Δύσκολα τα λόγια ακόμα και 2 μέρες μετα τον ημιτελικό. Ευτυχώς που δεν έγινε το κακό και χτες και τουλάχιστον χαρήκαμε λίγο.
Πίσω στο Βερολίνο, ήττα ακόμα μια φορά απο τον ΠΑΟ στο μπασκετάκι. Πόσες σφαλιάρες θα φάμε για να μάθουμε να κοιτάμε τις λεπτομέρειες που κάνουν ειδικά στα τελευταία ματς την διαφορά?
Έβλεπα το βιντεάκι απο τα τελευταία λεπτά, βασικά το τελευταίο λεπτό. Έχουμε και λέμε, είμαστε ήδη με 2 πίσω και είναι ο Βουίσιτς στο τρίποντο και υποθέτω ότι τελειώνε ο χρόνος και το σούταρε, ουσιαστικά της απελπισίας. Δυστυχώς δε μπορώ να θυμηθώ εαν όντως τελείωνε ο χρόνος ή απλά έχασε το μυαλό του και το σούταρε. Δε το πιστεύω το δεύτερο γιατί έχει τεράστια εμπειρία. Τεσπα χάθηκε η επίθεση και στο καπάκι βγάζουμε εξαιρετική άμυνα με κόψιμο του Μπουρούση και ξαφνικά νοιώθεις το momentum να αλλάζει υπερ μας. Φευ όμως. 2 λάθη ξανά στην επίθεση που φάνηκε ότι έλειπαν τα κρίσιμα παιχνίδια απο την ομάδα. Πρώτο λάθος ο Greer μαλλον έψαχνε το σουτ με αποτέλεσμα να μην δώσει στον Μπουρούση πιο νωρίς όταν ήταν και μόνος του κάτω απο το καλάθι παρα όταν είχε πέσει πάνω η άμυνα του Πέκοβιτς και το δεύτερο λάθος λόγω κατάληξης της φάσης πλεον ήταν το χουκ που έκανε ο Μπούρου.
Δεν φταίνε τα παιδιά, δεν φταίει κανείς και φταίνε και όλοι. Είμαστε μικροί και νέοι ακόμα, σιγά σιγά γίνεται η αγουρίδα μέλι και θα έρθει και η δική μας η στιγμή. Πραγματικά ήταν απίστευτη η αίσθηση να βλέπεις 2 μεγαθήρια να χτυπιούνται σαν τα σκυλιά και ότι τα μεγαθήρια αυτά ήταν Ελληνικές ομάδες με Έλληνες παίχτες! Μπράβο και στους 2 και μακάρι να συνεχιστεί η κόντρα αυτή για 10 χρόνια σε τέτοιο επίπεδο (και με πιο μοιρασμένους τίτλους για πολλούς λόγους).
Θρύλε γερά πρωτάθλημα ξανά!
Το video είναι εδώ:
1 comment
MadAGu says:
May 3, 2009 at 12:43 pm (UTC 2 )
Δεν πειράζει σε καμία περίπτωση , σημασία έχει η ομάδα να μη χαλάσει γιατί με τις φωνές και με το ένα και με το άλλο τώρα άρχισε να κυλάει σωστά… του χρόνου με το ρυθμό ανόδου που έχουμε πιστεύω ότι αν συνεχίσουμε έτσι θα είμαστε πολύ πιο μπροστά σε δυναμική από τους άλλους. Μένει μόνο πλέον η εμπειρία…