EuA Team Blog Welcome to the world of the machines…

Επιτέλους τέλος..

Τέλος και το Θεό δόξα. Μετά από 5.5 χρόνια πήρα και το πτυχίο και έγινα (λέμε τώρα) μηχανικός. Βέβαια το ενδιαφέρον δεν είναι αυτό, καθώς όπως είναι το (εξαίρετο ) ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μπαίνεις με τη στενή μεριά του χωνιού και βγαίνεις από τη μεγάλη. Προφανώς και δε θέλω να δηλώσω πως οι πανελλαδικές είναι για όλους παιχνιδάκι, ούτε θέλω να μειώσω τον κόπο οποιουδήποτε, έτσι και αλλιώς αρκετοί τον μειώνουν από μόνοι τους χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, προσπαθώ απλά να δείξω την ομολογούμενη ευκολία με την οποία κάποιος βγαίνει από μια σχολή άσχετα βέβαια με το βάθος χρόνου που θα χρειαστεί. Το μόνο που θα ήθελα να κάνω μερικά σχόλια για μερικά θέματα που αφορούν γενικά το πώς είδα εγώ τουλάχιστον την εκπαίδευση στο πανεπιστήμιο (ή έστω αυτό που γίνεται στο πανεπιστήμιο).

Φεύγεις από το χωριό σου που οι φίλοι σου με το ζόρι κατάφερναν να μην πάνε για μπάλα το απόγευμα ή στη χειρότερη περίπτωση τους απασχολούσε η (δικαίως) ωραία του σχολείου και ξαφνικά μπαίνεις σε ένα χώρο τελείως διαφορετικό. Άσπρα κόκκινα πράσινα μπλε καραβάκια;;;... όχι καλέ αφίσες παρατάξεων διάσπαρτες από τα κυλικεία και τις τουαλέτες μέχρι τα αμφιθέατρα στα οποία γίνεται μάθημα. Όλοι σου υπόσχονται εκδρομές, παρτάκια, διασκέδαση, σου βρίσκουν και γκόμενα αν χρειαστεί δεν υπάρχει ζήτημα, αρκεί να είσαι δικός τους. Εσύ πας γιατί στην τελική γιατί όχι; οι φίλοι μου είναι κει οι παρέες μου είναι κει, στο σπίτι ψηφίζουμε τους μπαμπάδες τους άρα ποιος ο λόγος να μην πάω;

Και δίνεις παραστάσεις ολόκληρες για αυτό που πιστεύεις (ή που σου λένε να πιστεύεις-στην πραγματικότητα δεν έχει ιδιαίτερη διαφορά), τα παρτάκια και η διασκέδαση δίνουν και παίρνουν όλα πάντα με την ευγενική χορηγία της μεγάλης (σύμφωνα με τους εκπροσώπους της εκάστοτε μεριάς η παράταξη στην οποία ανήκουν είναι και η μεγάλη) παράταξης. Ακούς για τη ΔΑΠ που είναι παιδιά χουντικών, για την ΠΚΣ που είναι παιδιά άμυαλων φανατικών αριστερών, για τα ΕΑΑΚ που είναι τραμπούκοι και για την ΠΑΣΠ που τη μια γέρνει στα δεξιά, την άλλη στα αριστερά (ελπίζω να μην ξέχασα κάποιο χαρακτηρισμό ή κάποια παράταξη σας παρακαλώ συγχωρέστε με). Και το πιο αστείο; όλοι έχουν δίκιο! πραγματικά τι ωραίο συναίσθημα να γυρνάς και να μιλάς με όλους και να αγωνίζονται να σου αποδείξουν την απόλυτη ορθότητα ( της ουρανόπεφτης γραμμής του κόμματος- συγνώμη προσβληθήκατε; δε το επιθυμούσα) της άποψής τους η οποία διεκδικεί πρωτεία σοφίας και πρωτοτυπίας και τη σατανική, διαβρωτική και στείρα άποψη οποιουδήποτε από τους αντιπάλους τους. Και το αστείο την υπόθεσης; αυτά που λένε τα πιστεύουν....

Και έρχονται όλοι αυτοί οι μυστήριοι για μένα τύποι μια μέρα και αναρωτιούνται γιατί τους απολύουν από το δημόσιο, γιατί έχει εμπάθεια ο καθηγητής απέναντί τους, γιατί στο μέλλον ο προϊστάμενος θα τους κοιτάει με μισό μάτι ή αν είναι αλλιώτικη η κυβέρνηση από την εκλεκτή των προτιμήσεών τους δε διορίζονται. Θέλετε την άποψή μου; καλά σας κάνουν γιατί και εσείς στην αντίστοιχη θέση θα κάνατε τα ίδια...

Και το πιο αστείο από όλα αυτά; κανένας από αυτούς δεν έχει καταλάβει πως το κακό που γίνεται είναι ατομικό. Ναι αφορά το άτομο του καθενός και μόνο. Όταν τρέχεις πίσω από όλα αυτά τα γεγονότα παρατάς το λόγο για τον οποίο βρέθηκες σε αυτή τη θέση. Την καθαυτό πανεπιστημιακή εκπαίδευση. Βεβαίως και παραδέχομαι πως δεν είναι απόλυτος ούτε καθολικός ο λόγος, αλλά βλέποντας την κατάσταση μπορώ να πω πως καλύπτει ένα 85 με 90% σίγουρα.

Και εμφανίζονται τα φαινόμενα των αντιγραφών στα μαθήματα, παρατάξεις να γυρεύουν να περάσουν μαθήματα παιδιά από ορισμένες λίστες (και πάλι όχι παντού αλλά κανείς δεν αρνείται πως συμβαίνουν). Και έρχεται (ω!) η στιγμή της γέννησης των μεγαλοπαραγόντων αυτών των ομάδων, που επειδή γνώρισαν και δύο άτομα και είπαν και δυο εμπιστευτικές λέξεις (αν και το τελευταίο όχι και απαραίτητα) με κάποιον καθηγητή ή υψηλά ιστάμενο κάπου νομίζουν πως έχουν και τη δύναμη να κάνουν κάτι αντίστοιχο με την επίλυση του τετραγωνισμού του κύκλου στη γεωμετρία. Και δώστου τα κεράσματα σε νεαρές (χαζο)γκόμενες και δώστου και η Μύκονος και οι εκδρομές στις 7 ηπείρους και τις 14 θάλασσες. Τι ωραίο πραγματικά να βλέπεις κάτι ελεϊνούς 30 άρηδες να θέλουν να είναι φοιτητές, να την πέφτους σε 18χρονες 19χρονες που πουλώντας τους φούμαρα να τους βλέπουν ως τον Ερμή του Πραξιτέλη (ας με συγχωρέσει ο δημιουργός που τους βάζω ως μέτρο σύγκρισης με τη δουλειά του, αλλά το έργο του είναι διαχρονικό και -ελπίζω- γνωστό σε όλους) και να σε κοιτάνε με υπεροπτικό στυλάκι μόνο και μόνο γιατί πίνουν ουισκάκι ή κάποιον άλλο λόγο καταστροφής του συκωτιού.

Και μετά πάμε και σε αυτούς που είπαν να ασχοληθούν και λίγο με το άθλημα για το οποίο ήρθαν. Μπαίνουν στα αμφιθέατρα μαζί με τον κούκο τις περισσότερες φορές γιατί οι υπόλοιποι είναι ξενυχτισμένοι από την Βίσση/Καρρά/Σφακιανάκη που πήγαν το προηγούμενο βράδυ (όπως και το προπροηγούμενο αλλά αυτό δεν έχει σημασία) είναι όλοι όλοι καμιά 30αριά ψυχές μέσα στην αίθουσα και ψάχνονται να τα βγάλουν πέρα με παράγοντες όπως η μούρλα που δέρνει τους πανεπιστημιακούς, η αντιμετώπισή τους από τους υπόλοιπους (αν και όχι ανοικτά σε καμιά περίπτωση-και αυτοί ψήφοι είναι μη το ξεχνάμε) ως παιδιά κατώτερου Θεού κτλ κτλ. Παλεύει ο κόσμος να τελειώσει και τελειωμό δεν έχει. Πότε οι καταλήψεις και οι πορείες των αγωνιστών, πότε εκλογές αναταραχές πάσης φύσεως, από τα λίγα που θα έπρεπε να μάθει δε μαθαίνει σχεδόν τίποτα. Στο γεγονός αυτό αν προστεθεί και πως αρκετοί καθηγητές είναι πραγματικά ανίκανοι να διδάξουν, νομίζω πως δημιουργείται μια πολύ άσχημη εικόνα για την εκπαίδευση στο ανώτατο επίπεδό της.

Τελικό παράγωγο; ή ένα μάτσο αποβλακωμένοι που επειδή είπαν να το παλέψουν, για να καταφέρουν να μάθουν κάτι τρέχαν σαν τους παλαβούς, είτε ένα μάτσο ρέμπελοι που δε ξέρουν που παν τα 4. Οι μεσοβέζικες καταστάσεις, οι πραγματικά μεσοβέζικες όμως είναι ελάχιστες και δε νομίζω πως χρήζουν μελέτης. Όχι τίποτα αλλά είναι αρκετά λίγοι σε σχέση με τις δύο υπόλοιπες μάζες.

Νομίζω είναι φανερό τι γίνεται. Και επειδή ίσως να μην έχει γίνει ακόμα φανερό, ας το πω για να τελειώνουμε. Ας είναι καλά αυτοί που κυβερνάνε (είτε είναι κυβέρνηση είτε είναι αντιπολίτευση μικρή η διαφορά. Τα ονόματα τα ίδια είναι....). Αναζητούν μελοντικούς στρατιώτες-ψηφοφόρους μέσα από μια μάζα που στην πραγματικότητα δε ξέρει- και την αλήθεια; έχει κάθε δικαίωμα να μην ξέρει- που πάνε τα 4. Οπότε φροντίζει, για να μη τους χάσει, να τους δεσμεύσει για το μέλλον. Είτε στη μια είτε στην άλλη άκρη του όγκου και αν βρίσκεται κανείς, στην πραγματικότητα δεν έχει πάρει κάτι από το πανεπιστήμιο. Έτσι λοιπόν θα έρθει η ώρα που θα φροντίσουν οι "σωτήρες" για τη μελλοντική αποκατάσταση όλων και το καλύτερο; θα τους είναι και υπόχρεοι για τα 2000Ε που θα παίρνουν στην καλύτερη των περιπτώσεων. Αν ξεφύγει και κανένας; δε πειράζει στην τελική κανένας και τίποτα δεν είναι τέλειο.

Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Δεν μου έρχεται να πω κάτι άλλο. Το μόνο με το οποίο θα ήθελα να κλείσω είναι πως οι παραπάνω σκέψεις ούτε χαίρουν κάποιας παγκόσμιας πρωτοτυπίας, ούτε πατέντα αξίζουν να λάβουν και σε καμιά περίπτωση δε διεκδικούν το αλάθητο. Γιατί άλλωστε να θέλουν κάτι από όλα αυτά;