Bye Bye AgeRage.net
Αν και δεν είμαι ο πλέον αρμόδιος για να μιλήσω για αυτό, εντούτοις οφείλω να σχολιάσω πως το AgeRage (Αδερφό site του MPC για αρκετά χρόνια) πλέον έχει και οριστικά πάψει να λειτουργεί.
Rip λοιπόν και ας ελπίσουμε πως θα μπορέσουμε έστω και σε μια άλλη μορφή να το ξαναδούμε.
@VF: Αν μπορέσεις κάποια στιγμή βγάλε κανά στατιστικό με τους χρήστες που είχε κτλ, νομίζω είναι αναγκαίο
O Καιρός (από Ελευθεροτυπία 28.02.2010)
το παρακάτω το βρήκα στην Ελευθεροτυπία. Νομίζω αξίζει μιας προσοχής:
Φυσικά και οι Γερμανοί εκτέλεσαν περίπου 125.000 Ελληνες στη διάρκεια της Κατοχής, αλλά σάμπως κι οι Ελληνες δεν σκότωσαν εκατοντάδες Ρώσους όταν εκστράτευσαν κατά της υπό σύσταση Σοβιετικής Ενωσης, υπό τις διαταγές του Ελευθέριου Βενιζέλου; Επίσης, να μην ξεχνάμε πάντα ότι και οι Αμερικανοί βασάνιζαν τους νέγρους.
Γερμανοί, εταίροι τσολιάδων, στο μνημείο του Αγνωστου Πολίτη.
Να σας πω κάτι; Εχω βαρεθεί, από τη μέρα που θυμάμαι τον εαυτό μου σ' αυτή τη χώρα, την ψευτοευαισθησία. Οι μισοί Ελληνες κλέβουν ξεδιάντροπα τους άλλους μισούς στις υπερτιμολογημένες τιμές της αισχροκέρδειας, κάθε μέρα, σε όλα σχεδόν τα καταστήματα, είτε είναι σουπερμάρκετ, είτε πουλάνε καρφίτσες, είτε φαΐ. Αλλά οι κλεμμένοι δεν ξεσηκώθηκαν ποτέ εδώ και χρόνια, δεν διαμαρτυρήθηκαν, δεν μποϊκοτάρησαν, παρά υποταγμένοι σαν τα πρόβατα συνεχίζουν να καταθέτουν τα δουλεμένα τους λεφτά στους κερδοσκόπους συμπατριώτες τους. Οι γερμανικές μίζες της Siemens τους μάραναν, που βγήκαν, λέει, από την τσέπη τους!
Οι μισοί Ελληνες κλέβουν τους άλλους μισούς κάθε μέρα στα ιατρεία, στα δικηγορικά γραφεία, στα συμβολαιογραφεία, στα μηχανουργεία, στις οικοδομές, στα ηλεκτρολογεία και τα υδραυλικά, στα συνεργεία, στις κάθε είδους παροχές υπηρεσιών και έργων, που είτε χρεώνονται ο κούκος αηδόνι, είτε χρεώνονται έτσι και χωρίς απόδειξη. Χωρίς συμμετοχή του δράστη στην κοινή φορολογία, δηλαδή.
Αλλά, οι κλεμμένοι και ριγμένοι δεν ξεσηκώθηκαν ποτέ και ποτέ δεν διαμαρτυρήθηκαν, δεν μποϊκοτάρησαν, δεν κατάγγειλαν, παρά με σκυμμένο το κεφάλι, με το εύκολο και μοιρολατρικό «τι να κάνουμε», υποταγμένοι συνεχίζουν να είναι τα θύματα των ίδιων των συμπατριωτών τους. Οι φουσκωμένοι λογαριασμοί της Ντόιτσε Μπανκ τους μάραναν στα ομόλογα. Που ανάθεμα κι αν ξέρουν τι είναι ομόλογα.
Οι μισοί Ελληνες κλέβουν τους άλλους μισούς, κάθε μέρα, σαν βουλευτές που περνάνε νόμους αφαίμαξης πλούτου για προνομιούχους επιχειρηματίες και υπαλλήλους. Σαν υπάλληλοι (όσοι) στις δημόσιες υπηρεσίες, που λαδώνονται για να κάνουν τη δουλειά που οφείλουν να παρέχουν. Σαν αργόσχολοι υπεράριθμοι, που βουλεύτηκαν ρουσφετολογικά, κατατρώγοντας τα δημόσια έσοδα. Σαν γραφειοκρατικοί μηχανισμοί, που κάνουν ένα έργο να κοστίζει 100 αντί για 5, που κοστίζει. Σαν διαχειριστές κονδυλίων, που πηγαίνουν στις τσέπες τους και τις τσέπες των φίλων, αντί να πάνε στα έργα. Σαν πρόεδροι, παραπρόεδροι και μέλη χιλιάδων επιτροπών, συμβουλίων, οργανισμών, δημοτικών, κοινοτικών και νομαρχιακών αρχών, που ρημάζουν (όσοι) σαν τις ακρίδες όχι μόνο τα χρήματα που παίρνουν, αλλά τα κονδύλια που διαχειρίζονται, και τα μελλοντικά δάνεια, θησαυρίζοντας συχνά, αυτοί και ο περίγυρός τους, όταν δεν τα σπαταλάνε σε έργα άχρηστα, του ποδαριού, χωρίς μελέτες, χωρίς φραγμό. Γεμάτη από τις πράξεις τους η χώρα.
Αλλά, οι άλλοι μισοί Ελληνες, τους ψηφίζουν και τους χειροκροτούν και συνωστίζονται στις ουρές για ένα χαρτί, μία βεβαίωση, ένα δάνειο, ένα διορισμό και συχνά μια παρανομία, ένα ξεμπλέξιμο, καμία μικροαπάτη, αντί να τους πετροβολούν στο Σύνταγμα κι αντί να απαιτούν τα δικαιώματά τους και να 'ναι φόβητρο (ναι, φόβητρο) αυτοί οι πολίτες για κάθε επίορκο απ' όλο αυτό το συρφετό, που ευημερεί με τα λεφτά και τον ιδρώτα του λαού.
Οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις τους μάραναν, που θα πηγαίνανε στην τσέπη όλου αυτού του παρακράτους τον πρώτο χρόνο ήδη, όπως και πήγαν (κάποιες) όσες δοθήκανε μετά τη συμφωνία Καραμανλή και Ερχαρτ.
Οι μισοί Ελληνες κλέβουν τους άλλους μισούς, κάθε μέρα, φοροδιαφεύγοντας νομίμως και παράνομα σαν επαγγελματίες (όρος πρωτοφανής, λες και οι άλλοι εργαζόμενοι είναι αντιεπαγγελματίες) και υπάλληλοι και μέτοχοι και μέλη εταιρειών, με ειδικές ρυθμίσεις φόρων, μα και απαλλαγές, που όλα έχουν προβλεφθεί από νόμους της Βουλής και με την ανοχή των υπαλλήλων κυκλωμάτων.
Αλλά κανείς ως τώρα δεν έχει απεργήσει, δεν ξεσηκώθηκε, δεν επαναστάτησε γι' αυτή τη φανερή κλοπή από το κοινό ταμείο, απ' όπου χτίζονται τα σχολεία όλων, τα νοσοκομεία όλων, οι δρόμοι όλων, τα λιμάνια όλων, η ποιότητα της ζωής όλων, η ισοπολιτεία όλων. Η Δημοκρατία όλων. Πού τίποτε απ' αυτά δεν υπάρχει σωστά και όλα υπολειτουργούν και κοστίζουν πανάκριβα σε δάνεια και χρέη ακριβώς επειδή ο λαός δεν έχει ποτέ επαναστατήσει.
Και δεν έχει επαναστατήσει ούτε κατά των Τραπεζών, των κατασκευαστών, των μεσαζόντων, των αντιπροσώπων και των μεγαλεμπόρων, που μην έχοντας πατρίδα στην πλειοψηφία τους (ποτέ το χρήμα δεν είχε πατρίδα) γδέρνουν κερδοσκοπικά τους εγχώριους πελάτες τους, δουλεύοντας (!) με ποσοστό κέρδους, που δεν το έχει ονειρευτεί κανείς Γερμανός έμπορος, τραπεζίτης, βιομήχανος, αντιπρόσωπος.
Αλλά οι κλεμμένοι εδώ συρρέουν στα ταμεία αδιαμαρτύρητα σαν όλα αυτά να είναι φυσικά και της τύχης τους γραμμένα, σαν το κισμέτ, σαν μοίρα. Και ούτε μια φορά δεν μποϊκοτάρησαν, δεν εδιαδήλωσαν, δεν φώναξαν, δεν πίεσαν ποτέ τις κυβερνήσεις τους, ούτε και για τις κάμερες όπου ποζάρουν σαν τους καταδίκους, ευλαβικά, για να ανοιχτεί η πόρτα της Εθνικής, να μπουν να κάνουν τη δουλειά τους!
Δεν μ' ενδιαφέρει τι λένε οι Γερμανοί, οι Αγγλοι, οι Νορμανδοί για την Ελλάδα. Με νοιάζει τι κάνουν οι Ελληνες για την Ελλάδα. Πόσο και αν την αγαπάνε κάθε μέρα, κάθε στιγμή. Στην πράξη.
Κανένα από τα δεινά της χώρας δεν έχει άλλη αιτία από τις εγκληματικές της κυβερνήσεις, σε συνεργασία με διεφθαρμένους υπαλλήλους, συνδικαλιστές, εργοδότες και κεφαλαιούχους, υπό την ανοχή, αν όχι με τη συμμετοχή, πολύ μεγάλου μέρους του λαού.
Η Ελλάδα, που αντιμετώπισε τον Αξονα ήταν μια Ελλάδα όπου ο ένας νοιαζόταν τον άλλον απείρως περισσότερο από όσο σήμερα ο κάθε Ελληνας έχει γραμμένο τον διπλανό του στα παλιά του τα παπούτσια.
Η Ελλάδα, που αντιμετώπισε τον Αξονα δεν τον προσκάλεσε να έρθει να την καταλάβει. Η σημερινή Ελλάδα, αφού έκλεψε τον πλούτο πάνω από των μισών της κατοίκων, φώναξε με την Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ τον Αξονα να έρθει να δει ότι κλέβουμε, ότι είμαστε ψεύτες, για να εξοντώσει πολιτικά, προδίδοντας, ο ένας τον άλλον, αλλά ουσιαστικά την ίδια τους τη χώρα!
Κι αυτή την αθλιότητα κανένας Γερμανός, ή Γάλλος, ή Βρετανός, ή Ισπανός, ή Σουηδός, ή όποιος άλλος δεν διανοήθηκε να κάνει για την πατρίδα του την ίδια.
Και μάλιστα χωρίς να τον κρεμάσει ο ίδιος ο λαός στο Σύνταγμα, αλλά να τον υποστηρίζει κιόλας!
Οι Γερμανοί μάς μάραναν.
ΥΓ Και μια και μιλάμε για τη Γερμανία (ενώ ο νους μας θα 'πρεπε να 'ναι στην Ελλάδα), ο χρυσός της Τράπεζας της Ελλάδος φυγαδεύτηκε, πριν από την κατάληψη της χώρας, στο Γιοχάνεσμπουργκ.
Εκείνος, που δεν φυγαδεύτηκε ακόμα, δυστυχώς, είναι ο Γιώργος Καρατζαφέρης, που έχει αναγορευτεί σε πρωταγωνιστή στα κανάλια της σοβαροφάνειας. Που με την επιλογή τους ξεφτιλίζουν κάθε έννοια σοβαρότητας, μοστράροντας στο λαό το παιδί της γειτονιάς με την απλοϊκή γλώσσα και το ακόμα απλοϊκότερο μυαλό και τα παιδαριώδη επιχειρήματα εθνικής παλιγγενεσίας.
Αλλά, αυτό δεν μαρτυράει μόνο την κατάπτωση της δημοσιογραφίας (της δημοσιοσχεσίας για την ακρίβεια). Μαρτυράει και τη φτώχεια της πολιτικής ζωής και του κοινοβουλευτισμού.
Ετσι, πλέει η Ελλάδα ανυπεράσπιστη στα βρώμικα νερά της Νέας Οικονομίας. Με οδηγούς χωρίς πυγμή, γνώση θεμάτων κι αξιοπρέπεια.
Και έπονται χειρότερα στις σχέσεις με Τουρκία. Εδώ είμαστε.
We are on fire.

Τρίτο ματσάκι μέσα σε 1.5 βδομάδα! Αποκτάμε και φυσική κατάσταση πλεον. Βρεθήκαμε λοιπόν χθες, 6 νοματαίοι και καταθέσαμε τα διεπιστευτήρια μας στο άθλημα του μπάσκετ. Παίξαμε ανάκατα, δηλαδή μετα απο κάθε παιχνίδι αλλάζαν οι ομάδες μιας και δεν υπήρχε απαρτία με 8 άτομα για να κάνουμε party
Περιττό να σας πω, οτι μερικοί μόλις είχαμε φάει με αποτέλεσμα στην αρχή να μην μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας. Ίσως να παίζαμε λίγο παραπάνω, αλλά κάποιοι μικροτραυματισμοί, ο Θέμης με δάχτυλο πρησμένο και εγώ με ζαλάδα απο μια μπαλιά που έφαγα κατακούτελα (πόνεσε αρκετά) σχεδον στην αρχή των παιχνιδιών.
MVP και τέτοια δεν έχουμε διότι ήταν εσωτερικό ματς προετοιμασίας (πάντως έριξα πάλι κανα δυο τάπες και ήμουνα και ο κλέφτης της βραδιάς :p )
ΥΓ. Πρέπει να πάρω παπούτσια ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ!
Θέμα ασύλου εκ νέου.

Παραθέτω αυτούσιο το email που στάλθηκε σε όλους τους φοιτητές του ΑΠΘ απο την πρυτανεία:
Τα δυσάρεστα γεγονότα και οι καταστροφές που συνέβησαν την Τετάρτη, 24-2-2010, στην Πανεπιστημιούπολη του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, είναι τα παρακάτω:
Γύρω στη 1 το μεσημέρι, μια ομάδα από 30 περίπου άγνωστα άτομα, που ήταν εξοπλισμένα με γεννήτρια ρεύματος και ηλεκτρικά πριόνια, μετά από απειλές εναντίον των υπευθύνων υπαλλήλων για τις πύλες εισόδου του Πανεπιστημίου, ξεκίνησαν να καταστρέφουν τις υποδομές των δύο πυλών εισόδου αυτοκινήτων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου.
Αρχικά της πύλης της οδού Αγίου Δημητρίου, και στη συνέχεια της πύλης της οδού Εγνατίας.
Σύμφωνα με την πάγια απόφαση της Συγκλήτου, η οποία παρατίθεται αυτούσια παρακάτω, υπήρξε αυτόματη προστασία των ανθρώπων και των υποδομών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου από δημόσια δύναμη, η οποία αποχώρησε αμέσως μετά την αποτροπή της πλήρους καταστροφής των υποδομών αυτών.
Η δημόσια δύναμη που αναφέρει η πρυτανεία, αφορά τα ΜΑΤ που πράγματι μπήκαν στο πανεπιστημιακό χώρο. Ας δούμε τι ωραία ξεκινά απο το πουθενά ουσιαστικά πάλι το θέμα του ασύλου και το γαϊτανάκι ευθυνών,απο τους φοιτητές, την Σύγκλητο και όλους όσους εμπλέκονται στο οικοδόμημα που λέγεται πανεπιστήμιο. Χωρίς λόγο και απο το πουθενά, χθες ημέρα απεργίας και διαδηλώσεων (σκατά στα μούτρα τους βέβαια), αποφάσησαν με τσαμπουκά μερικά καλόπαιδα να πάνε να σπάσουν την περιουσία που ανήκει στον καθένα απο εμάς. Απο ότι φαίνεται όμως το τζάμπα πέθανε παιδάκια. Να πάτε να σπάσετε τις εισόδους των δικών σας σπιτιών και πολυκατοικιών και να αφήστε τα δημόσια πράγματα ώς έχουν.
Την ώρα που το γράφω αυτό, στη σχολή μου γίνεται Γ.Σ. με θέμα, τι άλλο, το άσυλο. Άντε ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ μαλακισμένα κομματόσκυλα. Κόπροι που λυμαίνεται τους πανεπιστημιακούς χώρους, βρωμίζεται τα φουαγιέ των σχολών με τα πανάθλια τραπεζάκια σας και τους τοίχους με τις αφίσες σας. Κάντε κατάληψη, εξάλλου τι σας νοιάζει σάμπως δεν έχετε εξασφαλισμένο τον βαθμουλάκο σας? Ξέρετε εσείς τον τρόπο, τουαλέτα, θέματα λυμμένα , γυρνάτε πίσω και ούτε γάτα ούτε ζημιά!
Πολύ καλά έπραξε ο Πρύτανης και φώναξε τα ΜΑΤ. Και την επόμενη φορά καλό θα ήταν να πράξει το ίδιο όταν θα δοκιμάσουν να σπάσουν και συγκεκριμένες σχολές. Να μην μείνει σε μια πράξη, αλλά να γίνει συνήθεια. Το άσυλο είναι έννοια καθαρά ελληνική και συντηρείται αποκλειστικά και μόνο απο ότι έγινε το βράδυ του Πολυτεχνείου. Με την διαφορά ΟΜΩΣ ότι τότε υπήρχε εν ενεργεία ένα απολυταρχικό καθεστώς που δεν πρόκειται ποτέ ξανά να έχουμε στη χώρα! Επιτέλους να γκρεμιστεί αυτή η ελληνική πρωτοτυπία (στη μαλακία είμαστε πρώτοι, εκεί που πρέπει να είμαστε πρώτοι όμως σφυρίζουμε αδιάφορα) να τελειώσουμε με το αστειο αυτό θέμα!
Δημιουργία ]EuA[ Radio
Ξέρω πως τα έχουμε ξαναπεί σε άλλες ώρες και στιγμές τα περί ραδιοφώνου κτλ. Αλλά μιας και σε αυτή τη χώρα όλοι λένε τη γνώμη τους όπως να ναι, όπου να ναι, γιατί όχι και εμείς;
Προτείνω να κάναμε μια εβδομαδιαία 1 ή 2 ωρών εκπομπή για να σχολιάζουμε ότι κρίνουμε εμείς απαραίτητο. Link για το σταθμό σε φίλους και γνωστούς, αν θέλει όστις θέλει να παρεμβαίνει ας το κάνει και αν θέλουν ας το δώσουν και παραπέρα
Λοιπόν τι λέτε;
Another game 4vs4 this time!

Ήταν να μην κάνουμε την αρχή μου φαίνεται. 4 vs 4 σήμερα σε ένα απο τα πιο απολαυστικά παιχνίδια που έχω παίξει τον τελευταίο καιρό. Ευτυχώς ο καιρός ήταν σύμμαχος, σταμάτησε και το ενοχλητικό αεράκι και μόλις αρχίσαμε να τρέχουμε δεν καταλαβαίναμε και τη ψύχρα που είχε. Εκτος των άλλων είχαμε και κάποιες αλλαγές οι οποίες μάλλον θα είναι μόνιμες.
Ομάδα Α: Γιώργος (Αγρίνιο) , Μήτσος, Μεθόδιος, Στρατής
Ομάδα Β: Βασίλης, Γιώργος (Μυτιλήνη), Θέμης , Νίκος
Ο Φράγκος λόγω κολλήματος αμαξιού δεν μπόρεσε να έρθει χάνοντας ένα πολύ ωραίο μάτς. Το τελικό σκόρ ήταν 3-0 υπερ Ομάδας Α. MVP όλη η ομάδα Α, δεν γίνεται να ξεχωρίσεις κάποιον.
Until next time
Απίθανα πράγματα με τα windows

Ξύπνησα σήμερα το πρωί αποφασισμένος να αντιμετωπίσω ένα πρόβλημα που έχω με τα κωλοwindows. Προσπαθώντας να μην είμαι προκατειλημένος, αποφάσισα να αρχίσω απο τα services για να κλείσω μερικά άχρηστα. Ψάχνοντας λοιπόν τα services βρήκα αυτή τη μαλακία να τρέχει:
Power, Description Managers power policy and power policy notifications.
Πατούσε πάνω στο svchost.exe το οποίοι ευθύνεται για το πρόβλημα με την RAM που αντιμετωπίζω τις τελευταίες βδομάδες όταν κατεβάζω για πολλές ώρες. Ωραία λέω, κάντο disable να πάει στο διάολο να ελαφρύνει και το θέμα. Για καλό μου λόγο, μετα τα σχετικά disable αποφασίζω να κάνω και ένα restart, μην τυχόν πάει κάτι στραβά, που πήγε. Γυρνώντας απο το restart βρίσκω το σύστημα χωρίς ήχο και με ένα μηνυματάκι που με ειδοποιούσε οτι το sound service could not be started. Λέω κάποια μαλακία έχω κάνει, γυρνάω στο services και το βλέπω το συγκεκριμένο να μην είναι started μεν αλλά να είναι στο automatic. Στη σχετική προσπάθεια να το ξεκινήσω έβγαζε πρόβλημα στα dependencies. Tέλοσπάντων για να μην τα πολυλογώ, αποφάσισα να κάνω enable ότι είχα κάνει disable εκτος απο το παραπάνω service το οποίο θεωρούσα ανέυθυνο. Τελικώς όταν το έκανα και αυτό enable ήρθε η ήχος πίσω.
Ας μου εξηγήσει κάποιος, ο ΜΑΛΑΚΑΣ, διότι περι αυτού πρόκειται που αποφάσισε να συνδέσει το συγκεκριμένο service με τον ήχο το σκέφτηκε πολύ? Και εφόσον το σκέφτηκε και το έπραξε, γιατί δε το γράφει στα γαμημένα τα dependencies? Έφαγα 1 ώρα απο τη ζωή μου, συν τα νεύρα και τα καντήλια που έριξα για να το βρώ. Άλλο ένα τέτοιο και κυριολεκτικά ο σκληρός που φοράει τα 7 πάνω πάει για ένα ωραίο φορματ και θα το γυρίσω στα linux forever.
Πρώτος αγώνας μπάσκετ 2010

Μετά απο πολλές και επίμονες προσπάθειες τελικώς καταφέραμε να πάμε για μπάσκετ σήμερα, οι 5 απο τους γνωστούς 6. Για καλή μας τύχη βρέθηκε ένα παιδάκι και έπαιξε μαζί μας καλύπτοντας το κενό του Φασαράκη που έλειπε.
Απο πλευράς αποτελέσματος το τελικό σκορ ήταν 1-1 αλλά ήταν καταλυτική η απόδοση των Μεθόδιου-Θέμη-Γιώργου με ωραίες συνεργασίες και καλή άμυνα. Απο τους Δημητράδες + τον Χ (Τάκης) έπαιξε καλά μόνο ο Χ καθότι οι άλλοι 2 κάναμε αρκετά λάθη και δεν είχαμε ιδιαίτερη ενέργεια. MVP ο Θέμης που ήταν σχεδόν αλάνθαστος σε ότι σουτ και εαν έπαιρνε.
Καλή αρχή να έχουμε, ματς πρώτο Πέμπτη 18/02/2010.
Την επομένη της απόφασης της Χάγης θα ξυπνήσουμε με τα ελληνικά νησιά να «επιπλέουν» στην τουρκική υφαλοκρηπίδα.

Του Nίκου Κουρή , Τέως υφυπουργού Εθνικής Άμυνας και επίτιμου Αρχηγού ΓΕΕΘΑ
Πριν από πολλά χρόνια απέκτησαν οι υπηρεσίες μας ένα απόρρητο κείμενο του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου, το οποίο περιείχε μια εμπεριστατωμένη ανάλυση της τουρκικής στρατηγικής στην περιοχή μας. Ήταν γραμμένο σε απλοϊκή γλώσσα, αλλά τα όσα ανέφερε ήταν πολύ σοβαρά και δεν άφηναν αμφιβολίες για τους στόχους της πολιτικής της Άγκυρας σε σχέση με την Ελλάδα ούτε για την αυθεντικότητά του.
Έγραφε το τουρκικό εγχειρίδιο:
«Τα ανατολικά νησιά του Βορείου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Σάμος) περικλείουν τα παράλια της Ανατολίας στο Αιγαίο. Τα νησιά αυτά κατέχουν θέσεις στις προσβάσεις εισβολής στην Ανατολία και αποτελούν προφυλακή για την άμυνά της σε περίπτωση επίθεσης...». Και συνέχιζε το κείμενο του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου: «... Οι παρακάτω πραγματικότητες αποδεικνύουν ότι σ' έναν πόλεμο η ελληνική αντίσταση θα είναι αδύνατη. Τα νησιά βρίσκονται πολύ μακριά από την Ελλάδα και η αποστολή δυνάμεων από τη μητέρα πατρίδα για την προστασία τους θα είναι πολύ δύσκολη. Ακόμη περισσότερο αφού, με βάση τη Συνθήκη της Λωζάννης, είναι ανοχύρωτα...». Και καταλήγει η ανάλυση του Γενικού Επιτελείου της Τουρκίας: «Από απόψεως ασφάλειας της Τουρκίας, εκτός των σημερινών συνόρων, υπάρχει ανάγκη δημιουργίας μιας ζώνης ασφαλείας που να συμπεριλαμβάνει και τα κοντινά νησιά».
Σαφές το κείμενο... Εξάλλου, μιλώντας από χειρογράφου, ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας Τ. Οζάλ, σε λόγο του στη Βουλιαγμένη στις 13 Ιουνίου 1988, ανέλυσε τα αίτια της ελληνοτουρκικής διαμάχης, όπως τα αντιλαμβάνεται η Τουρκία! «Το κύριο χαρακτηριστικό», είπε, «του εθνικού κράτους (της Τουρκίας) είναι η ευαισθησία στα εθνικά του συμφέροντα. Η περίοδος Βενιζέλου - Ατατούρκ, στην οποία οικοδομήθηκε το σημερινό στάτους κβο, δεν έχει ομοιότητα με τη σημερινή εποχή».
Επομένως, συμπληρώνουμε εμείς, πρέπει να αλλάξει...
Ανατρέχοντας στην Ιστορία,διαπιστώνουμε ότι η Τουρκία καταβάλλει αυτήν την προσπάθεια από την εποχή του τελευταίου Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά το διάστημα της κατοχής της χώρας μας από τις δυνάμεις του Άξονα, η Άγκυρα ζήτησε από τους εμπόλεμους να στείλει στρατό στα ανατολικά νησιά μας για να τους... απαλλάξει από τη δουλεία της φύλαξής τους! Στη διάρκεια των εργασιών για τη σύναψη της Συνθήκη Ειρήνης στο Παρίσι το 1947, προσπάθησε να ματαιώσει την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα. Εκμεταλλευόμενη το φιάσκο της απόσυρσης των δυνάμεών μας από την ενοποιημένη δομή της Συμμαχίας το 1975 αρνήθηκε να αποδεχθεί την επάνοδό τους αν δεν συμφωνούσαμε στην αναδιάταξη των ορίων επιχειρησιακής ευθύνης στο Αιγαίο.
Την προσπάθεια της Άγκυρας την υποστήριζαν οι ΗΠΑ με τους εκπροσώπους τους στο ΝΑΤΟ. Η προσπάθεια της Άγκυρας δεν απέδωσε γιατί συνάντησε την αντίσταση ενός πατριώτη πολιτικού, του αείμνηστου Ευάγγελου Αβέρωφ, τον οποίο υποστήριξαν στον αγώνα του αξιωματικοί του Επιτελείου υπό τον Α’ Υπαρχηγό ΓΕΕΘΑ.
Ο Αβέρωφ συγκρούστηκε με τον Μητσοτάκη, υπουργό Εξωτερικών τότε, ο οποίος συμφωνούσε με τους ΝΑΤΟϊκούς και ήθελε την εγκατάσταση των στρατηγείων στη χώρα μας χωρίς προηγουμένως να καθοριστούν τα όρια ευθύνης των ελλήνων (ΝΑΤΟϊκών) διοικητών, κάτι που ήταν αντίθετο με την εθνική μας πολιτική.
Ο Ανδρέας Παπανδρέου, ως πρωθυπουργός και υπουργός Άμυνας, μετά τις εκλογές του 1981 είχε καταστήσει σαφή την ελληνική θέση πάνω στο θέμα αυτό. Στις προγραμματικές δηλώσεις της 23ης Νοεμβρίου 1981 είπε: «Στο θέμα του Αιγαίου πρέπει να καταστήσουμε σαφές τόσο προς τους γείτονές μας όσο και προς την Ατλαντική Συμμαχία πως τα χερσαία, εναέρια και θαλάσσια σύνορά μας καθώς και τα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δεν είναι διαπραγματεύσιμα. Κατοχυρώνονται από διεθνείς συνθήκες και συμφωνίες και από τη διεθνή πρακτική».
Για την επίτευξη των επεκτατικών της σχεδίων η Άγκυρα «κατασκεύασε» στο παρελθόν διάστημα έναν αριθμό τεχνητών προβλημάτων για να συντηρεί την ένταση στο Αιγαίο και να προβάλλει τις απαιτήσεις της στο διεθνές περιβάλλον.
Τα προβλήματα αυτά κατά τους Τούρκους είναι:
- Η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου
- Ο εθνικός μας εναέριος χώρος.
- Το εύρος των χωρικών μας υδάτων.
- Ο αφοπλισμός των νησιών μας στο Αιγαίο.
- Η εναέρια κυκλοφορία, η έρευνα - διάσωση.
- Οι λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».
Η εθνική μας πολιτική αναγνωρίζει ως υπαρκτό πρόβλημα μόνο εκείνο της οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, που είναι νομικό θέμα.
Παρά την πίεση που δεχθήκαμε μετά την επανένταξη, δεν καμφθήκαμε και δεν συμφωνήσαμε στον επανακαθορισμό των ορίων επιχειρησιακής ευθύνης. Όμως τον Δεκέμβριο του 1992, χωρίς να υπάρχει απόφαση του ΚΥΣΕΑ για αλλαγή της εθνικής πολιτικής που ακολούθησαν επί σειρά ετών μεγάλοι έλληνες πολιτικοί, η αντιπροσωπεία μας στη Σύνοδο της DPC στις Βρυξέλλες, στις 11 Δεκεμβρίου 1992, δέχθηκε πρόταση του ΝΑΤΟ για κατάργηση των ορίων στη Νότια Περιοχή, γεγονός που υλοποιούσε τη θέση του Μητσοτάκη που είχε το 1981 προκαλέσει την οργή του Αβέρωφ.
Θα επαναλάβουμε εδώ ότι στο θέμα αυτό υπήρχε πλήρης συμφωνία δύο πολιτικών ανδρών διαφόρου ιδεολογικής τοποθέτησης, που όμως τους ένωνε ο αγνός πατριωτισμός.
Επακολούθησε σχεδόν μια δεκαετία διαβουλεύσεων για το νέο καθεστώς του Αιγαίου, στη διάρκεια της οποίας η Ουάσινγκτον πρόσφερε βοήθεια στην Άγκυρα για την πραγματοποίηση των στόχων της.
Είναι γνωστή η ιστορία του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Αθήνα Σώφλυ το 1977 «περί ασυνήθων γεωγραφικών ρυθμίσεων του παρελθόντος στο Αιγαίο», που ανάγκασε τον Γεώργιο Ράλλη να τον χαρακτηρίσει «persona non grata», ως και οι πρόσφατες δηλώσεις του State Department περί της ανάγκης «εκ νέου ανάγνωσης των κειμένων που καθορίζουν το καθεστώς του Αιγαίου».
Επαναλαμβάνεται ότι η εθνική πολιτική που εγκαινίασε ο Ε. Αβέρωφ στο θέμα της υλοποίησης της συμφωνίας επανένταξης και γενικότερα τα θέματα του Αιγαίου, υπήρξε εθνική ομοφωνία και συνεχίστηκε η ίδια πολιτική από τον Ανδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργό και υπουργό Άμυνας.
Επανερχόμαστε στα τωρινά.
Αν δεχθούμε συζητήσεις εφ' όλης της ύλης, ποιο θα είναι το αντιστάθμισμα των απαιτήσεων της Τουρκίας, που σε τελευταία ανάλυση επιδιώκει την απόκτηση ελληνικών εδαφών στο Αιγαίο και στον Έβρο;
Η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης; Είναι αυτή ικανή παραχώρηση της Τουρκίας για ό,τι αυτή ζητά από εμάς;
Οι Τούρκοι ζητούν εθνικό μας χώρο, έδαφος, χωρικά ύδατα και αρμοδιότητες αεράμυνας πάνω από ελληνικά εδάφη. Αυτό το τελευταίο είναι ιδιαίτερης σημασίας. Έχοντας οι Τούρκοι εξασφαλίσει την ευθύνη αεράμυνας στο ανατολικό Αιγαίο, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, θα ακολουθήσει αναπόφευκτα η αναδιάρθρωση των FIR Αθηνών - Κωνσταντινούπολης. Έχοντας επικρατήσει από πλευράς αρμοδιοτήτων στο ανατολικό Αιγαίο, δεν νομίζω ότι οι Τούρκοι θα επιχειρήσουν μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά της Ελλάδας. Πιθανόν να επιχειρήσουν εναντίον μικρονησίδων. Τη στρατιωτική τους δύναμη οι γείτονες τη χρησιμοποιούν για την άσκηση πολιτικής κανονιοφόρων εναντίον μας και για επίδειξη δύναμης. Κατά τη γνώμη μου υπάρχουν άλλα πιθανά σενάρια για τη συνέχιση της τουρκικής επιθετικότητας.
Τις μέρες αυτές στάλθηκε επιστολή από τον πρωθυπουργό μας στον τούρκο ομόλογό του, με περιεχόμενο την προσεχή συνάντησή τους και τις σχετικές συνομιλίες. Από τη διατύπωση της επιστολής, του μέρους που δόθηκε στον Τύπο, δεν είναι σαφές αν οι συνομιλίες θα αφορούν την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας μόνο ή και άλλα «προβλήματα» του Αιγαίου, όπως τα εννοούν οι Τούρκοι.
Προσωπικά έχω επιφυλάξεις για την αντικειμενικότητα των διεθνών διαιτητικών οργάνων. Εκτιμώ ότι στο ζήτημα της υφαλοκρηπίδας θα λάβουμε πολύ λιγότερα απ' ό,τι προσδοκούμε και ότι την επομένη της απόφασης του δικαστηρίου θα ξυπνήσουμε με τα ελληνικά νησιά να «επιπλέουν» στην τουρκική υφαλοκρηπίδα! Το αίσθημα της ανησυχίας που με διακατέχει για την αντικειμενικότητα της Χάγης βασίζεται στη στάση των «φίλων» μας μετά τον Παγκόσμιο Πόλεμο απέναντι στη χώρα μας, στα χρόνια της συμμετοχής μας στο ΝΑΤΟ και, τελευταία, με τον τρόπο αντιμετώπισης της Ελλάδας στην πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση.
Δεν θα αποτελούσε έκπληξη αν, για την ολοκλήρωση των επεκτατικών της οραμάτων, η Τουρκία χρησιμοποιούσε σαν «πολιορκητικό κριό» την Ευρωπαϊκή Ένωση, αν οι γείτονές μας επιτύχουν πλήρη ένταξη. Σ' ένα τέτοιο ενδεχόμενο η Τουρκία, λόγω πληθυσμιακού μεγέθους, θα έχει ανάλογη ποσόστωση στα όργανα της Ένωσης. Αυτό θα της δίνει τη δυνατότητα σύναψης συμμαχιών στους μηχανισμούς της Ένωσης για την εξυπηρέτηση των στόχων της. Επομένως δεν θα είναι ακατόρθωτο να επιτύχει, σαν «προσφορά» της στην ασφάλεια και στην αναχαίτιση της λαθρομετανάστευσης, τη συγκρότηση μιας δύναμης Ακτοφυλακής για τον έλεγχο των κινήσεων στο στενό μεταξύ Ανατολίας και ελληνικών νησιών. Η δύναμη αυτή θα επιδιωχθεί να είναι μεικτή, από Έλληνες και Τούρκους.
Σε μια τέτοια (υποθετική) περίπτωση, εκτός από τη θάλασσα και τον αέρα του ανατολικού Αιγαίου, οι γείτονές μας θα αποκτήσουν και έδαφός μας. Την παρουσία τούρκων ενόπλων στο έδαφός μας θα ακολουθήσει έφοδος πλήθους «ευρωπαίων» Τούρκων από την απέναντι ακτή, μαζί με άφθονο χρήμα. Έτσι, η Τουρκία θα βρεθεί σε απόσταση αναπνοής από τον τελικό της στόχο.
Δεν θα κουραστούν να μας περιμένουν οι Τούρκοι δεκαετίες πολλές. Μας έχουν μάθει. Απλώς θα μας περιμένουν να διαπράξουμε το επόμενο σφάλμα...