοτήσει εν πολλοίς και την επιτυχία ή την αποτυχία του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος.
Το θετικό είναι ότι οι Βορειοευρωπαίοι το γνωρίζουν και δεν θα αφήσουν την Ελλάδα να καταρρεύσει. Αν επιτραπεί στην Ελλάδα να παρασυρθεί προς ανατολάς, αυτό θα εξανεμίσει την όποια ελπίδα για μία μεγάλη και συνεκτική Ευρώπη – γεωγραφικά, πολιτικά και πολιτισμικά – προς όφελος μίας μικρής και ασήμαντης: της αυτοκρατορίας του Καρλομάγνου που θα προσποιείται ότι είναι η Ρώμη.
An oceanic ‘fast-lane’ for climate change
Αρκετά ενδιάφερουσα ανακάλυψη απο τους επιστήμονες σχετικά με την ύπαρξη ενός παγωμένου ρεύματος νερού στο νότιο ημισφαίριο μεταξύ Αυστραλίας και Ανταρκτικής.
Work in Japan and Australia has revealed that a deep-ocean current is carrying frigid water rapidly northward from Antarctica along the edge of a giant underwater plateau.
Other research teams had previously identified a deep current along the eastern edge of the Kerguelen Plateau, a more than 2,200-kilometre-long rise some 3,000 kilometres south-west of Australia. But estimates of its speed, taken as "snapshots" by instruments deployed from research vessels, had been "all over the place", says Steve Rintoul, a physical oceanographer at the Antarctic Climate and Ecosystem Cooperative Research Centre in Hobart, Australia, and a co-author of the new study1.
Yasushi Fukamachi, an ocean scientist at Hokkaido University in Sapporo, Japan, led a team effort to determine the exact nature of the current. The researchers moored over 30 current and temperature recorders across its probable path and left these in place for two years. When they retrieved their instruments, the scientists discovered that the current, which flows at depths well below 3,000 metres, sometimes hit speeds greater than 700 metres per hour, carrying volumes as high as 30 million cubic metres per second. No other deep current in the Southern Hemisphere is known to move that quickly.
The current is formed by cold water sinking in the Ross Sea and off the coast of Adelie Land, on the Australian-facing side of Antarctica. Once in the abyss, the water flows eastward along the coast of Antarctica before hitting the Kerguelen Plateau. Then, just as the Gulf Stream hugs the eastern edge of North America, Coriolis force from Earth's rotation causes the Antarctic water to embrace the plateau's eastern flank. The result is a narrow, and so fast-moving, stream, about 50 kilometres wide.
This is significant because it represents a "fast lane" by which climatic and environmental changes affecting the Southern Ocean can propagate northward, says Alejandro Orsi, a physical oceanographer at Texas A & M University in College Station, who was not involved in the study. Proof that this is already occurring, he adds, can be seen from the fact that the deep waters near the Kerguelen Plateau already show "clear signs" of reduced salinity relating to changes in the rate of melting of Antarctic ice sheets.
Natural experiment
Understanding such currents could help scientists to predict how the world will react to increasing levels of carbon dioxide, says Richard Alley, a geoscientist at Pennsylvania State University in University Park. To begin with, he says, if heat goes into warming the deep ocean rather than surface waters, it will have less effect on sea-level rise because cold water in the ocean's depths expands less than warm surface waters. Similarly, heat and carbon dioxide contained in deep-ocean currents are sequestered from the atmosphere until the water rises back the surface, many years later.
via NatureNews
Images from Eyjafjallajokull explosion!
As ash from Iceland's Eyjafjallajokull volcano continued to keep European airspace shut down over the weekend, affecting millions of travelers around the world, some government agencies and airlines clashed over the flight bans. Some restricted airspace is now beginning to open up and some limited flights are being allowed now as airlines are pushing for the ability to judge safety conditions for themselves. The volcano continues to rumble and hurl ash skyward, if at a slightly diminished rate now, as the dispersing ash plume has dropped closer to the ground, and the World Health Organization has issued a health warning to Europeans with respiratory conditions. Collected here are some images from Iceland over the past few days.
The volcano in southern Iceland's Eyjafjallajokull glacier sends ash into the air just prior to sunset ON Friday, April 16, 2010. Thick drifts of volcanic ash blanketed parts of rural Iceland on Friday as a vast, invisible plume of grit drifted over Europe, emptying the skies of planes and sending hundreds of thousands in search of hotel rooms, train tickets or rental cars. (AP Photo/Brynjar Gauti) #
Sheep farmer Thorkell Eiriksson (R) and his brother-in-law Petur Runottsson work to seal a sheep barn, in case winds shift and ash from a volcano erupting across the valley lands on their farm, in Eyjafjallajokull April 17, 2010. The current season is when the spring lambs are born and such young animals are especially susceptible to volcanic ash in their lungs so they must be stored inside. (REUTERS/Lucas Jackson) #
Ingi Sveinbjoernsso leads his horses on a road covered volcanic ash back to his barn in Yzta-baeli, Iceland on April 18, 2010. They come galloping out of the volcanic storm, hooves muffled in the ash, manes flying. 24 hours earlier he had lost the shaggy Icelandic horses in an ash cloud that turned day into night, blanketing the landscape in sticky gray mud. (HALLDOR KOLBEINS/AFP/Getty Images) #
The ash plume of southwestern Iceland's Eyjafjallajokull volcano streams southwards over the Northern Atlantic Ocean in a satellite photograph made April 17, 2010. The erupting volcano in Iceland sent new tremors on April 19, but the ash plume which has caused air traffic chaos across Europe has dropped to a height of about 2 km (1.2 mi), the Meteorological Office said. (REUTERS/NERC Satellite Receiving Station, Dundee University, Scotland) #
A woman makes a phone call in the empty arrival hall of Prague's Ruzyne Airport after all flights were grounded due to volcanic ash in the skies coming from Iceland April 18, 2010. Air travel across much of Europe was paralyzed for a fourth day on Sunday by a huge cloud of volcanic ash, but Dutch and German test flights carried out without apparent damage seemed to offer hope of respite. (REUTERS/David W Cerny) #
The first of 3 photos by Olivier Vandeginste, taken 10 km east of Hvolsvollur at a distance 25 km from the Eyjafjallajokull craters on April 18th, 2010. Lightning and motion-blurred ash appear in this 15-second exposure. (© Olivier Vandeginste) #
The second of 3 photos by Olivier Vandeginste, taken 25 km from the Eyjafjallajokull craters on April 18th, 2010. The ash plume is lit from within by multiple flashes of lightning in this 168 second exposure. (© Olivier Vandeginste) #
The third of 3 photos by Olivier Vandeginste, taken 10 km east of Hvolsvollur Iceland on April 18th, 2010. Lightning flashes and glowing lava illuminate parts of Eyjafjallajokull's massive ash plume in this 30-second exposure. (© Olivier Vandeginste) #
Globe has 1st or 2nd warmest March on record; El Niño fades to weak category
The globe recorded its warmest March since record keeping began in 1880, according to the National Oceanic and Atmospheric Administration's (NOAA's) National Climatic Data Center.
The March temperature anomaly of 0.77°C (1.39°F) beat the previous record set in 2002 by 0.03°C. The last time the globe had a record warmest month was in January 2007 (according to NOAA) or in November 2009 (according to NASA). NASA's Goddard Institute for Space Studies rated March 2010 the second warmest March on record, 0.01°C behind the record set in 2002.
The year-to-date period, January - March, is the 4th warmest such period on record, according to NOAA, and the warmest on record, according to NASA. March 2010 global ocean temperatures were the warmest on record, while land temperatures were the 4th warmest. Global satellite-measured temperatures for the lowest 8 km of the atmosphere were the warmest on record in March, according to both the University of Alabama Huntsville (UAH) and Remote Sensing Systems (RSS) groups.
The March temperature anomaly of 0.65°C was the third highest monthly anomaly on record, behind the 0.76°C anomalies measured in February and April of 1998.
El Niño fades from moderate to weak
El Niño slowly weakened during late March and early April, and El Niño conditions crossed the threshold from moderate to weak during the past two weeks. Sea surface temperatures over the tropical Eastern Pacific in the area 5°N - 5°S, 120°W - 170°W, also called the "Niña 3.4 region", were at 0.83°C above average on April 11, which is just below the 1.0°C threshold to be considered a moderate El Niño, according to the Australian Bureau of Meteorology. Anomalously strong westerly winds along the Equator that had helped maintain the current El Niño slackened in late March, and winds are now near average over the Equatorial Pacific. It now appears very likely that El Niño will be gone by hurricane season. None of the sixteen El Niño models (updated as of April 15) are predicting El Niño will be around during the height of hurricane season (August-September-October); six are predicting La Niña conditions for hurricane season. The expected demise of El Niño, coupled with sea surface temperatures in the tropical Atlantic that are currently at record levels, have prompted two major hurricane forecasting groups (tropicalstormrisk.com and Colorado State University) to predict a well-above average 2010 Atlantic hurricane season.
March sea ice extent in the Arctic 5th lowest on record
March 2010 Northern Hemisphere sea ice extent was the 5th lowest since satellite measurements began in 1979. Ice extent was lower than in 2009 and 2008, but greater than in 2004, 2005, 2006, and 2007, according to the National Snow and Ice Data Center (NSIDC). The weather pattern over the Arctic during much of March 2010 featured a strongly negative Arctic Oscillation (AO). This pattern tends to slow the winds that typically flush large amounts of sea ice out of the Arctic between Greenland and Iceland, and the Arctic lost less ice this winter compared to the previous few years. The larger amount of multi-year ice could help more ice to survive the summer melt season. However, this replenishment consists primarily of younger, two- to three-year-old multi-year ice; the thickest ice more than three years old has continued to decline.
Τότε και τώρα…
Το 1821 είναι ορόσημο για την Ευρωπαϊκή Ιστορία. Ξεκίνησε μια από τις πολλές επαναστάσεις που έμελλαν να σημαδέψουν την μετά-Ναπολεόντεια εποχή, όπου κυριαρχούσαν οι δυνάμεις της Συντηρητικής Παλινόρθωσης και της «Ιεράς Συμμαχίας». Η Ελληνική Επανάσταση, ωστόσο, είχε κάποιες ιδιορρυθμίες :
• Ήταν η πιο προκλητική αμφισβήτηση της Τάξης Πραγμάτων που είχε επιβάλλει το Συνέδριο της Βιέννης του 1815…
• Ήταν εθνική και δημοκρατική ταυτόχρονα, δηλαδή συμπύκνωνε και τους δύο «δαίμονες» που το Συνέδριο των νικητών στη Βιέννη ήθελε να ξορκίσει για πάντα: και τα κινήματα εθνικής απελευθέρωσης και τα δημοκρατικά κινήματα. Και οι μεγάλες Αυτοκρατορίες της εποχής σφόδρα ενοχλήθηκαν. Απλούστατα γιατί ήταν… Αυτοκρατορίες, δηλαδή πολυεθνικές και αυταρχικές…
• Στρεφόταν κατά της Οθωμανικής αρχής. Η παρουσία της οποίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη εξυπηρετούσε απολύτως τα συμφέροντα των περισσοτέρων Αυτοκρατοριών και τις ισορροπίες μεταξύ τους.
• Και τέλος, πέτυχε! Παρά το γεγονός ότι όλες οι τότε μεγάλες δυνάμεις στράφηκαν αρχικά εναντίον της. Ή έκαναν ό,τι μπορούσαν να την αποθαρρύνουν…
Από τότε ο ελληνικός χώρος και ο ελληνικός λαός έχουν το προνόμιο να προκαλούν «αναστατώσεις» στην Ευρώπη, δυσανάλογα μεγαλύτερες από το μέγεθος τους. Και να ανοίγουν δρόμους…
Εκατόν ογδόντα εννιά χρόνια αργότερα, η Ελλάδα και πάλι πρωτοστατεί στην Ευρωπαϊκή επικαιρότητα. Αυτή τη φορά, όμως, όχι γιατί ανοίγει δρόμους Ελευθερίας, αλλά γιατί κλείνει έναν κύκλο παρακμής: υπερδανεισμού, υπερκατανάλωσης, υπερδιόγκωσης του δημόσιου τομέα και παράλυσης του παραγωγικού μηχανισμού της,
Ένα «υπόδειγμα» κοινωνικής οργάνωσης παραλύει και καταρρέει. Και στη θέση του καλούμαστε να αναδείξουμε ένα καινούργιο…
• Κάποιοι είπαν ότι χάσαμε μέρος της εθνικής κυριαρχίας μας. Αυτό είναι λάθος. Επικίνδυνο λάθος. Η εθνική κυριαρχία αφορά έλεγχο εθνικού χώρου. Κι αυτό δεν χάνεται παρά μόνο με Πόλεμο κι όταν χάνεται δεν ανακτάται παρά μόνο με Πόλεμο…
Εκείνο που απωλέσαμε είναι κάποιους βαθμούς ανεξαρτησίας επιλογών στην άσκηση της Οικονομικής μας πολιτικής. Αλλά αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό και προσωρινό…
Πραγματική χρεοκοπία η Ελλάδα υπέστη το 1893. Και της υποβλήθηκε ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος το 1897. Όμως, ακόμα και τότε δεν έχασε εθνική κυριαρχία. Αντίθετα δεκαπέντε χρόνια αργότερα υπερδιπλασίασε τον εθνικό της χώρο! Οι εποχές δεν είναι ίδιες αναμφίβολα.
Αλλά η προσωρινή οικονομική δυσκολία – ακόμα και η χρεοκοπία – δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την απώλεια κυριαρχίας.
• Από την άλλη πλευρά, κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι η Ελληνική Οικονομία μοιάζει με «Τιτανικό». Αυτό κι αν είναι σφάλμα. Επικίνδυνο αν το σκεφτεί κανείς και ασυγχώρητο αν το …διακηρύσσει κι όλα!
Η Ελλάδα είναι χώρα με τα περισσότερα ίσως, αναξιοποίητα περιουσιακά στοιχεία, τους περισσότερους ανενεργούς πόρους, και τα μεγαλύτερα ανεκμετάλλευτα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα. Μια χώρα με τέτοιο πλούτο – φυσικό, υλικό και ανθρώπινο – που δεν τον αξιοποιεί είναι πολύ δύσκολο να χρεοκοπήσει.
Κι είναι εύκολο να σταθεί στα πόδια της, αν το αποφασίσει… Όχι, δεν χρεοκόπησε, ούτε κινδυνεύει από χρεοκοπία η Ελλάδα…
Χρεοκόπησε όμως, οριστικά και αμετάκλητα, ένα σύστημα που αναδιένειμε δανεικά, όχι πλεόνασμα.
— Αναδιένειμε πλούτο από τις μελλοντικές γενεές στη σημερινή, δεν αναδιένειμε εισόδημα από τους ισχυρότερους στους ασθενέστερους.
— Αναδιένειμε πελατειακές σχέσεις ανάμεσα στα κόμματα – στο κράτος και την κοινωνία – δεν αναδιένειμε ευκαιρίες στους πολλούς.
— Αποβιομηχάνισε τη χώρα, απαξίωσε την πρωτογενή παραγωγή, φτώχυνε την Παιδεία…
– Υποκατέστησε την ευημερία με την κατανάλωση, τα αξιακά πρότυπα με τους συρμούς του life style, την πνευματική ευγένεια με τον νεοπλουτισμό, την αυθεντική λαϊκότητα με τον ευτελή λαϊκισμό, τον αρθρωμένο λόγο με την άναρθρη κραυγή, την Πολιτική με τον πολιτικαντισμό…
Αυτό το μοντέλο πράγματι χρεοκόπησε… Όχι η Ελλάδα!
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Παλιγγενεσία του 1821;
Μοιάζει να βρισκόμαστε, κατά κάποιον τρόπο, στον αντίποδα του σημείου όπου βρέθηκαν οι Έλληνες πριν εκατόν ογδόντα εννέα χρόνια:
- Τότε δεν είχαν τίποτε, αλλά είχαν Πίστη στον εαυτό τους.
Τώρα έχουν τα πάντα, έχουν κλείσει μια γενιά όπου απέκτησαν όσα οι γονείς τους και όλες οι προηγούμενες γενιές δεν ονειρεύτηκαν ποτέ, αλλά μοιάζουν να έχουν χάσει την αυτοπεποίθησή τους.
- Τότε είχαν μάθει να στηρίζονται στις δικές τους δυνάμεις. Ζητούσαν τη βοήθεια όλων. Αλλά έπαιρναν τη μοίρα τους στα χέρια τους.
Τώρα, απλώς μοιάζουν να ζητούν βοήθεια από παντού…
- Τότε άνοιγαν ένα πρωτοφανή για την εποχή κύκλο Ελεύθερου εθνικού βίου.
Τώρα μοιάζουν να κλείνουν ένα κύκλο εσωτερικής παρακμής.
Από πρώτη άποψη είμαστε στον αντίποδα της Παλιγγενεσίας. Όμως ότι φαίνεται εκ πρώτης όψεως δεν είναι πάντα αληθινό…
Πριν απ’ όλα έχει κάτι κοινό το «τότε» με το «τώρα»:
• Και σήμερα, όπως και τότε, η Ελλάδα προκαλεί αναταράξεις πολύ πέρα από τα σύνορά της. Και πολύ μεγαλύτερες από το μέγεθός της.
• Και σήμερα, όπως και τότε, η Ελλάδα στέλνει ένα μήνυμα στην Ευρώπη: Ότι η τάξη πραγμάτων που επικράτησε τα τελευταία χρόνια δεν είναι ούτε σταθερή ούτε βιώσιμή.
— Τότε ήταν η Ιερά Συμμαχία των Αυτοκρατοριών. Που έμελλαν να διαλυθούν.
– Σήμερα είναι η Ενωμένη Ευρώπη που θέλει να είναι Ενωμένη, αλλά διστάζει να υιοθετήσει την βασική προϋπόθεση της Ένωσης: την Αλληλεγγύη.
Κι όπως είπε ο Μανουέλ Μπαρόζο, δεν μπορεί η Ευρώπη να είναι Ενωμένη, αν δεν δείξει Αλληλεγγύη… Με ή χωρίς την Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη, η Ελλάδα θα σταθεί στα πόδια της, θα ξεπεράσει την κρίση της, θα σταθεί όρθια. Το πρόβλημα της Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης που θέτει σήμερα η περίπτωση της ελληνικής κρίσης, είναι καθοριστικό για το μέλλον της Ευρώπης.
Όπως ακριβώς το αίτημα της εθνικής αυτοδιάθεσης που έθεσε ο Αγώνας της Παλιγγενεσίας ήταν καθοριστικό και τότε για το μέλλον της Ευρώπης.
• Το 1821 οι Έλληνες έμοιαζαν να ξυπνάνε μετά από αιώνες νάρκης. Σήμερα οι Έλληνες μοιάζουν να ξυπνάνε μετά από δεκαετίες νάρκης.
• Πριν από το 1821 οι Έλληνες ζούσαν υπό τον Οθωμανικό ζυγό. Κι όταν αποφάσισαν να τον αποτινάξουν ξαναβρήκαν την ταυτότητά τους. Μέχρι χθες οι Έλληνες ζούσαν υποταγμένοι στα χειρότερα ελαττώματά τους. Κι όταν τα ξεπεράσουν θα ξαναβρούν τον εαυτό τους.
— Αρκεί να πιστέψουν στις αρετές και τις αξίες που πάντα κουβαλούν μέσα τους. Και τις αποδεικνύουν συνεχώς στη Διασπορά.
— Αρκεί να πιστέψουν στο Πνεύμα Ελευθερίας, στη Γενναιότητα ψυχής και στο Δαιμόνιο δημιουργικότητας που κρύβουν μέσα τους.
Όχι, η Ελλάδα δεν χρεοκοπεί.
Αφυπνίζεται…
Και ξαναγεννιέται…
Του Αντώνη Σαμαρά
www.antinews.gr
Blue-white is gone.
Όπως αναφέρεται και στο inout που ήταν το αδερφό site του BW,
Σύμφωνα με επιβεβαιωμένες πληροφορίες της σελίδας μας, μία ακόμη ελληνική ιστοσελίδα τερμάτισε οριστικά και αμετάκλητα την λειτουργία της.
Το blue-whitegt.com, όπως αναφέρεται, σεβόμενο την ελληνική νομοθεσία και πραγματικότητα και προστατεύοντας τά μέλη του από ανεπιθύμητες συνέπειες και περιπέτειες, διέκοψε οριστικά την λειτουργία του, ανταποκρινόμενο στην νέα τάξη πραγμάτων και στον νέο κόσμο απομόνωσης και λιτότητας.
Η ζωή συνεχίζει την πορεία της μέσα στον χρόνο.
Ίσως πια να γίνεται περισσότερο γκρίζα η σκοτεινή αλλά δεν παύει να συνεχίζεται.
Ίσως κάποια φοιτητικά βράδυα στους Έλληνες σπουδαστές του εξωτερικού νάναι πια πιο κρύα η ίσως κάποιοι ομογενείς δεν θα έχουν μια μικρή συντροφιά - παρηγοριά και δέσμιο κρίκο με την πατρίδα.
Δυστυχώς όμως τα συνήθη χρηματικά συμφέροντα υπερτερούν σε όλες τις πτυχές της καθημερινής ζωής και έχουν πάντοτε τον "νόμο" μαζί τους.
Η "σκίωδης φίμωση" του ελεύθερου διαδικτύου διαφαίνεται να παίρνει σάρκα και οστά προοδευτικά.
Απλά αναρωτιόμαστε όλοι απλά και ειλικρινά "Ποιός είναι ο επόμενος ;;" .......
via inOut.gr
Η αστυνομία απέκτησε twitter.
Stumble upon it που λένε και τα Αγγλάκια, πέτυχα το twitter της Αστυνομίας μέσω ενός άλλου blog.
Διαβάζοντας το συγκεκριμένο entry, απο τον συγκεκριμένο blogger, που κατα τα άλλα είναι μέσα σε όλα, απο gadgets, social networking μέχρι οποιαδήποτε αηδία τεχνολογικής ή λοιπής φύσεως (πχ το απίστευτο κόλλημα του με το ipad κτλ) πραγματικά αηδίασα που είμαι Έλληνας. Εντάξει δεν είμαι και απο αυτούς που συμπαθούν την αστυνομία, κάθε άλλο δηλαδή, αλλά τόση χολή για μια νέα προσπάθεια μέσω ενός social network στα πρότυπα του Twitter, δε το βρίσκω καθόλου μα καθόλου κακή ιδέα. Πιθανώς να υπάρχουν ορισμένα λάθη αρχικά και ορισμένες πληροφορίες να είναι λάθος που βγαίνουν, αλλά ποιός δεν θα ήθελε να ξέρει τι γίνεται με την κίνηση στους δρόμους παραδείγματος χάριν! Γιατί πρέπει να βγάλουμε τα κόμπλεξ μας σε οποιαδήποτε προσπάθεια να πάει ένα βήμα μπροστά μια υπηρεσία που ταλαιπωρείται απο ένα σωρό προβλήματα λόγω των διαφόρων ανάξιων που κατα καιρούς την στελεχώνουν.
Και για αποδείξουμε το κόλλημα μας και την ξενομανία, εαν υπήρχε το ίδιο απο κάποιο ξένο φορέα προστασίας του πολίτη, όλοι μα όλοι θα λέγαν κοίτα τους ξένους πώς λειτουργούν, αυτοί έχουν κράτος και εμείς μπανανία και άλλα τέτοια. Αντίθετα οι δικές μας απαντήσεις θα είναι του στυλ, εγώ θέλω την αστυνομία στο δρόμο και όχι στο Twitter και άλλα τέτοια κωμικοτραγικά. Λες και το ένα αναιρεί το άλλο.
Ξυπνήστε ζώα.
Pages
Categories
- For Fun (3)
- Gaming (3)
- General (29)
- History (5)
- Olympiakos (5)
- Others Blogs (14)
- Photography (6)
- Politics (10)
- PS3 Matches (1)
- Sports (15)
- Team (5)
- Weather (23)
Tags
Weather now
Friends Online
5 Guests
Archives
- September 2010 (1)
- August 2010 (13)
- July 2010 (7)
- June 2010 (6)
- May 2010 (9)
- April 2010 (8)
- March 2010 (10)
- February 2010 (9)
- January 2010 (8)
- December 2009 (4)
- November 2009 (1)
- October 2009 (1)
- September 2009 (4)
- August 2009 (3)
- July 2009 (1)
- June 2009 (1)
- May 2009 (4)
- March 2009 (3)
- February 2009 (4)
- January 2009 (3)
- December 2008 (2)