Χθες βράδυ τελειώσε η φαρσοκωμωδία που λέγεται πρωτάθλημα Α1. Χάσαμε με κατεβασμένα τα χέρια, χωρίς να φανούμε ανταγωνιστικοί για την περισσότερη διάρκεια του παιχνιδιού και εαν εξαιρέσουμε το 3ο παιχνίδι των τελικών με τον ΠΟΑ δεν αξίζαμε για κανένα λόγο το πρωτάθλημα. Άνευρο συνονθύλευμα καλών παιχτών με χαρακτηριστικά που δεν ταιριάζουν στο Ευρωπαικό μπάσκετ του αργού τέμπου, των λίγων διεισδύσεων, του μικρού γηπέδου και κυρίως του αξιόπιστου σουτ απο μακρινή απόσταση.

Δεν θέλω να σταθώ στα περι διαιτησίας. Είναι γνωστό ποιός κάνει κουμάντο στο μπάσκετ. Δυστυχώς η κατάσταση είναι ίδια σε όλο τον ευρωπαικό χώρο. Κάποιοι, μεταξύ αυτών και η διοίκηση της ΚΑΕ επιμένουν για ξένους διαιτητές στα μεταξύ μας παιχνίδια των τελικών. Προσωπικά είμαι κάθετα αρνητικός σε αυτό. Εαν δεν φτιαχτεί ομάδα σοβαρή, με συγκεκριμένο προσανατολισμό στο γήπεδο, με συγκεκριμένο επιθετικό & αμυντικό πλάνο, που να ξέρει τον σίγουρο δρόμο να κερδίζει παιχνίδια έναντι μικρότερων ομάδων και να παλεύει στα ίσια τις δυνατότερες ανεξαρτήτως σε τι μέρα θα βρεθούν τα σημαντικά αστέρια της, τότε οποιαδήποτε συζήτηση περι αλλοίωσης αποτελέσματος απο τους διαιτητές και επιβολή χρησιμοποιήσης ξένων δεν θα κάνει καμμιά διαφορά. Το μπάσκετ δεν είναι μπάλα, στο μπάσκετ η καλύτερη ομάδα , όχι με την ποδοσφαιρική έννοια όπου ένας Μέσσι μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω, αλλά ως σύνολο θα κερδίσει ανεξαρτήτως παραγόντων. Αυτό φάνηκε περίτρανα απο τον ΠΟΑ φέτος. Απλά και μόνο επειδή ήταν ομάδα με σύνολο που έκατσε με έναν πολύ καλό προπονητή στο πάγκο και έλυσε τα όποια προβλήματα είχαν τον Γενάρη-Φλεβάρη κα βρεθήκαν όταν έπρεπε σε full φόρμα, την ώρα που εμείς κινούμασταν σε πολύ πολύ χαλαρούς ρυθμούς.

Προχωρώ στο καθε αυτό πρόβλημα που είναι η στελέχωση της ομάδας. Πρόβλημα τεράστιο το γεγονός οτι ΚΑΙ φέτος την πατήσαμε όπως πέρσι στο θέμα της θέσης 1 & 2. Πέρσι είχαμε τον Παπαλουκά (συγκριτικά με φέτος πέρσι ήταν πολύ καλύτερος) ο οποίος αναγκάστηκε να παίζει 35λεπτα για να μπορεί η ομάδα να κερδίζει και να προχωράει ασθαίμοντας προς τους τελικούς της Α1 + στο F4, τον Μίλος που ήταν για πολύ καιρό παραγκωνισμένος απο τον πεφωτισμένο προπονητή μας με αποτέλεσμα στους τελικούς πέρσι να είναι μεν πιο φρέσκος αλλά χωρίς τις φετινές εμπειρίες και τους Greer, Halperin που ήταν περισσότερο 2αρια να βλέπουν το καλάθι με αίτηση. Ενώ λοιπόν πέρσι δεν είχαμε σουτερ που να βλέπει το καλάθι σαν βαρέλι , το καλοκαίρι δεν αποκτήσαμε σουτερ! Και εκτος των άλλων διώξαμε Greer (συμφωνώ οτι ήταν ασταθέστατος παίχτης) και ο Halperin μπήκε στην κατάψυξη (λες και ο Παπαλουκάς ήταν καλύτερος του φέτος αλλά τέσπα..). Δεν νοείται μεγάλη Ευρωπαική ομάδα χωρίς έναν δολοφόνο στο 2. Εμείς είχαμε ως πρώτο σουτερ τον Μίλος, του οποίοι οι εμφανίσεις μέχρι και τον τελικό Κυπέλλου ήταν καταλυτικές και ήταν ο λόγος που προχωρούσαμε με κάποιο ρυθμό, ο οποίος είτε κουράστηκε που το βρίσκω και λογικό ειτε πήραν τα μυαλά του αέρα. Πάντως είναι γεγονός οτι η ομάδα φέτος πονάει πάλι σε αυτές τις θέσεις και εαν κρίνω απο το γεγονός οτι ο Παπαλουκάς φέτος ήταν άφαντος όλη την χρονιά, πρέπει είτε να ενεργοποιήσουμε τον Σλούκα περισσότερο είτε να κοιτάξουμε για κάποια εναλλακτική λύση στον άσσο. Σίγουρα πάντως χρειάζεται απαραίτητα, ίσως και περισσότερο απο προπονητή, να έρθει επιτέλους 2αρι που να ξέρεις απο Ευρώπη.

Συνεχίζω λέγοντας οτι καλό θα ήταν ο Childress και το τεράστιο συμβόλαιο του να λυθούν. Δεν μας συμφέρει να πληρώνουμε τέτοιον παίχτη γιατί απλά δεν είναι χρήσιμος. Ωραίος θεαματικός για ανοιχτό γήπεδο αλλά μετα τον Απρίλη τα γήπεδα κλείνουν, οι άμυνες του δίνουν τα 1,2 βηματάκια για να σουτάρει και φυσικά τον παίζουν πολύ καλά με βοήθειες όταν πάει να κάνει μπάσιμο. Το γεγονός οτι το γήπεδο είναι μικρότερο σε σχέση με ότι έχει συνηθίσει κάνει ακόμα δυσκολότερη την δουλειά του. Και εαν συνυπολογίσουμε το γεγονός οτι πιο πιθανό είναι η μπάλα να πάει airball απο θέση τριπόντου παρα στη στεφάνη μιλάμε οτι έχεις αγοράσει  φερράρι στο χωριό και το κοιτάς διότι δεν έχει δρόμο να το τρέξεις. Στην ίδια θέση έπαιζε ο Βασιλόπουλος ο οποίος επίσης με τα προβλήματα υγείας που έχει δε νομίζω οτι θα ξαναπαίξει μπάσκετ σε τόσο υψηλό επίπεδο άρα ουσιαστικά μιλάμε και εδώ για χήρα θέση εκτος και εαν το πλάνο είναι να παίζει ο Παπανικολάου βασικός του χρόνου. Δηλαδή και εδώ πέρα πρέπει να κινηθείς για παίχτη διότι αυτοί που έχεις δεν σου κάνουν.

Τέλος όλο ακούω στη ρακέτα οτι είμαστε πλήρεις και όλο ο Πέκοβιτς ή ο Μπατίστ είναι πρώτοι σκόρερ στα μεταξύ μας παιχνίδια. Μην ακούτε τι λένε οι ΑΡΔ. Έχω καταλήξει οτι πλεον ότι λένε το λένε επίτηδες για να κοιμήσουν τον κόσμο. Ο Κλέιζα είναι παιχταράς. Εαν μείνει του χρόνου θα είναι καλύτερος. Εαν υπάρχει και προπονητής σωστός θα γίνει πρωταγωνιστής όταν πρέπει, δηλαδή σε τελικούς F4 και Α1. Μακάρι να μείνει γιατί θα έχουμε πρόβλημα μετά. Στους ψηλούς είναι γνωστό το θέμα με τον Βουίσιτς, είναι αργός, τον σημαδεύουν οι αντίπαλες επιθέσεις και γενικά δεν μπορεί να αποδώσει σε ομάδα που υποτίθεται οτι κάνει πρωταθλητισμό στο ύψιστο επίπεδο. Ο Μπουρούσης φέτος ήταν κάτω του μετρίου και απλά διασκέδασε τις εντυπώσεις κάνοντας καλούς τελικούς με τον ΠΟΑ. Υποθέτω οτι τον επηρρέασε το κακό κλίμα στην ομάδα, ελπίζω, και όχι το γεγονός οτι και αυτός πέρσι υπέγραψε ηγεμονικό συμβόλαιο. Τέλος ο αγαπημένος μας χοντρούλης ήταν ο πιο εξελίξιμος παίχτης φέτος παρέα με τον Μίλος. Ευχάριστη έκπληξη μεν το παιδί πρέπει να προσπαθήσει πολύ περισσότερο δε. Να παρακαλάμε μπας και πάει ο Πέκοβιτς στους Minnesota διότι ο δικός μας δεν αντέχει παραπάνω απο 3-4 λεπτά αγώνα και ζητά αλλαγή. Επίσης χάνει βολές με το σωρό αλλά εντάξει αυτό μπορεί να παραβλεφθεί μπροστά στα θετικά που προσφέρει. Θεωρώ οτι πρέπει να γίνει μια προσθήκη στους ψηλούς, πιθανώς αυτή θα είναι ο επαναπατρισμός του Βουγιούκα ως 3η αλλαγή.

And last but not least το μεγάλο πρόβλημα αυτής την ομάδας είναι το προπονητικό team, αρχής γενομμένης απο τον ύπνο-Γιαννάκη και στη συνέχεια όλο τον συρφετό-κουστωδία. Πρόβλημα μου τεράστιο είναι η κακομοιριά που έχει περάσει στην ομάδα ο head coach. Τι εννοώ? Δεν γίνεται σε κάθε μα κάθε σφύριγμα του διαιτητή να διαμαρτύρεσαι και να κάνεις σαν τον πίθηκο που είδε τον Κολόμβο πρώτη φορά στη ζωή του. Απλά δεν γίνεται να είναι κάθε απόφαση λάθος. Τόσο απλά. Δυστυχώς εδώ και 2 χρόνια αυτή είναι η μόνη του αντίδραση στο παιχνίδι. Και το χειρότερο αυτό έχει περάσει στους παίχτες οι οποίοι αντιδρούν πανομοιότυπα, χάνοντας την αυτοσυγκέντρωση που θα πρέπει να έχει ο κάθε αθλητής και ειδικά ο μπασκετμπολίστας.

Δεύτερο το γεγονός οτι δεν εμπνέει τους παίχτες καθόλου. Αυτό είναι τραγικά σοβαρό πρόβλημα. Υπάρχουν προπονητές που οι παίχτες τους θα παίξουν για αυτούς και υπάρχουν προπονητές που ότι και να πουν οι παίχτες θα κάνουν το δικό τους. Ο Γιαννάκης ανήκει στην κατηγορία των δεύτερων. Και το χειρότερο πρόβλημα φαίνεται όταν η ομάδα βρίσκεται πίσω στο σκορ, στα μεγάλα παιχνίδια δεν έχει γυρίσει ποτε ματς. Δείγμα οτι όταν τα πράγματα δυσκολεύουν δεν υπάρχει μηχανισμός αντιμετώπισης της κρίσης. Και αυτό είδαμε να συμβαίνει και φέτος στο Παρίσι και στους τελικούς της Α1.

Τρίτον και σοβαρότερο, το απόλυτο τίποτα σε ότι αφορά το αγωνιστικό πλάνο. Πέρσι το καλοκαίρι η ομάδα ξεκίνησε με αμυντικούς προσανατολισμούς, παιχνίδι που υποτίθεται οτι ταίριαζε στην φιλοσοφία του Γιαννάκη. Φέτος το καλοκαίρι στροφή 180 μοιρών και η ομάδα έγινει υποτίθεται επιθετική. Τελικό αποτέλεσμα μετα απο 2 χρόνια, η ομάδα δεν ξέρει τι της γίνεται. Μπαίνει μέσα στο γήπεδο και δεν μπορεί ουτε να εκδηλώσει επίθεση και ούτε να αντιμετωπίσει επίθεση. Δεν μπορώ να ξέρω τι γίνεται στις προπονήσεις, τι διδάσκεται και σε τι δίνεται έμφαση. Και στις 2 χρονιές ο κοινός παρονομαστής ήταν οτι επιθετικά η ομάδα ήταν στάσιμη. Πέρσι αργές επιθέσεις στο τέλος των 24 με κατάληξη είτε η μπάλα να μας μένει στα χέρια είτε να χάνεται η επίθεση, φέτος θα βγάλει κάποια συστήματα (μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού) στο πρώτο δεκάλεπτο και μετα θα αρχίσει το μπάσκετ αλάνας. Λυπάμαι που έβλεπα παίχτες όπως ο Κλέιζα που θα μπορούσαν να γυρνάει όλη η ομάδα γύρω τους και να δουλεύουν για να του δίνουν προσπάθειες ,να τριγυρνάει έξω απο το τρίποντο κάνοντας figure 8 να πάρει τη μπάλα και να την ξαναδώσει στον άσσο ή στο 5αρι που θα έβγαινε στην κορυφή της ρακέτας. Στα πολύ κέφια, άντε να γίνει κάποιο pick n roll εμφανώς αδούλευτο στην προπόνηση καθότι δεν βρίσκονται οι 2 συμμετέχοντες ούτε με αίτηση, και με αδύνατες ομάδες κάποια κοψίματα του Childress ιδιαίτερα στην weak side και αυτό. Τέλος αυτό είναι το επιθετικό πλάνο της ομάδας μετα απο 8 φετινούς μήνες και άλλους 12 πέρσι. Όσο για το περίφημο split out, τι να το κάνεις όταν δεν υπάρχει σουτερ. Να το σουτάρει ο Θοδωράκος που δεν έχει σουτ? Ή μήπως ο Josh που δεν πετυχαίνει ούτε μπεκάτσα. Παιρνώντας στην άλλη πλευρά του τερεν, η άμυνα χωρίς ισορροπία με εμφανείς αδυναμίες σε κάθε πεντάδα που κατέβαινε στο γήπεδο, με παίχτες που ο αντίπαλος τους σημάδευε και εκμευταλλεύοταν την αμυντική τους αδυναμία. Ποιόν να πρωτοθυμηθώ και ποιόν να πρωτογράψω. Teodosic που μαρκάρει μονίμως με αυτό το χαλαρό στυλάκι, που τρώει τα μούτρα του σε κάθε σκριν που του γίνεται. Δηλαδή στα 100 σκριν που θα του γίνουν δεν θα περάσει ουτε τα 10 (αφήνοντας τα κινητά απέξω). Παπαλουκάς στη σειρά με τον ΠΟΑ έκανε κάθε αντίπαλο του πρώτο σκόρερ (Tepic, Σαρας κτλ). Βουίσιτς πολύ αργός, γνωστά και χιλιοειπωμένα. Βασιλόπουλος άφαντος μιας και το παιδί δεν μπορεί να βοηθήσει και αυτό είναι η μόνη πραγματική δικαιολογία διότι αμυντικά είναι άψογος. Και στο καπάκι απο όλα αυτά βλέπουμε μηδεν αλληλοκάλυψη, μηδέν συστήματα αντιμετώπισης του pick n roll, λάθος βοήθειες, πχ χαρακτηριστικά 3 παίχτες ακροβολισμένοι στις γωνείς, pick n roll του αντιπάλου και κόβουμε αίντε 2 και 3 παίχτες να δώσουμε βοήθεια στους 2 που δέχονται το pick n roll, πάσα σε κάποιον που μένει ελεύθερος, τσουπ 3ποντο. Δηλαδή αυτό είναι το ενδεδειγμένο αντίμετρο σε αυτή την επίθεση? Και ειδικά όταν γνωρίζεις οτι η αντίπαλη ομάδα έχει σουτερ φονιάδες.

ΥΓ. Κλείνω γιατί αρχίζω και κουράζω λέγοντας οτι σε τέτοια ομάδα η αντιμετώπιση του κόσμου φέτος ήταν η σωστή. Και εξηγούμαι ιδιαίτερα για την στάση της 7 στο θέμα ΣΕΦ. Χθες διακόπηκε το ματς αφου πρώτα είχαν φύγει κοντά 6-7.000 άτομα. Προσωπικά το εξέλεβα οτι άντε και γαμηθείτε. Απο Προέδρους μέχρι αυτή την κατάντια που έβγαζε η ομάδα στο γήπεδο. Ποτε να μην τελειώνε ο αγώνας. Και άλλες 15 φορές να παιχτεί τα ίδια και χειρότερα να γίνονταν. Εαν δεν μας σέβονται ως το ιστορικότερο και μεγαλύτερο σωματείο στην Ελλάδα θα μας φοβούνται. Θα φοβούνται να μπαίνουν στο ΣΕΦ οι διαιτητές, θα φοβούνται οι αντίπαλοι παίχτες θα φοβούνται οι δημοσιογραφίσκοι της πλάκας, θα φοβούνται όλοι. Έτσι πρέπει γιατι αυτό είναι ο Ολυμπιακός. Έχει κερδίσει τον σεβασμό και πλεον τον απαιτεί. Δεν χρειαζόταν το αίσχος του ΟΑΚΑ και το σφάξιμο για να πάρει τίτλο η βαζέλα. Θα τον έπαιρνε διότι εμείς δεν είχαμε σύνολο. Και στη τελική ας έχανε και κανέναν δεν πείραζε. Όπως δεν πείραξε που χάσαμε εμείς το Δούρειο το 2004.