EuA Team Blog Welcome to the world of the machines…

Πού βαδίζομε Χαρίλαε;

Απο καιρό προβληματίζομαι για τα τεκταινόμενα στη χώρα. Δεν έχει να κάνει με την είσοδο του ΔΝΤ για την εποπτεία της οικονομίας μας ούτε απο την σημερινή απώλεια ζωών. Ούτε το ένα ούτε το άλλο μου προκαλούν καμμιά μα καμμιά εντύπωση πραγματικά. Δυσκολεύτηκα να πιστέψω οτι δολοφονήθηκαν σήμερα 3 νέοι άνθρωποι που πήγαν στη δουλειά τους χωρίς να φταίνε οι ίδιοι. Σίγουρα οι ευθύνες για αυτό το μακελειό σε μια δημοκρατική πρωτεύουσα, στο μέρος που γεννήθηκε η δημοκρατία όπως λέγεται και που στη πραγματικότητα ήταν πολύ περισσότερο δημοκρατία απο το σημερινό πολίτευμα, βαραίνουν πολλούς και διάφορους. Τούτο όμως είναι αδιάφορο μπροστά στο γεγονός που οδήγησε τα πράγματα με μαθηματική ακρίβεια στο σημερινό χάος.

Εντοπίζω την αρχή του λάθους ακριβώς μετα τη μεταπολίτευση. Η χώρα μουδιασμένη 7 χρόνια απο το χουντικό καθεστώς αναζητούσε ελπίδα απο κάποιον. Αρχικά ήταν ο Καραμανλής, στη συνέχεια ο Παπανδρέου και κάπου ενδιάμεσα η Ευρώπη. Μέσα σε αυτή τη ρευστή κατάσταση, ο λαός χωρισμένος πάντα σε αριστερούς και δεξιούς πάσχιζε να πείσει ο μεν τους δε οτι έχει δίκιο αυτός και η παράταξη του, ότι οι άλλοι είναι παντελώς ανίκανοι και άχρηστοι, μοίραζε ρουσφέτια, βολευόταν ο ίδιος και οι γνωστοί του βάση της πολιτικής του πεποίθησης και όχι της αξίας του. Αποτέλεσμα ήταν μια πλήρης αποδιοργάνωση του κράτους, πλήρης ασυδοσία των εκάστοτε κυβερνώντων και του περίγυρου αυτών και στη μέση η Ελλαδίτσα να μικραίνει όλο και περισσότερο χρόνο με το χρόνο.

Αναρωτιέμαι πόσες χώρες στο κόσμο με πληθυσμό τόσο όσο ο δικός μας έχουν τόσο μεγάλες προσδοκίες κάνοντας τόσα λίγα. Δώστου αυτοκίνητα, δώστου σπίτια, δώστου εξοχικά, δώστου εκδρομές στο εξωτερικό, αγορές ακριβών ρούχων και άλλα πολλά που όλοι μας τα κάναμε άλλος σε περισσότερο και άλλος σε μικρότερο βαθμό. Και απο την άλλη μεριά, απο δουλειά λίγα πράγματα, όσο για φορολογία γελάει κάθε πικραμένος. Συνηθισμένη ατάκα, αφού κλέβουνε όλοι εγώ γιατί να είμαι νόμιμος? Να με πούν και μαλάκα δηλαδή. Όλοι λοιπόν σε αυτή την μικρή χώρα της Μεσογείου, δεν δουλεύουμε, κάνουμε πολυτελέστατη ζωή που ακόμα και πολύ πιο προηγμένες χώρες δεν κάνουν (αλήθεια πόσο αμάξια έχει μια  τυπικά 4μελής Αμερικάνικη οικογένεια και πόσα μια αντίστοιχη Ελληνική), κλέβαμε όλο το κόσμο άλλος απο την επιχείρηση του και άλλος μέσω λοβιτούρας και πάνω απο όλα κλέβαμε το κράτος μας θεωρώντας οτι το κράτος πάντα θα έχει λεφτά (εξάλλου το νομισματοκοπείο που τα κόβει είναι κρατικό). Το μπουζούκι είναι όργανο. Ο αστυνομικός είναι όργανο, άρα ο αστυνομικός είναι μπουζούκι!

Κάνοντας λοιπόν όλα τα παραπάνω θαυμαστά ως λαός, έρχεται μια ωραία μέρα που τα λεφτά τελειώνουνε, το κράτος λέει οτι δεν γίνεται να με κλέβεται άλλο, ότι ήταν να κόψω το έκοψα, ότι ήταν δυνατό να κρύψω τα έκρυψα, δυστυχώς πρέπει να πάρω κάποια απο τα κλεμμένα πίσω. Και εκεί ο μέγας Έλληνας αρχίζει τη μουρμούρα, τη κλάψα και την αναταραχή. Και σαν να μην έφτανε αυτό αρχίζει να εξακοντίζει κατηγορίες όπως έχει συνηθίσει απο μικρός προς διάφορες κατευθήνσεις για το ποιός φταίει για αυτή την κατάσταση. Έτσι λοιπόν κατηγορεί τον Γερμανό οτι δε του δίνει λεφτά, τον Αμερικανό οτι διαβάλλει τις αγορές και παρακινεί τους "κερδοσκόπους", τον Άγγλο οτι δε μιλάει καθόλου, τον Ρώσσο που μένει στα λόγια, τον Σκοπιανό, τον Αλβανό, τον Τούρκο...Ξάφνου, όλοι είναι άγιοι, κανείς δεν μπορεί να καταλάβει πώς πριν 10 χρόνια η χώρα ήταν κραταιή (όπως μας λέγαν) και ξαφνικά χάνονται μισθοί, συντάξεις, εργατικά δικαιώματα δεκαετιών, όλοι έχουν μια άποψη για το ποιός φταίει, όλοι έχουν σπουδάσει οικονομολόγοι, όλοι ξέρουν καλύτερα απο τους διοικούντες, εξάλλου όλοι έχουν τόσο σωστή παιδεία, δεν κυνήγησαν ποτέ βαθμό στη ζωή τους, δεν αντέγραψαν ποτε στη σχολή τους για να περάσουν μάθημα, δεν έκλεψαν ποτέ την εφορία, δεν παρακάλεσαν ποτε κάποιον γνωστό να τους σβήσει κλήση, δεν δέχθηκαν ποτε ρουσφέτι, δεν λάδωσαν ποτε υπάλληλο για διεκπαιρέωση δουλειάς τους, δεν δώσαν ποτέ φακελάκι σε γιατρό, δεν, δεν δεν...Όλοι λοιπόν αυτοί οι ξερόλες Έλληνες που με τη σέσουλα σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ρίχναν την ψήφο τους υποστηρίζοντας όλους αυτούς τους καρεκλοκένταυρους, οι οποίοι είναι συνυπεύθυνοι στο έγκλημα εναντίον της χώρας μας, είναι οι ηθικοί αυτουργοί της σημερινής κατάστασης. Όλοι αυτοί οι Έλληνες, που θέλουν να λέγονται και απόγονοι των ένδοξων προγόνων μας είναι αυτοί που στερούν το μέλλον, το καλύτερο μέλλον που θα μπορούσε να υπάρχει, απο τα παιδιά τους πρώτα απο όλα, απο τη γενιά μας και πιθανώς και την επόμενη. Κακώς βγαίνουν στους δρόμους και διαδηλώνουν. Κακώς καίνε. Κακώς σκοτώνουν συνανθρώπους μας. Καθίστε σπίτια σας. Προκαλέσατε ήδη κακό αρκετό. Είχατε τις κυβερνήσεις που σας αρμόζαν. Κυβερνήσεις που χαιδεύαν τα αυτιά και δεν παίρναν ποτέ πραγματικά μέτρα. Κυβερνήσεις που δεν ελέγχαν και σκορπάγαν το όποιο δημόσιο χρήμα αλόγιστα. Με ασπίδα προστασίας εσάς. Μια γενιά που έμεινε προσκολλημένη σε ένα και μόνο γεγονός, γατζώθηκε απο αυτό και το έκανε λάβαρο ή και καθαρτήριο πολιτικό για όποιον ανερχόταν στη πολιτική σκηνή της χώρας. Απο μιας πλευράς χαίρομαι για τη γενιά μου διότι δεν έχει ταμπού. Δεν έχει κάτι στο οποίο να γατζωθεί. Μπορεί να δημιουργήσει κάτι εαν το πιστέψει και ξεφύγει απο το σαράκι. Δεν τρέφω και ιδιαίτερες ελπίδες βέβαια, όπως έμαθε κανείς συνεχίζει δυστυχώς. Παρόλα αυτά δεν θα μου αρνηθεί κανείς να ελπίζω οτι ίσως κάποτε ξυπνήσουμε και δούμε τα λάθη μας και παραδειγματιστούμε απο αυτά.

Δυστυχώς επτωχεύσαμεν. Πολιτικά, κοινωνικά, οικονομικά. Η ηθική πτώχευση έχει παρέλθει εδώ και καιρό. Η εθνική πιθανώς αναμένεται.Οι προδότες στο Γουδί!

About Virtuosofriend

I am Dimitris, wannabe Physicist and meteolover