Τι να πεί κανείς για το χτεσινό παιχνίδι. Μάλλον η έκφραση απο την κόλαση στο παράδεισο ταιριάζει γάντι, παρότι η Χερτά δεν προηγήθηκε ποτέ, οι ευκαιρίες της στο πρώτο 10 λεπτο και η παντελής έλλειψη συγκέντρωσης κυρίως της ανασταλτικής μας γραμμής επέτρεψε στους Γερμανούς να έχουν στηθεί εξω απο τα καρε του Αντώνη.
Ευτυχώς για εμάς δεν έγινε κάτι το δυσάρεστο σε αυτό το μικρό διάστημα. Πάντως η αλήθεια είναι οτι στο πρώτο ημίχρονο ήταν διάχυτη η εντύπωση ότι η ομάδα θα δεχτεί το γκολ…κάθε φάση σχεδον της Herta μύριζε γκολ. Το καλό είναι το Βαλβερδε τους έτριξε μάλλον τα δόντια στο ημίχρονο και μάλλον κατέβηκε άλλη ομάδα. Τρέξιμο, πίεση, όμορφοι συνδυασμοί, 4 γκολ, τακουνάκια και ντρίμπλες ακόμα και απο τον Τάσο “Ζιζου” Πάντο…τι άλλο να ζητήσεις.