Στο διήμερο που μας πέρασε η ομάδα μας είχε σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ δύο από τις σημαντικότερες αναμετρήσεις της χρονιάς. Ο ημιτελικός του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με τον αιώνιο και ο τελικός κυπέλλου με την ΑΕΚ. Ας πάρουμε τα πράγματα όμως με τη σειρά τους…
Παρασκευή 01 Μαΐου 2009 και ώρα Ελλάδος 22:00. Πιστεύω πως οι περισσότεροι φίλαθλοι και των δύο ομάδων ετοιμαζόντουσαν για μια πραγματική τιτανομαχία μεταξύ δύο πολύ μεγάλων συλλόγων και πραγματικά δεν πρέπει να έμειναν απογοητευμένοι. Το παιχνίδι είχε όλα τα στοιχεία που χρειαζόταν για να καθηλώσει τους φίλους και των δύο ομάδων. Τον Παναθηναϊκό να είναι μπροστά στη μεγαλύτερη διάρκεια του παιχνιδιού , αλλά να μην μπορεί να ξεφύγει με μεγάλη διαφορά από τον Ολυμπιακό ο οποίος τον ακολουθούσε επίμονα στο σκορ και μάλιστα σε μερικές περιπτώσεις βρέθηκε και μπροστά. Όμως τελικά αυτό που έκρινε το παιχνίδι δεν ήταν καθεαυτή η κλάση των παικτών η οποία έκρινε το παιχνίδι -παρόλο και την απειρία που είχε ο Ολυμπιακός ως νεότερη ομάδα που δεν έχει στα χέρια της τους τελικούς και τα μεγάλα παιχνίδια που έχει ο Παναθηναϊκός- αλλά η ψυχραιμία. Το τελευταίο μάλιστα λεπτό ήταν φανερό πως η πλάστιγγα αυτής της παραμέτρου έγειρε στο μέρος του Παναθηναϊκού καθώς καμία από τις τις τελευταίες επιθέσεις του Ολυμπιακού δεν κατέληξε στο καλάθι , με τους παίκτες του να μην έχουν εμφανώς το καθαρό μυαλό που χρειαζόταν για να πάνε το παιχνίδι έστω στην παράταση αφού η διαφορά ήταν στους δύο πόντους. Σε κάθε περίπτωση όμως πιστεύω ότι παρόλο που δεν προκριθήκαμε στον τελικό είναι εμφανής η βελτίωση της ομάδας και καλό θα ήταν να συνεχίσουν με τη μέθοδο που δουλεύουν ως αυτή τη στιγμή γιατί τα αποτελέσματα είναι φανερά. Μόνο ένα πράγμα είναι που πρέπει πλέον να αποτινάξει ο Ολυμπιακός από πάνω του: Το σύνδρομο της ψυχολογικής ήττας και του “φόβου” του Παναθηναϊκού. Έχουν χαθεί αρκετά παιχνίδια (και μέσα σε αυτά και ο τελικός κυπέλλου) και δεν μπόρεσε να το βγάλει αυτό από πάνω του. Βέβαια πρέπει να παραδεχτώ ότι η ομάδα βρήκε σωστό ρυθμό αρκετά μετά τα Χριστούγεννα. Αν όλα κυλήσουν όπως διαφαίνεται στη σειρά των τελικών του Ελληνικού Πρωταθλήματος αντίπαλοι θα είναι πάλι οι αιώνιοι. Είναι λοιπόν καιρός , μιας και βλέπουμε όλοι ότι μπορεί , να διώξει το σύνδρομο Παναθηναϊκός από πάνω του όχι μόνο κατακτώντας το πρωτάθλημα , αλλά περισσότερο να προσπαθήσει να κερδίσει τους αγώνες εκτός έδρας.
Το χτεσινό παιχνίδι ομολογώ πως δεν το είδα , παρά μόνο ενημερωνόμουν για το σκορ χάρη στην online υπηρεσία ενημέρωσης που δεν πληρώνω (να ‘σαι καλά Μήτσο). Δεν μπορώ να σχολιάσω τίποτα περισσότερο παρά μόνο ένα πράγμα: μα καλά 33 πέναλτι;….
