Σχεδόν 3 βδομάδες μετα το στραπάτσο απο τον Παναθηναϊκό στο κύπελλο και μετά απο μια σειρά αγώνων στους οποίους παρουσιαστήκαμε τουλάχιστον αντάξιοι των προσδοκιών, και σε μερικούς απο αυτούς ανώτεροι, φτάσαμε σε μία εμφάνιση, την σημερινή, η οποία ίσως μαρτυρά ότι τελικά η ομάδα έχει μέταλλο και πάστα πρωταθλητή. Η όλη εμφάνιση σήμερα εναντίον της Tau αποτελεί το επιστέγασμα των προσπαθειών της τεχνικής ηγεσίας να δέσει την ομάδα. Το ένιωθες σήμερα ότι κατέβηκαν να πάρουν το ματσάκι και θα το έπαιρναν γιατί έπρεπε να το πάρουν! Απλό και Πειραιώτικο.

Εξακολουθώ να στηρίζω τον Γιαννάκη, παρότι πιστεύω οτι εαν πάρει κάποιο τρόπαιο φέτος (κάτι που ΠΡΕΠΕΙ να γίνει οπωσδήποτε) απλά θα του δωθεί χρόνος ΟΧΙ όμως ασυλία. Στηρίζουμε την ομάδα μας to the very end! Up the Reds

ΥΓ. Και το καλύτερο είναι οτι στην επόμενη φάση αντιμετωπίζουμε την αγαπημένη μας πουτάνα! ΡΕΑΛ έλα στον μπαμπάκα σου (το FIFAικο). Τα ματσάκια είναι στις 3 νίκες και εαν ξέρω σωστά είναι τύπου NBA δηλαδή 2 ματς στην έδρα μας, 2 εκτος (εαν χρειαστούν 2) και το τελευταίο στο ΣΕΦ και πάλι. Εαν περάσουμε Final 4, στον ημιτελικό θα είμαστε με τον νικητή του Ζελός – Σιένα.