Σύμφωνα με το “Βήμα”, τo ICG θεωρεί ότι έχει έρθει η στιγμή που οι δύο χώρες μπορούν να φθάσουν σε λύση των προβλημάτων στο Αιγαίο, σημειώνοντας ότι η οικονομική κρίση στην Ελλάδα που προκαλεί ανάγκη για περικοπές στις αμυντικές δαπάνες, η νέα επικράτηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η ανεπίσημη άρση των υπερπτήσεων πάνω από ελληνικά νησιά εντός του 2011 συνθέτουν ένα σκηνικό ώριμο για λύση, παρά τα προβλήματα που θα υπάρξουν, ειδικά στην Ελλάδα, ώστε μία λύση να περάσει από την κοινή γνώμη.
Οι δέσμες μέτρων που προτείνει το ICG είναι:
1. Η επισημοποίηση της άρσης των υπερπτήσεων σε κατοικημένα ελληνικά νησιά από την Τουρκία (σσ. δεν αναφέρει τι πρέπει να συμβεί με τις υπερπτήσεις σε ακατοίκητα νησιά). Παράλληλα, η Ελλάδα θα πρέπει να δεσμευτεί να αποστρατιωτικοποιήσει νησιά του Αιγαίου, βάσει δεσμεύσεων που έχει αναλάβει από παλαιότερες διεθνείς συνθήκες, εφόσον μία συνολική λύση για το Αιγαίο γίνει πραγματικότητα. Η Αγκυρα θα πρέπει να διαλύσει ή να μεταφέρει στην ενδοχώρα την επονομαζόμενη «Στρατιά του Αιγαίου».
2. Και οι δύο πλευρές πρέπει να δεσμευτούν να διαπραγματευθούν ειδικές ρυθμίσεις για το Αιγαίο, βάσει των όσων προβλέπει η Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας και ιδιαίτερα βάσει των προβλέψεών της για ευθιδικία και ειδικές περιστάσεις. Η Ελλάδα, κατά το ICG, θα πρέπει να αναγνωρίσει ότι η Τουρκία, ως παράκτιο κράτος, έχει δικαιώματα στις θαλάσσιες ζώνες στο Αιγαίο. Η Αγκυρα θα πρέπει να δεσμευτεί ότι θα επικυρώσει τη Σύμβαση και να αναγνωρίσει το δικαίωμα της Ελλάδος να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια. Παράλληλα, οι δύο πλευρές πρέπει να συμφωνήσουν στη διατήρηση θαλασσίων διαδρόμων στην ανοιχτή θάλασσα προς διευκόλυνση της διεθνούς ναυσιπλοϊας.
3. Βάσει του κανόνα των 12 μιλίων, οι δύο χώρες πρέπει να ορίσουν τα χωρικά τους ύδατα. Για να γίνει αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί η μέση γραμμή, αλλά και η μείωση των ελληνικών χωρικών υδάτων ώστε να διευκολυνθεί η διεθνής ναυσιπλοϊα. Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να συμφωνήσουν εκ των προτέρων ότι θα παραπέμψουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης όποια διαφορά προκύψει σχετικά με την οριοθέτηση των χωρικών υδάτων – μία πρόταση που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραπαμφθεί στη Χάγη ακόμη και το θέμα των «γκρίζων ζωνών».
4. Οποιο άλλο θέμα – και ειδικά η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας – δεν επιλυθεί διμερώς, θα πρέπει επίσης να παραπεμφθεί στη Χάγη
Διαβάζοντας χονδρικά τις προτάσεις του IGC καταλήγουμε στο συμπέρασμα οτι οι απαιτήσεις για συμβιβασμό και διαλακτικότητα πέφτουν στους ώμους της Ελλάδος. Ίσως το μείγμα οικονομικής κρίσης και πλήρης ανυπαρξίας σοβαρής εξωτερικής πολιτικής τα τελευταία 20 χρόνια τουλάχιστον, έχουν οδηγήσει τους ξένους στο ασφαλε συμπέρασμα οτι οι Έλληνες ειτε δε πολυνοιάζονται είτε δεν έχουν τα μέσα ή τη θέληση να φέρουν αντιρρήσεις σε ότι τους επιβληθεί.
Εξάλλου δε προτείνουν και τίποτα το συνταρακτικό. Απλά απαίτησαν το νησιωτικό κράτος το οποίο δικαιωματικά έχει στη κατοχή το σύνολο των νησιών του Αρχιπελάγους να κάνει τα στραβά μάτια για να μπορέσει η Τουρκία να χρησιμοποιεί τις θαλάσσιες οδούς κατα δοκούν. Πού ήταν (και πού είναι) οι κύριοι αυτοί όταν η Τουρκία καταπατόντας την υπογεγεγραμμένη συνθήκη της Λωζάννης εκδιώκε τους Έλληνες Ίμβρου-Τενέδου και Κων/πόλης στα 1950; Ποιά είναι η αντίδραση των ηγετών του κόσμου στη συνεχιζόμενη κατοχή της Κύπρου; Βέβαια οταν η κυρίαρχη δύναμη κυρήσσει πολέμους και κατέχει χώρες ολόκληρες επειδή και μόνο μπορεί, είναι πολύ λογικό να μην αντιδρά κανείς για την τουρκική κατοχή σε ένα μικρό νησί της Μεσογείου.
Αναφέρεται επίσης η αποστρατικοποιήση των νήσων του Αιγαίου και αντίστοιχα η κατάργηση ή μεταφορά της στρατιάς Αιγαίου στην ενδοχώρα. Σε περίπτωση λοιπόν που αποστρατικοποιήσουμε τα νησιά ,αν και δε βρίσκω απολύτως κανένα λόγο να το πράξουμε, ποιός μας εγγυάται οτι η Τουρκία με τον τεράστιο αριθμό μεταγωγικών ελικοπτέρων που διαθέτει (και που συνεχίζει να αγοράζει σε μεγάλες ποσότητες) όπως επίσης και με τον αριθμό αποβατικών σκαφών, τα οποία η Τουρκία αποκλείεται φυσικά να καταστρέψει, δε θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει κάποια άλλη απο τις 3 στρατιές που θα απομείνουν; Γιατί δε νομίζω οτι το πρόβλημα είναι η στρατία Αιγαίου αλλά το γεγονός οτι οι Τούρκοι εξοπλίζονται για fast deployment και φυσικά μια ανυπεράσπιστη νήσος είναι παρα πολύ εύκολη λεία.
Τελικά, πιστεύω οτι η Ελλάδα δε χρειάζεται σε καμμιά περίπτωση να υποκύψει σε κανένα εκβιασμό απο όπου και εαν προέρχεται. Η οικονομική κρίση είναι ένας ανασταλτικός παράγοντας αλλά σε καμμιά περίπτωση δε πρέπει να επαναληφθούν λάθη του 19ου αιώνα με την τότε πτώχευση και την μετέπειτα ντροπή του 1897. Ίσως οι απέναντι αυτό να ονειρεύονται, όντας γνώστες της ιστορίας σε αντίθεση με τους Έλληνες. Θα πρέπει η γραμμή της εξωτερικής μας πολιτικής να είναι σταθερή και να μην γίνεται έρμαιο του εκάστοτε ΥΠΕΞ και του επιτελείου του.